Η ΕΚΤ προωθεί την ενοποίηση της τραπεζικής αγοράς και την αναλογική εποπτεία στην Ευρώπη

Traders Union
Όλες οι ειδήσεις
Κεντρικές τράπεζες
Ενοποίηση της τραπεζικής αγοράς από την ΕΚΤ

Όλες οι ειδήσεις

Κορυφαίες Ειδήσεις

Οι Επιλογές των Συντακτών

Μετοχές

Κρυπτονομίσματα

Οικονομία

Νομίσματα

Εμπορεύματα

Επιχειρήσεις & Πλούτος

Οι Φωνές της Αγοράς

Olga Shendetskaya

20.10.2026

Η ΕΚΤ προωθεί την ενοποίηση της τραπεζικής αγοράς και την αναλογική εποπτεία στην Ευρώπη — Η ΕΚΤ προωθεί την τραπεζική μεταρρύθμιση

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες λειτουργούν σε ένα πιο ανθεκτικό κανονιστικό πλαίσιο, όμως η συζήτηση για το κόστος συμμόρφωσης και την ανταγωνιστικότητα παραμένει κεντρική για τον κλάδο. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναφέρει ότι η απλούστευση θα πρέπει να προχωρά παράλληλα με τη βαθύτερη ενοποίηση της αγοράς, αντί να αποδυναμώνει τα προληπτικά πρότυπα σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ.

Κορυφαία σημεία

Ο Frank Elderson της ΕΚΤ υποστηρίζει την αύξηση του απλουστευμένου κανονιστικού ορίου από €5 δισ. σε €10 δισ. σε ενεργητικό, εντάσσοντας 150 ακόμη τράπεζες σε καθεστώτα ελαφρύτερης συμμόρφωσης.
Ο Elderson υποστηρίζει ότι ο κατακερματισμός της αγοράς, και όχι η ρύθμιση, εμποδίζει κυρίως την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών, ζητώντας την ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς, της τραπεζικής ένωσης και ενός ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλισης καταθέσεων.
Η ΕΚΤ αναμένει έως το τέλος Οκτωβρίου συγκεκριμένα σχέδια δράσης των τραπεζών για την κυβερνοάμυνα που σχετίζεται με την AI, επισημαίνοντας κινδύνους από την εξάρτηση από μοντέλα, την ποιότητα των δεδομένων και τη συγκέντρωση σε παρόχους cloud.

Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το πρωτότυπο. Διαβάστε την αρχική έκδοση από τον ανταποκριτή μας εδώ.

Η ΕΚΤ παρουσιάζει το επιχείρημα υπέρ απλούστερων κανόνων βάσει κινδύνου

Όπως αναφέρει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Frank Elderson δηλώνει ότι το κόστος της ρύθμισης μετά την κρίση παραμένει δικαιολογημένο, επειδή η οικονομική και κοινωνική ζημία που προκάλεσε η κρίση του 2008 υπερέβη κατά πολύ την επιβάρυνση που επιβλήθηκε στις τράπεζες. Αναφέρει ότι οι ευρωπαϊκοί δανειστές είναι πλέον καλύτερα κεφαλαιοποιημένοι, διατηρούν ισχυρότερες θέσεις ρευστότητας και είναι, κατά μέσο όρο, πιο κερδοφόροι από ό,τι ήταν εδώ και πολλά χρόνια.

Ο Elderson αναφέρει ότι η εποπτεία έχει γίνει πιο περίπλοκη εν μέρει επειδή οι τράπεζες διαφέρουν σημαντικά και αντιμετωπίζουν ένα ευρύτερο σύνολο κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων γεωπολιτικών εντάσεων, κυβερνοαπειλών, κινδύνων για το κλίμα και τη φύση, καθώς και της τεχνητής νοημοσύνης. Υποστηρίζει ότι η πολυπλοκότητα δεν θα πρέπει να επιδιώκεται αυτοσκοπικά, προσθέτοντας ότι οι εποπτικές αρχές έχουν ήδη μειώσει τις υποχρεώσεις υποβολής στοιχείων και έχουν επιταχύνει τις διαδικασίες, ενώ τονίζει ότι η απλούστευση δεν πρέπει να μετατραπεί σε απορρύθμιση.

Όσον αφορά την αναλογικότητα, αναφέρει ότι το υφιστάμενο πλαίσιο ήδη προβλέπει ευνοϊκότερη μεταχείριση για μικρά και μη σύνθετα ιδρύματα, τα οποία αναφέρουν μόνο έως το 30% των δεδομένων που απαιτούνται από τις μεγάλες τράπεζες. Προσθέτει ότι η αύξηση του ορίου για την εν λόγω κατηγορία από 5 δισ. ευρώ σε σύνολο ενεργητικού σε 10 δισ. ευρώ θα μπορούσε να εντάξει περίπου 150 ακόμη τράπεζες στο απλουστευμένο καθεστώς, ενώ μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των κανονιστικών αξιολογήσεων και η ευρύτερη επαναχρησιμοποίηση υφιστάμενων δεδομένων από stress tests θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν τις απαιτήσεις συμμόρφωσης για μικρότερους δανειστές.

Ο Elderson αναφέρει ότι κάθε περαιτέρω απλούστευση πρέπει να παραμένει περιορισμένη από το προφίλ κινδύνου κάθε τράπεζας και να μην αποδυναμώνει βασικά προληπτικά πρότυπα, όπως η διακυβέρνηση, η διαχείριση κινδύνων, τα κεφάλαια, η ρευστότητα και η ανθεκτικότητα. Αναφέρει επίσης ότι μια πιο αναλογική προσέγγιση θα επέτρεπε στις εποπτικές αρχές να συγκεντρώνουν τους πόρους τους στις σημαντικότερες απειλές για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Ο κατακερματισμός, η AI και οι διασυνδέσεις με μη τραπεζικούς φορείς διαμορφώνουν τους κινδύνους για την ανταγωνιστικότητα

Ο Elderson εντοπίζει τον κατακερματισμό, και όχι την ίδια τη ρύθμιση, ως το βασικό εμπόδιο για τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών. Αναφέρει ότι η απουσία μιας πλήρως ενοποιημένης τραπεζικής αγοράς εμποδίζει τους δανειστές να αξιοποιήσουν οικονομίες κλίμακας, να βελτιώσουν την κατανομή κεφαλαίων και ρευστότητας και να επεκτείνουν τη διασυνοριακή δραστηριότητα σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικονομία.

Ζητά την ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς, της ένωσης αποταμιεύσεων και επενδύσεων και της τραπεζικής ένωσης, συμπεριλαμβανομένου ενός ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλισης καταθέσεων. Κατά την άποψή του, οι διαφορές στα νομικά πλαίσια, τα καθεστώτα αφερεγγυότητας και τους κανόνες προστασίας των καταναλωτών εξακολουθούν να καθιστούν τη διασυνοριακή τραπεζική αδικαιολόγητα δαπανηρή, σε μια περίοδο που η Ευρώπη χρειάζεται σημαντικές επενδύσεις για να αντιμετωπίσει την ενεργειακή μετάβαση, τις προκλήσεις για το κλίμα και τη φύση, καθώς και τις δημογραφικές πιέσεις.

Όσον αφορά την παγκόσμια ρύθμιση, ο Elderson αναφέρει ότι το Basel III θα πρέπει να παραμείνει το κοινό σημείο αναφοράς για τους τραπεζικούς κανόνες, υποστηρίζοντας ότι οι τράπεζες πρέπει να ανταγωνίζονται ως προς την αποτελεσματικότητα, την καινοτομία και τη διαχείριση κινδύνων και όχι ως προς ασθενέστερα πρότυπα. Προειδοποιεί ότι η χαλάρωση των απαιτήσεων του Πυλώνα 1 δεν θα εξάλειφε τον κίνδυνο, αλλά θα μπορούσε αντίθετα να μεταφέρει μεγαλύτερο μέρος του βάρους από τη ρύθμιση στην εποπτική παρέμβαση.

Αναφέρει επίσης ότι η AI δημιουργεί τόσο ευκαιρίες όσο και νέες ευπάθειες για τις τράπεζες, ιδιαίτερα στην κυβερνοασφάλεια, στην εξάρτηση από μοντέλα, στην ποιότητα των δεδομένων και στον κίνδυνο συγκέντρωσης που συνδέεται με παρόχους cloud. Ο Elderson σημειώνει ότι η ΕΚΤ ζήτησε από τις τράπεζες τον Ιούλιο να επανεκτιμήσουν τις άμυνές τους στον κυβερνοχώρο, τους προϋπολογισμούς IT και τη στελέχωση που συνδέονται με απειλές σχετικές με την AI, και αναμένει συγκεκριμένα σχέδια δράσης έως το τέλος Οκτωβρίου.

Πέρα από την άμεση χρήση της AI από τις τράπεζες, αναφέρει ότι οι εποπτικές αρχές παρακολουθούν στενά τις διασυνδέσεις μεταξύ δανειστών και μη τραπεζικής χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένου του private credit. Παρότι η χρηματοδότηση μέσω αγορών μπορεί να συμβάλει στη χρηματοδότηση των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ευρώπης, προειδοποιεί ότι οι κίνδυνοι δεν εγκαταλείπουν κατ’ ανάγκην το τραπεζικό σύστημα όταν ο δανεισμός μεταφέρεται εκτός αυτού, επειδή μπορεί να συσσωρεύονται κρυφές συγκεντρώσεις μέσω επικαλυπτόμενων ανοιγμάτων μεταξύ τραπεζών, παρόχων private credit και εταιρικών δανειοληπτών.

Στο προηγούμενο άρθρο μας σχετικά με την έκκληση της Τράπεζας της Αγγλίας για σχεδιασμό ανάκαμψης “bare metal”, εξηγήσαμε γιατί οι εποπτικές αρχές θέλουν οι τράπεζες να μπορούν να αποκαθιστούν κρίσιμες υπηρεσίες ακόμη και αν τα βασικά συστήματα έχουν παραβιαστεί. Επισημάναμε ότι η AI αυξάνει την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των κυβερνοεπιθέσεων, ωθώντας τις ρυθμιστικές αρχές να πιέζουν για ισχυρότερη ανθεκτικότητα και δυνατότητες ανάκαμψης από άκρο σε άκρο σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Αυτό το υλικό μπορεί να περιέχει απόψεις τρίτων, κανένα από τα δεδομένα και τις πληροφορίες σε αυτήν την ιστοσελίδα δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή σύμφωνα με την Αποποίηση Ευθυνών μας. Ενώ τηρούμε αυστηρή Συντακτική Ακεραιότητα, αυτή η ανάρτηση μπορεί να περιέχει αναφορές σε προϊόντα από τους συνεργάτες μας.

Σας άρεσε αυτό το άρθρο;