Dmytro Kharkov

Η OPEC+ σχεδιάζει να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου τον Σεπτέμβριο — αλλά θα μειώσει αυτό την πίεση στα Στενά του Ορμούζ;

Η OPEC+ σχεδιάζει να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου τον Σεπτέμβριο — αλλά θα μειώσει αυτό την πίεση στα Στενά του Ορμούζ;
Η OPEC σχεδιάζει να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου

​Η OPEC+ αύξησε τον στόχο παραγωγής για τον Σεπτέμβριο κατά 188.000 βαρέλια ημερησίως, αλλά αυτά τα υψηλότερα όρια παραμένουν θεωρητικά καθώς τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν περιορισμένα λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης. Η ολιγοπωλιακή φύση της ομάδας επιτρέπει συντονισμένες αποφάσεις για την παραγωγή, αλλά οι φυσικές διαταραχές στη ναυσιπλοΐα δείχνουν τα όρια αυτού του ελέγχου. Γιατί λοιπόν οι επίσημες αυξήσεις ποσοστώσεων έχουν μικρή σημασία για την πραγματική προσφορά και τις τιμές του πετρελαίου;

Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το πρωτότυπο. Διαβάστε την αρχική έκδοση από τον ανταποκριτή μας εδώ.

Οι στόχοι αυξάνονται ενώ τα βαρέλια παραμένουν μπλοκαρισμένα

Τα ίδια τα στοιχεία της OPEC δείχνουν ότι η συνολική παραγωγή της ομάδας μειώθηκε απότομα μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν. Η παραγωγή που πλησίαζε τα 43 εκατ. βαρέλια ημερησίως έπεσε στα μέσα των 30 εκατ. τους τελευταίους μήνες. Τον Ιούλιο υπήρξε μερική ανάκαμψη καθώς ορισμένοι παραγωγοί του Κόλπου αποκατέστησαν τις ποσότητες κατά τη διάρκεια μιας προσωρινής ύφεσης των εντάσεων. Ωστόσο, οι ροές του Αυγούστου δέχθηκαν νέα πίεση λόγω ανανεωμένων κινδύνων και επιθέσεων στη ναυσιπλοΐα. Οι αναλυτές έχουν εντοπίσει ξεκάθαρα το κενό. Ο Jorge Leon της Rystad Energy σημείωσε μετά την απόφαση του Σεπτεμβρίου ότι «η σημερινή απόφαση αλλάζει ελάχιστα βραχυπρόθεσμα επειδή τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν περιορισμένα. Η πραγματική επίδραση στην αγορά θα έρθει όταν αποκατασταθούν οι κανονικές ροές εξαγωγών.» 

Ο Giovanni Staunovo της UBS έχει εκφράσει παρόμοια άποψη. Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλά μέλη δεν μπορούν να φτάσουν τους επίσημους στόχους λόγω μείωσης δυναμικότητας και προβλημάτων εξαγωγών. Έτσι, η αύξηση των ορίων έχει χάσει τη σημασία της υπό αυτές τις συνθήκες. Η Σαουδική Αραβία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η επίσημη κατανομή της έχει ανέβει προς τα 10,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως με τις διαδοχικές αυξήσεις. Όμως η πραγματική παραγωγή συχνά υστερεί κατά εκατομμύρια βαρέλια επειδή τα δεξαμενόπλοια δεν μπορούν να φύγουν αξιόπιστα από τον Κόλπο. Το Ιράκ, το Κουβέιτ και άλλοι παραγωγοί αντιμετωπίζουν παρόμοιους φυσικούς περιορισμούς. Η Ρωσία και το Καζακστάν, που επηρεάζονται λιγότερο από τα Στενά του Ορμούζ, έχουν τους δικούς τους περιορισμούς λόγω κυρώσεων και ζητημάτων υποδομών.

Τα στοιχεία ναυσιπλοΐας αποκαλύπτουν την πραγματική εικόνα

Τα πρόσφατα στατιστικά των δεξαμενόπλοιων βοηθούν στην κατανόηση του προβλήματος. Οι διελεύσεις πλοίων μεταφοράς εμπορευμάτων από τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν πολύ κάτω από τους ιστορικούς μέσους όρους. Επιπλέον, τα ημερήσια νούμερα πέφτουν ακόμη και σε μονοψήφια επίπεδα. Η Goldman Sachs εκτιμά τις εξαγωγές του Κόλπου στα 15–16 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Αυτό είναι 7–8 εκατ. βαρέλια χαμηλότερα από τα προπολεμικά επίπεδα, παρά κάποια ανάκαμψη από τα ελάχιστα του Μαρτίου. Εναλλακτικές διαδρομές, όπως αυτή της Σαουδικής Αραβίας μέσω Ερυθράς Θάλασσας, δεν λύνουν το πρόβλημα λόγω τοπικών διαταραχών. Οι τιμές του πετρελαίου αντανακλούν την πρόσφατη αστάθεια και η OPEC+ δεν μπορεί να ελέγξει επαρκώς τη διαδικασία αυτή τη στιγμή.

Η τιμή του Brent έχει κυμανθεί φέτος μεταξύ μεσαίων $80 και άνω των $100, εξαρτώμενη κυρίως από τα τελευταία διπλωματικά σήματα και στρατιωτικά σχέδια. Η αύξηση της ποσοστώσεως του Σεπτεμβρίου δεν επηρέασε σοβαρά τις τιμές, καθώς οι traders εστιάζουν στα βαρέλια που φτάνουν πραγματικά στην αγορά. Έτσι, οι επίσημοι στόχοι και οι πολιτικές αποφάσεις παίζουν μόνο δευτερεύοντα ρόλο σε αυτό το πλαίσιο. Η OPEC+ διατηρεί ακόμη περίπου 2 εκατ. βαρέλια ημερησίως από παλαιότερες περικοπές που ενδέχεται να υλοποιηθούν έως το τέλος του 2026. Η ομάδα σχεδιάζει να διακόψει περαιτέρω μηνιαίες αυξήσεις μετά τον Σεπτέμβριο. Θα ολοκληρώσει μια ανασκόπηση παραγωγής και δυναμικότητας για να καθορίσει τη στάση της ως προς τις ποσοστώσεις του 2027. Αυτή η παύση έχει νόημα, καθώς η προσθήκη περισσότερων «χαρτιών» βαρελιών φαίνεται να είναι αναποτελεσματική στρατηγική.

Η OPEC ως ολιγοπώλιο πετρελαίου και τα όριά του

Η OPEC, και κατ’ επέκταση η OPEC+, αποτελεί παράδειγμα κλασικού ολιγοπωλίου. Αυτό σημαίνει ότι μια μικρή ομάδα παραγωγών συντονίζει την παραγωγή για να επηρεάσει τις τιμές περιορίζοντας την προσφορά στην αγορά. Δεν ανταγωνίζονται ανεξάρτητα, αλλά καθορίζουν συλλογικά ποσοστώσεις. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να επιτύχουν τόσο πολιτικούς στόχους όσο και να μεγιστοποιήσουν τα συνολικά τους κέρδη. Αυτή η δομή διαστρεβλώνει την αποδοτική κατανομή των πόρων, καθώς τόσο η ποσότητα όσο και οι τιμές τείνουν να γίνονται μη βέλτιστες. Η OPEC+ διατηρεί τεχνητά υψηλές τιμές στις περισσότερες περιπτώσεις και μεταφέρει πλούτο από τις καταναλώτριες χώρες στους παραγωγούς. Η ελεύθερη επιβίβαση διαταράσσει εν μέρει αυτά τα σχέδια, καθώς ορισμένα μέλη προσπαθούν να υπερβούν τις ποσοστώσεις όταν οι τιμές είναι υψηλές ή να παραδίδουν λιγότερο πετρέλαιο όταν οι στόχοι γίνονται μη ρεαλιστικοί.

Η τρέχουσα κρίση στα Στενά του Ορμούζ δείχνει τα πρακτικά όρια του ολιγοπωλίου. Ο συντονισμός είναι εφικτός όταν το καρτέλ ελέγχει την παραγωγή και τα logistics του. Όταν μια βασική ναυτιλιακή οδός διαταράσσεται από πόλεμο, η ομάδα μπορεί να μην είναι σε θέση να ρυθμίσει αποτελεσματικά την προσφορά της. Η αύξηση των στόχων γίνεται πολιτικό μήνυμα, αλλά δεν οδηγεί σε ουσιαστικά αποτελέσματα στην αγορά. Το ολιγοπώλιο διατηρεί τυπική εξουσία στα χαρτιά, αλλά οι φυσικοί περιορισμοί και τα γεωπολιτικά σοκ γίνονται πιο σημαντικά το 2026. Έτσι, οι συμμετέχοντες στην αγορά παρακολουθούν στενά τη διαθεσιμότητα δεξαμενόπλοιων και τις στρατιωτικές εξελίξεις, καθώς αυτοί είναι οι βασικοί παράγοντες μεσοπρόθεσμα.

Όταν οι περιορισμοί χαλαρώσουν, η εικόνα αλλάζει

Ο σχηματισμός τιμών μπορεί να αλλάξει αν μια σταθερή συμφωνία επιτρέψει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και καθησυχάσει τους επενδυτές. Οι παραγωγοί του Κόλπου θα μπορούσαν τότε να μετατρέψουν τα υψηλότερα όρια σε πραγματικές εξαγωγές. Η Σαουδική Αραβία και οι γείτονές της διατηρούν σημαντική εφεδρική δυναμικότητα. Μια διαρκής επαναλειτουργία θα μπορούσε έτσι να απελευθερώσει αρκετά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες. Η αγορά θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτό με υψηλότερες τιμές. Αυτό εξηγεί γιατί η OPEC+ παραμένει επιφυλακτική, καθώς μια απότομη πτώση των τιμών παραμένει ανεπιθύμητη για το καρτέλ.

Η ολοκλήρωση των εθελοντικών περικοπών του 2023 διατηρεί τη βασική πολιτική της ομάδας σε τροχιά. Έτσι, δεν αναγκάζει τα μέλη να υποσχεθούν ποσότητες που δεν μπορούν να παραδώσουν αυτή τη στιγμή. Επίσης, διατηρεί την ευελιξία της ομάδας σε περίπτωση εξωτερικών σοκ. Η ίδια ανακοίνωση που γνωστοποίησε την αύξηση του Σεπτεμβρίου επιβεβαίωσε την ανάγκη παρακολούθησης των συνθηκών της αγοράς. Ο ρόλος της Κίνας είναι επίσης σημαντικός, καθώς ο μεγαλύτερος εισαγωγέας αργού της Μέσης Ανατολής έχει προσαρμόσει τη στρατηγική αγορών του. Συγκεκριμένα, το Πεκίνο επικεντρώθηκε στα στρατηγικά αποθέματα κατά τη διάρκεια των διαταραχών. Οποιαδήποτε τελική ομαλοποίηση των ροών από τα Στενά του Ορμούζ θα οδηγούσε σε ανάκαμψη της κινεζικής ζήτησης για ποικιλίες του Κόλπου.

Η πολιτική στα χαρτιά συναντά τη φυσική πραγματικότητα

Η προσαρμογή του Σεπτεμβρίου αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα της OPEC+ να διαχειρίζεται την εικόνα της εξίσου προσεκτικά με τους όγκους παραγωγής. Η αύξηση των στόχων αντικατοπτρίζει την εστίαση της ομάδας στη σταθερότητα της αγοράς και στην ολοκλήρωση του πολυμήνου σχεδίου της. Όμως οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα παραμένουν ο βασικός διαταράκτης το 2026. Μέχρι να επιστρέψει η κυκλοφορία δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ κοντά στα ιστορικά επίπεδα, τα επιπλέον 188.000 βαρέλια ημερησίως που ανακοινώθηκαν δεν θα επηρεάσουν την πραγματική προσφορά και τιμή στην αγορά.

Οι ειδικοί και οι επενδυτές παρακολουθούν στενά ποια πλοία μπορούν να φύγουν από τον Κόλπο και ποια όχι. Η προγραμματισμένη παύση μετά τον Σεπτέμβριο σημαίνει ότι περαιτέρω αυξήσεις ποσοστώσεων θα αλλάξουν ακόμη λιγότερα μέχρι να ομαλοποιηθεί η εφοδιαστική αλυσίδα. Η πραγματική δοκιμασία για το ολιγοπώλιο πετρελαίου θα έρθει όταν επιλυθούν οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα. Τότε, οι υψηλότεροι επίσημοι στόχοι μπορεί να μετατραπούν σε πρόσθετη προσφορά. Έτσι, η τρέχουσα κρίση αναδεικνύει αποτελεσματικά τα προβλήματα του ολιγοπωλίου και ακόμη και οι αξιωματούχοι της OPEC+ αναγκάζονται να αναγνωρίσουν τους περιορισμούς τους. 

Αυτό το υλικό μπορεί να περιέχει απόψεις τρίτων, κανένα από τα δεδομένα και τις πληροφορίες σε αυτήν την ιστοσελίδα δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή σύμφωνα με την Αποποίηση Ευθυνών μας. Ενώ τηρούμε αυστηρή Συντακτική Ακεραιότητα, αυτή η ανάρτηση μπορεί να περιέχει αναφορές σε προϊόντα από τους συνεργάτες μας.