Το tweet διαγράφηκε από τον συγγραφέα.
Αλλά αποθηκεύσαμε τα πάντα 🙂.
Τα δημόσια κλειδιά περισσότερων από 6 εκατομμυρίων BTC έχουν ήδη εκτεθεί, καθιστώντας αυτά τα νομίσματα δυνητικά ευάλωτα. Ένας κβαντικός υπολογιστής με επαρκή ισχύ θα μπορούσε θεωρητικά να αντλήσει τα αντίστοιχα ιδιωτικά κλειδιά, θέτοντας σε κίνδυνο εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια. Τι θα συνέβαινε στο Bitcoin αν εμφανιζόταν μια τέτοια τεχνολογία πριν το δίκτυο προλάβει να μεταβεί σε κρυπτογραφία ανθεκτική στους κβαντικούς υπολογιστές;
Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το πρωτότυπο. Διαβάστε την αρχική έκδοση από τον ανταποκριτή μας εδώ.
Δεν πρόκειται για ένα σενάριο στο οποίο το blockchain σταματά ξαφνικά να παράγει blocks ή κάποιος σπάει την κρυπτογραφική συνάρτηση κατακερματισμού SHA-256. Η κύρια απειλή σε αυτή την περίπτωση αφορά τις ψηφιακές υπογραφές.
Σήμερα, μόνο ο κάτοχος ενός ιδιωτικού κλειδιού μπορεί να υπογράψει έγκυρα μια συναλλαγή BTC, ενώ το δίκτυο επαληθεύει την υπογραφή χρησιμοποιώντας το δημόσιο κλειδί. Ο αλγόριθμος του Shor επιτρέπει θεωρητικά σε έναν κβαντικό υπολογιστή με επαρκή ισχύ να αντλήσει ένα ιδιωτικό κλειδί από το αντίστοιχο δημόσιο, δίνοντας τη δυνατότητα σε έναν εισβολέα να ξοδέψει τα νομίσματα κάποιου άλλου.
Επομένως, το Bitcoin θα μπορούσε να συνεχίσει να λειτουργεί ακόμη και μετά την έναρξη της «επίθεσης του αιώνα».
Προβολή ανάρτησης στο X Φόρτωση...
Οι miners θα συνέχιζαν να παράγουν blocks και οι κόμβοι θα εξακολουθούσαν να επικυρώνουν συναλλαγές, αλλά οι ψηφιακές υπογραφές δεν θα αποδείκνυαν πλέον αξιόπιστα την κυριότητα ορισμένων νομισμάτων. Το πρόβλημα θα ξεπερνούσε τότε κατά πολύ τα μεμονωμένα πορτοφόλια: το Bitcoin διακρατείται ήδη σε ETF, εταιρικά αποθεματικά και άλλα παραδοσιακά χρηματοοικονομικά προϊόντα.
Σήμερα, η εικασία ενός ιδιωτικού κλειδιού με τη χρήση συμβατικού υπολογιστή είναι πρακτικά αδύνατη. Αυτή η υπολογιστική δυσκολία αποτελεί τη βάση της ασφάλειας των ECDSA και Schnorr, των δύο σχημάτων ψηφιακής υπογραφής που χρησιμοποιούνται στο Bitcoin και βασίζονται και τα δύο στην κρυπτογραφία ελλειπτικών καμπυλών secp256k1.
Οι κβαντικοί υπολογιστές αλλάζουν αυτή την εξίσωση. Ο αλγόριθμος του Shor μπορεί να επιλύσει το μαθηματικό πρόβλημα στο οποίο βασίζεται αυτή η κρυπτογραφία πολύ ταχύτερα. Αν ένας κβαντικός υπολογιστής αποκτήσει επαρκή ισχύ, ένας εισβολέας θα χρειάζεται απλώς να αποκτήσει ένα δημόσιο κλειδί, να αντλήσει το αντίστοιχο ιδιωτικό κλειδί και να υπογράψει μια συναλλαγή που μεταφέρει τα BTC κάποιου άλλου.
Για το δίκτυο, μια τέτοια συναλλαγή θα έμοιαζε έγκυρη. Το blockchain δεν γνωρίζει ποιος είχε αρχικά τον έλεγχο του κλειδιού· επαληθεύει μόνο τη μαθηματική υπογραφή.
Έτσι, μετά από μια επιτυχημένη κβαντική επίθεση, το τρέχον πρωτόκολλο δεν θα είχε τρόπο να διακρίνει τον νόμιμο ιδιοκτήτη από έναν εισβολέα.
Ωστόσο, δεν είναι όλα τα πορτοφόλια εξίσου ευάλωτα. Σύμφωνα με την Glassnode, έως τον Μάιο του 2026 είχαν εκτεθεί οριστικά τα δημόσια κλειδιά περίπου 6,04 εκατομμυρίων BTC, ή του 30,2% της εκδοθείσας προσφοράς. Η πρόταση BIP-361 δίνει υψηλότερη εκτίμηση, άνω του 34%, αλλά οι μεθοδολογίες διαφέρουν, επομένως τα στοιχεία δεν πρέπει να θεωρούνται άμεσα συγκρίσιμα.
Προβολή ανάρτησης στο X Φόρτωση...
Ιδιαίτερα ευάλωτα είναι τα παλαιότερα outputs P2PK, τα οποία αντιστοιχούν σε εγγραφές υπολοίπων που μπορούν να δαπανηθούν, και τα outputs Taproot P2TR, όπου το δημόσιο κλειδί είναι άμεσα διαθέσιμο στη δομή του output. Σε κίνδυνο βρίσκονται επίσης νομίσματα που συνδέονται με διευθύνσεις των οποίων τα δημόσια κλειδιά εκτέθηκαν σε προηγούμενες συναλλαγές.
Ένα τέτοιο πορτοφόλι θα μπορούσε να δεχθεί επίθεση εκ των προτέρων, χωρίς να χρειάζεται ο εισβολέας να δράσει μέσα στα λίγα λεπτά μεταξύ της μετάδοσης μιας συναλλαγής και της επιβεβαίωσής της. Για outputs των οποίων τα δημόσια κλειδιά παραμένουν κρυμμένα πίσω από ένα hash, το χρονικό περιθώριο επίθεσης ανοίγει μόνο όταν δαπανώνται τα νομίσματα. Μόλις δημοσιευτεί η συναλλαγή, ο εισβολέας πρέπει να αντλήσει το ιδιωτικό κλειδί και να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική συναλλαγή πριν επιβεβαιωθεί η αρχική.
Οι προγραμματιστές αναφέρονται σε αυτά τα σενάρια ως μακροχρόνια και βραχυχρόνια έκθεση. Στην πρώτη περίπτωση, το δημόσιο κλειδί είναι γνωστό εκ των προτέρων, γεγονός που δίνει στον εισβολέα πολύ περισσότερο χρόνο. Στη δεύτερη, το περιορισμένο χρονικό περιθώριο αυξάνει δραματικά την απαιτούμενη υπολογιστική ισχύ.
Τα παλαιότερα νομίσματα αποτελούν ένα ακόμη πρόβλημα. Ένα σημαντικό μέρος των BTC που αποδίδονται στον Satoshi Nakamoto βρίσκεται σε πρώιμα outputs με ήδη εκτεθειμένα δημόσια κλειδιά.
Αν αυτά τα νομίσματα αρχίσουν να μετακινούνται για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες μετά την εμφάνιση ενός κβαντικού υπολογιστή με κρυπτογραφικά σημαντικές δυνατότητες, η αγορά δεν θα γνωρίζει αμέσως αν επέστρεψε ο νόμιμος ιδιοκτήτης τους ή αν κάποιος άντλησε τα ιδιωτικά κλειδιά.
Το ίδιο το blockchain θα μπορούσε να συνεχίσει να παράγει blocks. Η κρίση θα ξεκινούσε όχι με τη διακοπή λειτουργίας του δικτύου, αλλά με την απώλεια της εμπιστοσύνης ότι μια ψηφιακή υπογραφή ανήκει πράγματι σε συγκεκριμένο χρήστη.
Μία από τις πρώτες αντιδράσεις μεγάλων πλατφορμών συναλλαγών θα ήταν πιθανότατα οι περιορισμοί στις συναλλαγές Bitcoin. Τα ανταλλακτήρια και οι θεματοφύλακες θα έπρεπε να εξακριβώσουν ποια outputs είχαν ήδη παραβιαστεί, αν τα αποθεματικά μπορούσαν να μεταφερθούν με ασφάλεια και αν η μετάδοση μιας συναλλαγής θα εξέθετε τα νομίσματα σε πρόσθετους κινδύνους.
Παράλληλα, οι κάτοχοι θα άρχιζαν να μεταφέρουν κεφάλαια από ευάλωτες διευθύνσεις. Αν εκατομμύρια χρήστες προσπαθούσαν να μετακινήσουν BTC ταυτόχρονα, το mempool θα μπορούσε να υπερφορτωθεί σοβαρά, οδηγώντας σε απότομη αύξηση των προμηθειών συναλλαγών.
Με έναν κβαντικό υπολογιστή επαρκούς ισχύος, ορισμένες από αυτές τις μεταφορές θα δημιουργούσαν και οι ίδιες ένα σύντομο χρονικό περιθώριο επίθεσης αμέσως μετά την αποκάλυψη του δημόσιου κλειδιού.
Η απώλεια εμπιστοσύνης στην κυριότητα του Bitcoin θα επηρέαζε γρήγορα τα χρηματοοικονομικά προϊόντα που κατέχουν το περιουσιακό στοιχείο για λογαριασμό επενδυτών. Τα spot ETF Bitcoin των ΗΠΑ κατέχουν περίπου 1,5 εκατομμύριο BTC. Νομικά, οι μετοχές αυτών των κεφαλαίων δεν θα εξαφανίζονταν, αλλά η λειτουργία τους εξαρτάται από το αν οι θεματοφύλακες μπορούν να αποθηκεύουν και να μεταφέρουν με ασφάλεια το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο.
Μια κβαντική επίθεση θα μπορούσε να διαταράξει τη δημιουργία και την εξαγορά μεριδίων ETF. Αν ένας θεματοφύλακας δεν μπορεί να μετακινήσει με ασφάλεια τα αποθεματικά ή να εγγυηθεί ότι έχει τον έλεγχό τους, ο μηχανισμός arbitrage που συνδέει την αξία του Bitcoin με τις τιμές των ETF θα μπορούσε να καταρρεύσει.
Τα κεφάλαια πιθανότατα θα αναγκάζονταν να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους μέχρι να μπορέσουν να επαληθεύσουν την ασφάλεια των περιουσιακών τους στοιχείων.
Οι εισηγμένες εταιρείες θα αντιμετώπιζαν παρόμοια προβλήματα. Η Strategy κατέχει περισσότερα από 848.000 BTC, επομένως μια απότομη πτώση της τιμής ή η παραβίαση μέρους των αποθεματικών της θα επηρέαζε πολύ περισσότερα από τον ισολογισμό της.
Οι κοινές μετοχές της, οι προνομιούχοι τίτλοι, οι δανειακές υποχρεώσεις και άλλα μέσα μέσω των οποίων οι επενδυτές αποκτούν έμμεση έκθεση στο Bitcoin θα δέχονταν επίσης πιέσεις.
Προβολή ανάρτησης στο X Φόρτωση...
Τα παράγωγα θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Ένα συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης του CME δεν θα εξαφανιζόταν απλώς και μόνο επειδή είχε κλονιστεί η εμπιστοσύνη στις ψηφιακές υπογραφές. Ωστόσο, η αξιοπιστία της τιμής αναφοράς του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου θα δεχόταν πιέσεις, αν διαφορετικές πλατφόρμες συναλλαγών άρχιζαν να περιορίζουν τις συναλλαγές BTC.
Η εξόρυξη δεν θα σταματούσε απαραίτητα. Ένας κβαντικός υπολογιστής ικανός να επιτεθεί στις ψηφιακές υπογραφές δεν θα αποκτούσε το ίδιο πλεονέκτημα απέναντι στο SHA-256. Αν όμως η τιμή του Bitcoin κατέρρεε, ορισμένος εξοπλισμός εξόρυξης θα γινόταν μη επικερδής, το hashrate θα μειωνόταν και η οικονομία της εξόρυξης θα ασκούσε πιέσεις στην ασφάλεια του δικτύου.
Υπάρχουν ήδη εργαλεία για την προετοιμασία αυτού του σεναρίου. Ειδικοί του NIST έχουν τυποποιήσει σχήματα ψηφιακών υπογραφών ανθεκτικά στην κβαντική υπολογιστική, ενώ οι προγραμματιστές του Bitcoin συζητούν τρόπους προετοιμασίας του πρωτοκόλλου για τη μετάβαση σε νέα κρυπτογραφία.
Για παράδειγμα, το BIP-360 προτείνει ένα ενδιάμεσο βήμα: έναν νέο τύπο εξόδου P2MR χωρίς τη διαδρομή κλειδιού Taproot, η οποία είναι ευάλωτη σε κβαντικές επιθέσεις. Θα επέτρεπε τη δημιουργία εξόδων ανθεκτικών σε επιθέσεις που αξιοποιούν τη μακροχρόνια έκθεση και θα προετοίμαζε την υποδομή για την πιθανή εισαγωγή υπογραφών ανθεκτικών στην κβαντική υπολογιστική. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση από μόνη της δεν θα προστάτευε από την ταχεία ανάκτηση ιδιωτικών κλειδιών μετά τη μετάδοση μιας συναλλαγής.
Επιπλέον, δεν θα αρκούσε η εισαγωγή ενός νέου τύπου εξόδου. Εκατομμύρια υφιστάμενα νομίσματα θα παρέμεναν σε παλαιότερες εξόδους, και εδώ αρχίζει το πιο αμφιλεγόμενο ζήτημα.
Το προσχέδιο BIP-361 προτείνει μια μετάβαση σε δύο στάδια. Περίπου τρία χρόνια μετά την ενεργοποίησή του, τα κεφάλαια από παλαιού τύπου εξόδους θα μπορούσαν να μεταφερθούν μόνο σε εξόδους ανθεκτικές στην κβαντική υπολογιστική. Δύο ακόμη χρόνια αργότερα, οι κανόνες για τη δαπάνη των νομισμάτων που εξακολουθούν να προστατεύονται από ECDSA και Schnorr θα γίνονταν πολύ αυστηρότεροι.
Για ορισμένα πορτοφόλια, οι συντάκτες προτείνουν ειδικούς μηχανισμούς ανάκτησης, οι οποίοι θα επέτρεπαν στους νόμιμους κατόχους να αποδεικνύουν την ιδιοκτησία τους χωρίς να βασίζονται στις υφιστάμενες ευάλωτες υπογραφές.
Αυτή η προσέγγιση θα προστάτευε το δίκτυο από τους επιτιθέμενους, αλλά θα δημιουργούσε ένα άλλο πρόβλημα. Αν ένας κάτοχος δεν προλάβαινε να μεταφέρει τα κεφάλαιά του εγκαίρως, έχανε την πρόσβαση στα στοιχεία ανάκτησης ή χρησιμοποιούσε ένα πολύ παλιό πορτοφόλι που δεν υποστηρίζει ανάκτηση, τα BTC του θα μπορούσαν ουσιαστικά να παγώσουν βάσει των ίδιων των κανόνων του πρωτοκόλλου.
Η εναλλακτική είναι ακόμη πιο δραστική: να παραμείνουν αμετάβλητοι οι κανόνες και να επιτραπεί σε όποιον αποκτήσει πρώτος έναν αρκετά ισχυρό κβαντικό υπολογιστή να πάρει τα ευάλωτα νομίσματα. Για τα χαμένα Bitcoin ή τις πρώτες εξόδους του Satoshi, το δίκτυο δεν θα είχε αυτόματο τρόπο να προσδιορίσει ποιος είναι ο νόμιμος κάτοχος και ποιος ανέκτησε το κλειδί δεκαετίες αργότερα.
Προβολή ανάρτησης στο X Φόρτωση...
Οι προγραμματιστές συζητούν ενεργά αυτό το δίλημμα. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να εισαχθούν έγκαιρα χαρακτηριστικά ανθεκτικά στην κβαντική υπολογιστική, χωρίς να επιβληθεί το πάγωμα κεφαλαίων. Άλλοι τάσσονται υπέρ μιας αυστηρής προθεσμίας μετάβασης, με το επιχείρημα ότι, μόλις εμφανιστεί ένας πραγματικά ικανός κβαντικός υπολογιστής, δεν θα υπάρχει πλέον χρόνος για ομαλή αναβάθμιση.
Εξετάζονται επίσης πιο σύνθετες προτάσεις ανάκτησης.
Το 2026, το Project Eleven παρουσίασε ένα πρωτότυπο που χρησιμοποιεί αποδείξεις μηδενικής γνώσης για να τεκμηριώσει την ιδιοκτησία ενός παλιού πορτοφολιού χωρίς να βασίζεται στο υπάρχον σύστημα υπογραφών του. Ωστόσο, η προσέγγιση παραμένει πειραματική και δεν επιλύει το πρόβλημα για όλες τις παλιές διευθύνσεις, ιδίως για όσες δημιουργήθηκαν πριν από την εμφάνιση των σύγχρονων φράσεων ανάκτησης και των τυποποιημένων μεθόδων ανάκτησης αντιγράφων ασφαλείας.
Επομένως, ένας κβαντικός υπολογιστής δεν θα χρειαζόταν απαραίτητα να σταματήσει τη λειτουργία του Bitcoin. Πολύ πιο επικίνδυνο είναι το σενάριο στο οποίο τα μπλοκ εξακολουθούν να παράγονται, αλλά οι υπάρχουσες ψηφιακές υπογραφές δεν μπορούν πλέον να εγγυηθούν ότι τα νομίσματα δαπανώνται από τους νόμιμους κατόχους τους.
Αν η μετάβαση σε κρυπτογραφία ανθεκτική στην κβαντική υπολογιστική ξεκινήσει έγκαιρα, το δίκτυο θα έχει χρόνο για σταδιακή μετάβαση. Αν η πρώτη μεγάλη κλοπή συμβεί πριν από αυτήν, ένα τεχνικό πρόβλημα θα μετατραπεί αμέσως σε οικονομικό και πολιτικό ζήτημα: το Bitcoin θα πρέπει να αποφασίσει όχι μόνο πώς θα προστατεύσει τις νέες συναλλαγές, αλλά και ποιος δικαιούται εκατομμύρια παλιά BTC.