ECB bevordert integratie van de bankenmarkt en proportioneel toezicht in Europa

Traders Union
Alle Nieuws
Centrale banken
Integratie van de ECB-bankenmarkt

Alle nieuws

Belangrijkste nieuws

Keuze van de redactie

Aandelen

Cryptovaluta

Economie

Valuta's

Grondstoffen

Business & Wealth

Marktstemmen

Olga Shendetskaya

20.10.2026

ECB bevordert integratie van de bankenmarkt en proportioneel toezicht in Europa — ECB stimuleert hervorming van het bankwezen

Europese banken opereren binnen een veerkrachtiger regelgevingskader, maar het debat over nalevingskosten en concurrentievermogen blijft centraal staan in de sector. De Europese Centrale Bank stelt dat vereenvoudiging hand in hand moet gaan met diepere marktintegratie, in plaats van prudentiële normen in de hele eurozone te verzwakken.

Hoogtepunten

Frank Elderson van de ECB steunt een verhoging van de vereenvoudigde regelgevingsdrempel van €5 miljard naar €10 miljard aan activa, waardoor 150 extra banken onder lichtere nalevingsregimes vallen.
Elderson betoogt dat marktfragmentatie, en niet regelgeving, voornamelijk het concurrentievermogen van Europese banken belemmert, en pleit voor voltooiing van de interne markt, de bankenunie en een Europees depositogarantiestelsel.
De ECB verwacht tegen eind oktober concrete actieplannen van banken voor AI-gerelateerde cyberverdediging, en benadrukt risico's door modelafhankelijkheid, datakwaliteit en cloudconcentratie.

Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.

ECB licht pleidooi voor eenvoudigere, risicogebaseerde regels toe

Zoals gemeld door de Europese Centrale Bank, zegt directielid Frank Elderson dat de kosten van regelgeving na de crisis gerechtvaardigd blijven, omdat de financiële en maatschappelijke schade van de crisis van 2008 veel groter was dan de lasten die banken werden opgelegd. Hij zegt dat Europese kredietverstrekkers nu beter gekapitaliseerd zijn, sterkere liquiditeitsposities hebben en gemiddeld winstgevender zijn dan in vele jaren.

Elderson zegt dat toezicht complexer is geworden, deels omdat banken sterk van elkaar verschillen en met een breder scala aan risico's worden geconfronteerd, waaronder geopolitieke spanningen, cyberdreigingen, klimaat- en natuurrisico's en kunstmatige intelligentie. Hij betoogt dat complexiteit geen doel op zich moet zijn en voegt eraan toe dat toezichthouders de rapportageverplichtingen al hebben verminderd en processen hebben versneld, terwijl hij benadrukt dat vereenvoudiging geen deregulering mag worden.

Over proportionaliteit zegt hij dat het huidige kader kleine en niet-complexe instellingen al lichter behandelt, aangezien zij slechts tot 30% van de gegevens rapporteren die van grote banken worden vereist. Hij voegt eraan toe dat het verhogen van de drempel voor die categorie van 5 miljard euro aan totale activa naar 10 miljard euro ongeveer 150 extra banken onder het vereenvoudigde regime zou kunnen brengen, terwijl langere intervallen tussen toetsingen door toezichthouders en een groter hergebruik van bestaande stresstestgegevens de nalevingseisen voor kleinere kredietverstrekkers eveneens zouden kunnen verlichten.

Elderson zegt dat verdere vereenvoudiging beperkt moet blijven door het risicoprofiel van elke bank en de kernnormen voor prudentieel toezicht, zoals governance, risicobeheer, kapitaal, liquiditeit en weerbaarheid, niet mag verzwakken. Hij zegt ook dat een meer proportionele aanpak toezichthouders in staat zou stellen middelen te concentreren op de grootste bedreigingen voor de financiële stabiliteit.

Fragmentatie, AI en verbanden met niet-bancaire instellingen bepalen risico's voor het concurrentievermogen

Elderson wijst fragmentatie, en niet regelgeving zelf, aan als het voornaamste obstakel voor het internationale concurrentievermogen van Europese banken. Hij zegt dat het ontbreken van een volledig geïntegreerde bankenmarkt kredietverstrekkers ervan weerhoudt schaalvoordelen te benutten, de allocatie van kapitaal en liquiditeit te verbeteren en grensoverschrijdende activiteiten in de Europese economie uit te breiden.

Hij pleit voor voltooiing van de interne markt, de spaar- en investeringsunie en de bankenunie, inclusief een Europees depositogarantiestelsel. Volgens hem blijven verschillen in rechtskaders, insolventieregimes en regels inzake consumentenbescherming grensoverschrijdend bankieren onnodig kostbaar maken, op een moment dat Europa grote investeringen nodig heeft om de energietransitie, klimaat- en natuuruitdagingen en demografische druk aan te pakken.

Wat mondiale regelgeving betreft, zegt Elderson dat Basel III de gemeenschappelijke maatstaf voor bankregels moet blijven, omdat banken volgens hem moeten concurreren op efficiëntie, innovatie en risicobeheer, en niet op basis van zwakkere normen. Hij waarschuwt dat het versoepelen van de vereisten van Pijler 1 risico niet zou wegnemen, maar in plaats daarvan een groter deel van de last van regelgeving naar toezichtinterventies zou kunnen verschuiven.

Hij zegt ook dat AI zowel kansen als nieuwe kwetsbaarheden voor banken creëert, met name op het gebied van cyberbeveiliging, modelafhankelijkheid, datakwaliteit en concentratierisico's die verband houden met cloudproviders. Elderson merkt op dat de ECB banken in juli heeft gevraagd hun cyberverdediging, IT-budgetten en personeelsbezetting in verband met AI-gerelateerde dreigingen opnieuw te beoordelen, en verwacht tegen eind oktober concrete actieplannen.

Naast het directe gebruik van AI door banken, zegt hij dat toezichthouders de verbindingen tussen kredietverstrekkers en niet-bancaire financiering, waaronder private credit, nauwlettend volgen. Hoewel marktfinanciering kan helpen de strategische prioriteiten van Europa te financieren, waarschuwt hij dat risico's niet noodzakelijkerwijs het banksysteem verlaten wanneer kredietverlening daarbuiten plaatsvindt, omdat verborgen concentraties kunnen ontstaan door overlappende blootstellingen tussen banken, private-creditverstrekkers en zakelijke kredietnemers.

In ons eerdere artikel over de oproep van de Bank of England tot herstelplanning op basis van “bare metal” hebben we uitgelegd waarom toezichthouders willen dat banken kritieke diensten kunnen herstellen, zelfs wanneer kernsystemen gecompromitteerd zijn. We merkten op dat AI de schaal en complexiteit van cyberaanvallen vergroot, waardoor toezichthouders aandringen op sterkere end-to-endweerbaarheid en herstelcapaciteiten in het hele financiële stelsel.

Dit materiaal kan meningen van derden bevatten, geen van de gegevens en informatie op deze webpagina vormt beleggingsadvies volgens onze Disclaimer. Hoewel we ons houden aan strikte Redactionele Integriteit, kan deze post verwijzingen bevatten naar producten van onze partners.

Vond u het artikel interessant?