Trezor-beveiligingschef: gebruikers misleiden is makkelijker dan een cryptowallet hacken

​Hardware wallets worden beschouwd als een van de veiligste manieren om digitale activa op te slaan. Recente beveiligingsincidenten hebben echter zelfs bij deze apparaten twijfel doen rijzen. In een interview met Traders Union bespreekt Jan Komarek, hoofd beveiliging van Trezor, de kwetsbaarheden van cold wallets, de risico’s van Bitcoin-ETF’s en de uitdagingen van het nalaten van cryptovaluta aan erfgenamen.

Waarom hardware wallets kwetsbaar blijven

Trezor is een van de pioniers op de markt voor hardware wallets voor cryptovaluta. Het bedrijf introduceerde zijn eerste apparaat al in 2014. De technologie voor de opslag van digitale activa is sindsdien aanzienlijk verbeterd, maar ook gespecialiseerde apparaten blijven met serieuze beveiligingsuitdagingen kampen.

Een van de meest spraakmakende gevallen was het beveiligingslek bij Coldcard in juli 2026. Volgens Galaxy Research bedroegen de bevestigde verliezen van gebruikers meer dan $112 miljoen. Het incident werd veroorzaakt door een firmwarefout waardoor aanvallers privésleutels konden reconstrueren zonder fysieke toegang tot de apparaten.

Komarek is van mening dat het incident een ernstige zwakte in de beveiligingspraktijken rond cryptovaluta aan het licht bracht, maar de argumenten voor zelfbeheer niet ondermijnde.

“Het probleem met Coldcard was een bug in de eigen firmware van Coldcard. Door een codewijziging in 2021 sloegen sommige apparaten de hardwarematige random number generator over en gebruikten ze in plaats daarvan een zwakke softwarematige generator. De seeds die deze apparaten aanmaakten, waren veel gemakkelijker te raden dan zou mogen.”

Kwetsbaarheden van dit soort worden echter niet altijd ontdekt voordat aanvallers er misbruik van maken. Dit roept bredere vragen op over de betrouwbaarheid van de beveiligingsarchitectuur van hun apparaten voor fabrikanten.

“De les die ik hieruit zou trekken, is dat kritieke beveiligingsfuncties nooit van één verdedigingslinie afhankelijk mogen zijn.”

Technische kwetsbaarheden vormen echter slechts een deel van de dreiging. Aanvallers proberen steeds vaker de beveiliging van apparaten te omzeilen door misbruik te maken van psychologische manipulatie en fouten van cryptovalutahouders.

“Het zwakste punt is tegenwoordig meestal de persoon die het apparaat in handen heeft, en aanvallers weten dat. Een beveiligde chip kraken vereist een laboratorium en specialistische apparatuur, als het al mogelijk is. Iemand ertoe verleiden zijn herstelzin op een nepwebsite in te voeren, vergt maar één overtuigende e-mail.”

Wat is veiliger: een hardware wallet of een smartphone?

Vooruitgang in mobiele technologie roept vragen op over de noodzaak om een apart apparaat aan te schaffen voor de opslag van cryptovaluta. Moderne smartphones zijn uitgerust met beveiligde chips en kunnen functioneren als crypto wallets, terwijl sommige experts aanraden hiervoor een aparte telefoon te gebruiken. Deze aanpak heeft echter zijn beperkingen.

“Telefoons hebben tegenwoordig goede beveiligingshardware, dus dat argument is niet onzinnig. Het probleem is al het andere dat een telefoon doet. Hij is voortdurend online en draait op een besturingssysteem dat je moet vertrouwen en grotendeels niet kunt controleren.”

Een smartphone volledig offline houden kan bepaalde risico’s verkleinen, maar maakt cryptovalutatransacties ook ingewikkelder. Voor veel gebruikers is gemak net zo belangrijk als technische beveiliging.

“Er zijn situaties waarin een telefoonwallet het juiste hulpmiddel is. Voor kleine bedragen die je dagelijks uitgeeft, is het net als contant geld op zak, en gemak is belangrijk. Voor spaargeld zou ik een hardware wallet gebruiken.”

Heeft het aantal ondersteunde cryptovaluta invloed op de beveiliging van een wallet?

Fabrikanten van hardware wallets hanteren verschillende benaderingen voor de ondersteuning van digitale activa. Sommige apparaten zijn uitsluitend ontworpen voor Bitcoin, terwijl gebruikers met andere tientallen of zelfs honderden cryptovaluta kunnen opslaan. Maar heeft deze veelzijdigheid gevolgen voor de beveiliging?

“Elke coin die een wallet ondersteunt, voegt firmware toe, en meer firmware betekent meer plekken waar een bug kan zitten. Dat is een reële afweging.”

Bij het kiezen van een cryptowallet kijken gebruikers vaak naar het aantal ondersteunde activa, de reputatie van de fabrikant en extra functies. Zonder specialistische technische kennis kan het echter lastig zijn om de beveiliging van een apparaat te beoordelen.

“Maar het aantal coins bepaalt niet of een wallet veilig is. Coldcard is een apparaat dat alleen Bitcoin ondersteunt, en de bug die het trof zat in de seedgeneratie, iets wat elke wallet heeft. Belangrijker is hoe zorgvuldig die kerncode is geschreven en of mensen buiten het bedrijf die kunnen controleren.”

De andere kant van de rivaliteit tussen Trezor en Ledger

Trezor concurreert met de Franse fabrikant van hardware wallets Ledger. De rivaliteit gaat echter veel verder dan de verkoop van apparaten. Beveiligingsspecialisten onderzoeken regelmatig de software en hardware van concurrenten op kwetsbaarheden.

Zo heeft het Donjon-onderzoeksteam van Ledger herhaaldelijk mogelijke problemen in Trezor-apparaten ontdekt. Dergelijke ontdekkingen kunnen vragen oproepen over de productbeveiliging, maar Komarek beschouwt deze praktijk niet als oneerlijke concurrentie.

“Het is waardevol, ongeacht voor wie de onderzoekers werken. Het Donjon-team van Ledger heeft zijn bevindingen via responsible disclosure aan ons gemeld, we hebben verholpen wat moest worden verholpen en we hebben hen publiekelijk bedankt.”

Hij wijst op onderzoek naar de Trezor Safe 3 als voorbeeld. Voor de aanval moesten de onderzoekers van Ledger fysieke toegang tot het apparaat hebben, en ze konden geen privésleutels of pincodes achterhalen.

“We willen dat zoveel mogelijk mensen naar problemen zoeken, en een concurrent met een goed gefinancierd laboratorium is een bijzonder gemotiveerde beoordelaar. Ik zou graag zien dat elke wallet op de markt zo grondig van buitenaf wordt onderzocht, en dat is veel eenvoudiger wanneer de code openbaar is.”

Waarom Bitcoin-ETF’s nieuwe risico’s met zich meebrengen

De introductie van spot Bitcoin-ETF’s in de VS heeft de manier waarop beleggers blootstelling aan cryptovaluta krijgen aanzienlijk veranderd. Beleggers kunnen de koersbewegingen van Bitcoin nu volgen via traditionele beleggingsrekeningen, zonder zelf wallets aan te maken of privésleutels te beheren.

De groeiende populariteit van deze producten heeft echter geleid tot discussie over de vraag of beleggen in Bitcoin-ETF's kan worden beschouwd als een volwaardig alternatief voor het rechtstreeks bezitten van cryptovaluta. Dit is vooral belangrijk voor voorstanders van decentralisatie, die pleiten voor directe controle over digitale activa.

‘Ik zie geen tegenstrijdigheid. Een ETF geeft je blootstelling aan de bitcoinprijs. Als je je eigen sleutels beheert, heb je de bitcoin zelf. Het zijn verschillende producten voor verschillende doeleinden, en ze kunnen allebei naast elkaar bestaan.’

De uitbreiding van exchange-traded funds verandert ook de structuur van het Bitcoin-bezit. Waar individuele gebruikers en cryptobeurzen eerder een grote rol speelden op de markt, krijgen grote financiële tussenpersonen steeds meer invloed.

‘Vanuit veiligheidsoogpunt speelt ook de concentratie een rol. Een klein aantal custodians beheert het grootste deel van de bitcoin in Amerikaanse spot-ETF's, waardoor ze een zeer aantrekkelijk doelwit vormen. Zelfbeheer spreidt dat risico over miljoenen individuele apparaten.’

Het verschil tussen de twee benaderingen gaat verder dan veiligheid en betreft ook de mogelijkheid van de eigenaar om zijn activa te beheren en te gebruiken.

‘Het ergste zou zijn als iedereen zou besluiten dat een ETF-aandeel hetzelfde is als bitcoin bezitten. Met een ETF kun je je bitcoin niet verplaatsen, uitgeven of van het platform halen. Iemand anders beheert de sleutels.’

Hoe geef je cryptovaluta door aan erfgenamen?

Zelfbeheer geeft eigenaren van digitale activa volledige controle over hun tegoeden, maar maakt hen ook verantwoordelijk voor de bescherming van hun privésleutels. Dat wordt vooral ingewikkeld wanneer cryptovaluta aan erfgenamen moeten worden nagelaten.

Anders dan bij bankrekeningen kan de toegang tot een cryptowallet vaak niet via een financiële instelling of gerechtelijk bevel worden hersteld. Als de eigenaar overlijdt zonder de benodigde informatie achter te laten, kunnen de tegoeden permanent ontoegankelijk worden.

Komarek erkent dat er nog geen universele oplossing voor dit probleem is.

‘Er is momenteel geen enkel product dat dit oplost, en ik vind dat we hier echt iets mee moeten. Het lastige is dat alles wat het voor je familie makkelijker maakt om toegang te krijgen, het ook voor iemand anders makkelijker maakt.’

Een mogelijke oplossing is om een back-up van een wallet in meerdere delen op te splitsen. Om de toegang te herstellen, is een bepaald aantal delen nodig, bijvoorbeeld twee van de drie. Die kunnen op verschillende locaties worden bewaard of aan verschillende erfgenamen worden toevertrouwd.

Een andere mogelijkheid is om verschillende wachtzinnen te gebruiken voor toegang tot aparte verborgen wallets. Zo kan de eigenaar vooraf bepalen welke activa elke erfgenaam kan erven.

Maar zelfs een zorgvuldig geregelde erfenis kan mogelijke problemen tussen de betrokkenen niet volledig voorkomen.

‘Voor beide opties is een zekere mate van vertrouwen nodig tussen jou en de mensen die erven.’

Waarom zijn hardwarewallets nog geen gemeengoed?

Ondanks de groei van de cryptosector blijven hardwarewallets nicheproducten. De meeste beleggers bewaren hun activa liever op beurzen of gebruiken mobiele apps dan dat ze zelf hun privésleutels beheren.

Volgens schattingen die Komarek aanhaalt, gebruiken slechts 12 miljoen tot 13 miljoen van de ongeveer 600 miljoen cryptobezitters wereldwijd een hardwarewallet. Dat is ongeveer 2% van de markt.

‘De meeste mensen zien zelfbeheer nog steeds als iets voor ingenieurs. En ze maken zich zorgen over de herstelzin. Wat als ik die kwijtraak? Wat als ik hem verkeerd opschrijf?’

De uitdaging beperkt zich niet tot de technologische complexiteit. Gebruikers zijn gewend aan financiële diensten waarbij banken of andere instellingen deels verantwoordelijk zijn voor het herstellen van toegang en het oplossen van problemen. Bij zelfbeheer bestaat zo'n tussenpersoon niet.

‘Een bankpas voelt vertrouwd omdat er een bank achter staat. Met een hardwarewallet heb jij de controle, en dat moet de eerste keer worden uitgelegd. De sector moet dus beter worden in uitleg geven, in begrijpelijke taal en persoonlijk.’

Is Trezor van plan naar de beurs te gaan?

Ondertussen blijven fabrikanten van hardwarewallets hun bedrijven ontwikkelen en nieuwe groeikansen verkennen. Nu steeds meer cryptobedrijven naar de beurs gaan, rijst de vraag of Trezor wellicht ook een beursgang overweegt.

Komarek geeft geen specifieke plannen voor een beursgang prijs, maar benadrukt hoe belangrijk de onafhankelijkheid van het bedrijf is.

‘Trezor is onafhankelijk en daar zijn we trots op. Dat betekent dat we geen verantwoording hoeven af te leggen aan externe beleggers. Veiligheid heeft altijd onze hoogste prioriteit gehad, en dankzij onze onafhankelijkheid kan niemand van buiten het bedrijf die prioriteit lager op de agenda zetten.’

Uiteindelijk blijft zelfbeheer een afweging tussen controle over digitale activa en persoonlijke verantwoordelijkheid voor de beveiliging ervan. Hoe geavanceerd hardwarewallets ook worden, ze kunnen fraude, het risico op verlies van toegang tot tegoeden en de uitdagingen rond het nalaten van cryptovaluta niet volledig uitsluiten.