Banken of cryptobedrijven: wie beschermt je geld beter tegen hackers?

​Cryptocurrency-exchanges krijgen vaak kritiek vanwege beveiligingsproblemen, terwijl traditionele banken over het algemeen als veiligere plekken worden beschouwd om geld te bewaren. Toch zijn beide sectoren doelwit van hackers, die vaak vergelijkbare zwakke plekken uitbuiten. Zijn banken echt beter beveiligd, of zien de risico's er alleen anders uit?

Franse bank beschuldigd van crypto-diefstal van 133 miljoen dollar

Een grote cryptocurrency-diefstal heeft een van de Franse bankgroepen onder de loep gelegd en roept nieuwe vragen op over de veiligheid van traditionele financiële instellingen. Crédit Mutuel Arkéa heeft een aanval bevestigd die frauduleuze transacties mogelijk maakte, maar heeft de financiële schade niet bekendgemaakt. Blockchainonderzoeker ZachXBT wees de bank op 4 november aan als vermoedelijk slachtoffer, nadat hij verdachte opnames bij verschillende grote cryptocurrency-exchanges had getraceerd.

Bekijk bericht op X Laden...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

ZachXBT signaleerde aanvankelijk voor meer dan 106 miljoen dollar aan verdachte opnames bij een niet-geïdentificeerde Europese financiële instelling. Later werd nog eens 27 miljoen dollar vastgesteld, waardoor de geschatte verliezen boven de 133 miljoen dollar uitkwamen. De onderzoeker waarschuwde dat aanvullende transacties buiten exchanges het bedrag nog kunnen verhogen.

Blockchainanalysebedrijf Bitquery traceerde afzonderlijk ongeveer 108,8 miljoen dollar aan USDC die in ongeveer 21 uur was opgenomen van accounts bij Kraken, Crypto.com en OKX. Een deel van het geld werd omgezet in Ether en via meerdere wallets verplaatst. Kraken en Crypto.com meldden accounts te hebben beperkt of geld te hebben geblokkeerd dat verband hield met de vermoedelijke diefstal.

Crédit Mutuel Arkéa zei bepaalde transacties tijdelijk te hebben opgeschort, de autoriteiten te hebben ingelicht en de situatie onder controle te hebben gebracht. De bank verzekerde klanten ook dat zij geen financiële gevolgen zouden ondervinden. Het is nog onduidelijk hoe de aanvallers toegang tot het geld kregen.

Waarom traditionele banken aantrekkelijke doelwitten blijven voor hackers

Banken verwerken grote hoeveelheden betalingen en gevoelige klantgegevens, waardoor ze aantrekkelijke doelwitten zijn voor cybercriminelen. Maar de risico's beperken zich niet tot het geld dat ze beheren. Moderne bankdiensten zijn afhankelijk van onderling verbonden systemen, externe technologieaanbieders en medewerkers met toegang tot kritieke processen. Aanvallers hoeven maar één zwakke plek te vinden om mogelijk diensten te verstoren, gegevens te stelen of ongeoorloofde overschrijvingen uit te voeren.

Recente cijfers wijzen erop dat banken kwetsbaar blijven, al lijken hun verdediging mogelijk te verbeteren. Uit een rapport van juni 2026 van de Europese Bankautoriteit bleek dat 44% van de ondervraagde banken in de eerste helft van het jaar te maken had gehad met cyberaanvallen die grote IT-verstoringen veroorzaakten of dreigden te veroorzaken. Dat was minder dan de 58% begin 2025. Dit wijst op enige verbetering van de beveiliging, al blijven ernstige dreigingen wijdverbreid. 

Een bijzonder lastig probleem is dat banken niet alle systemen waarvan ze afhankelijk zijn, zelf kunnen beheersen. Een beveiligingsprobleem bij een externe aanbieder kan meerdere instellingen tegelijk treffen. Cyberbeveiligingsbedrijf Black Kite registreerde in 2025 202 ransomware-incidenten bij financiële instellingen, 30% meer dan het jaar ervoor. In Zuid-Korea trof een aanval op een technologieaanbieder 32 financiële instellingen en werden meer dan twee terabyte aan gegevens blootgelegd.

Tegelijkertijd biedt kunstmatige intelligentie aanvallers nieuwe middelen om deze zwakke plekken uit te buiten. Criminelen kunnen AI gebruiken om overtuigende phishingberichten te maken, zich voor te doen als medewerkers of delen van een aanval te automatiseren. Binance-oprichter Changpeng Zhao opperde onlangs dat banken kwetsbaarder kunnen zijn dan crypto-exchanges nu cyberdreigingen zich ontwikkelen. Zijn inschatting is echter moeilijk te verifiëren, omdat vergelijkbare gegevens niet aantonen welke sector kwetsbaarder is.

Bekijk bericht op X Laden...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Waarom cryptohacks zichtbaarder zijn en moeilijker terug te draaien

Cryptocurrencybedrijven worden met vergelijkbare dreigingen geconfronteerd, zoals gestolen inloggegevens, gehackte apparaten en ongeoorloofde toegang tot interne systemen. Het verschil zit in wat er kan gebeuren zodra aanvallers activa in handen krijgen. Transacties die op een blockchain zijn bevestigd, zijn over het algemeen onomkeerbaar en gestolen geld kan snel tussen wallets worden verplaatst.

De mogelijke omvang van de verliezen werd duidelijk op 29 oktober, toen Binance een beveiligingslek meldde waarbij ongeveer 6,3 miljard dollar aan digitale activa betrokken was. Voorlopige bevindingen wezen op gecompromitteerde apparaten van medewerkers, interne systemen en machtigingen voor wallettransacties, al liep het onderzoek nog. Binance zei de verliezen van klanten te vergoeden en werkte samen met andere platforms en uitgevers van stablecoins om de betrokken tegoeden te bevriezen.

Banken kunnen verdachte overschrijvingen vaak vertragen of via bestaande netwerken proberen betalingen terug te roepen. Crypto-exchanges kunnen opnames ook blokkeren voordat activa hun platform verlaten, maar achteraf geld terughalen is moeilijker. Tegelijkertijd kunnen onderzoekers dankzij openbare blockchains overschrijvingen tussen wallets traceren, ook als onbekend blijft wie erachter zit.

Die zichtbaarheid hielp onderzoekers verdachte transacties in de zaak rond Crédit Mutuel Arkéa te volgen. Dat garandeert geen terugvordering: aanvallers kunnen geld over meerdere wallets verdelen, omwisselen voor andere activa of diensten gebruiken om hun spoor te verbergen. Transacties traceren en criminelen identificeren zijn afzonderlijke uitdagingen.

Wat maakt klantgeld nu echt veiliger?

Voor klanten is de cruciale vraag wat er na een aanval gebeurt. Traditionele banken hebben doorgaans procedures om ongeoorloofde betalingen te onderzoeken en daarvoor in aanmerking komende klanten schadeloos te stellen. Europese betalingsregels bieden in bepaalde gevallen bescherming, terwijl depositogarantie bescherming biedt bij een bankfaillissement en niet bij elk type cyberverlies.

Crypto-exchanges gebruiken beveiligingsmaatregelen zoals opnamelimieten, transactiemonitoring, meerdere goedkeuringen en offline opslag. Sommige houden fondsen aan om gebruikers na beveiligingsincidenten te compenseren. De bescherming verschilt echter per platform en rechtsgebied, en cryptotegoeden genieten doorgaans niet dezelfde garanties als bankdeposito's met depositogarantie.

Geen van beide sectoren is immuun voor cybercriminaliteit, en de beschikbare gegevens tonen niet aan dat banken universeel veiliger zijn dan cryptocurrencybedrijven. Voor klanten is de werkelijke test van veiligheid niet of een instelling elke aanval kan voorkomen, maar of hun geld beschermd blijft wanneer een aanval slaagt.