De tweet is verwijderd door de auteur.
Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.
Argentinië heeft opnieuw de aandacht van de wereld getrokken. De devaluatie van de peso, inflatie, obligaties met torenhoge rendementen en schandalen rond de shitcoin - dit alles wekt de indruk dat het land niet op weg is naar hervormingen, maar naar een nieuwe crisis. President Javier Milei beloofde om "het systeem te doorbreken" en de weg naar de toekomst te openen, maar tot nu toe zien Argentijnen alleen oude problemen in een nieuwe verpakking.
Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.
Het is geen verrassing dat de kritiek is toegenomen. Econoom en bestsellerauteur van The Bitcoin Standard Saifedean Ammous noemde het beleid van Milei in een post op sociale media een "schulden- en inflatiepiramide" en waarschuwde dat het land verandert in een "casino voor speculanten".
Toen Javier Milei aan de macht kwam, beloofde hij een radicale breuk met het verleden: de centrale bank opdoeken, de inflatie beteugelen en het vertrouwen van de Argentijnen in geld herstellen. Er zijn bijna twee jaar verstreken en er hebben geen drastische veranderingen plaatsgevonden.
Bekijk bericht op X Laden...
De peso blijft snel in waarde dalen: in de afgelopen maanden verloor hij meer dan 10% ten opzichte van de dollar en bewoog zich buiten de "corridor" die de regering probeerde te verdedigen. De geldhoeveelheid groeit ook - in juni 2025 bedroeg M2 meer dan 80,9 biljoen peso's, vergeleken met 75 biljoen in mei. Met andere woorden, de regering drukt sneller geld bij dan ze had beloofd.
De inflatie blijft hoog. Hoewel de regering verwacht dat de inflatie zal afnemen tot 10% in 2026, hebben Argentijnen nu te maken met prijsstijgingen die elk loon of spaargeld opeten. Obligaties worden verkocht tegen astronomische rentes van 80-90% per jaar, terwijl banken gedwongen worden om ze te kopen onder nieuwe regelgevende vereisten.Tegen deze achtergrond was het schandaal rond de LIBRA token - een memecoin die Milei promootte op sociale media - bijzonder luid.
Na een korte rally stortte het token in en beleggers meldden verliezen van ongeveer $107 miljoen. Sommige marktdeelnemers slaagden erin om te cashen, maar voor de meesten eindigde het in het verlies van hun spaargeld. De president distantieerde zich en beweerde dat hij niet betrokken was bij de structuur van het project. De Kamer van Afgevaardigden stelde echter een onderzoekscommissie samen en LIBRA werd een symbool van hoe Milei's experimenten het vertrouwen in het economisch beleid alleen maar ondermijnen.
Bekijk bericht op X Laden...
Tegelijkertijd draait het land op wat bekend staat als de bicicleta financiera - de "financiële fiets". Het plan is eenvoudig: de staat geeft obligaties uit met zulke hoge rendementen dat ze zelfs de devaluatie van de peso overtreffen. Degenen met dollars betreden deze markt, kopen obligaties en voelen zich een tijdje winnaars.
Maar deze fiets loopt alleen zolang de overheid nieuw geld blijft drukken en oude schulden blijft afbetalen. En iedereen weet: op een dag zal de ketting slippen. Degenen die er op tijd afspringen zullen hun rijkdom redden. De rest zal met de markt crashen.
Grote spelers weten hoe ze dit moeten aanpakken. In de lente adviseerde J.P. Morgan zijn klanten om Argentijnse obligaties te kopen en tegen de zomer - om eruit te stappen. Het resultaat was dat insiders jaarlijkse rendementen met dubbele cijfers opstreken, terwijl gewone Argentijnen achterbleven met lege zakken en een gedevalueerde peso. Voor hen verandert deze bicicleta in Russische roulette: als je geluk hebt, leef je een paar maanden beter; zo niet, dan gaat je hele familie met honger naar bed.
Latijns-Amerika heeft al ervaring met door de staat geleide crypto-experimenten. Het eerste land dat zich waagde aan een echt "Bitcoin-experiment" was El Salvador. In 2021 maakte president Nayib Bukele BTC tot wettig betaalmiddel. De wereld schudde sceptisch het hoofd: een land met een zware schuldenlast, gedollariseerd zonder eigen monetair beleid, voegt nu Bitcoin toe?
Maar de jaren gingen voorbij en er kwam geen catastrofe. Integendeel, El Salvador verzamelde meer dan 6.000 BTC (in september 2025 ongeveer 700 miljoen dollar waard) en ontgint zelfs wat met geothermische energiecentrales. Het land is een soort cryptoshowroom geworden: toeristen en investeerders komen kijken hoe een "economie met Bitcoin op zak" werkt.
Het ging echter niet zonder wegversperringen. Het IMF drong meteen aan: als het land nieuwe leningen wilde, moest het afstappen van het idee van een "nationale Bitcoin". De regering sloot een compromis - bedrijven hoefden BTC niet langer te accepteren, alleen optioneel. Uit enquêtes blijkt dat bijna de helft van de burgers Bitcoin een paar keer per jaar gebruikt, meestal in supermarkten. In het dagelijks leven verving het nooit de dollar, maar het gaf El Salvador het imago van een pionier op het gebied van innovatie.
Venezuela sloeg een andere weg in. In 2018 lanceerde het regime van Nicolás Maduro Petro, een cryptocurrency die zogenaamd werd ondersteund door oliereserves. Het plan was ambitieus: een "digitale olie-economie" creëren en het land redden van hyperinflatie. De realiteit was veel somberder. Bijna niemand gebruikte Petro, het werd niet geaccepteerd op internationale beurzen en de bevolking had het al snel door: het token was gewoon weer een manier voor de overheid om de crisis af te wentelen op de bevolking. Venezolanen zoeken nog steeds hun toevlucht in privé cryptocurrencies en P2P-platforms, terwijl Petro een symbool blijft van mislukte experimenten.
Twee voorbeelden, twee verhalen. El Salvador gebruikte crypto om zijn imago op te krikken en nieuw geld aan te trekken. Venezuela gebruikte het als versiering voor de ruïnes van zijn economie. En nu rijst de vraag: waar tussen deze uitersten zal Argentinië eindigen? Kan Milei het verhaal van Bukele herhalen, of dreigt hij een nieuwe Maduro te worden met zijn "fantoom cryptoprojecten"?
Terwijl de autoriteiten experimenteren, hebben de Argentijnen zelf al lang hun eigen uitweg gevonden. Voor hen zijn stablecoins zoals USDT of USDC een manier om devaluatie te vermijden. Bitcoin is een opslagplaats van waarde in een land waar bankdeposito's sneller aan waarde verliezen dan dat ze rente opbouwen. En Solana is onlangs een ander populair instrument geworden: dankzij snelle en goedkope transacties wordt het gebruikt voor dagelijkse betalingen en overschrijvingen, en sommige investeerders zien SOL als een alternatieve "waardeopslagplaats".
Argentinië staat consequent in de wereldwijde top 10 van het aantal cryptobezitters. En in tegenstelling tot de staatsprojecten van El Salvador of Venezuela, is dit een echte "bottom-up crypto-economie". Het heeft geen politieke slogans nodig - het wordt gebouwd door burgers zelf, die hun spaargeld beschermen.
Het Argentinië van vandaag is een land waar politici risicovolle financiële experimenten spelen, terwijl mensen hun toevlucht zoeken in cryptocurrency. De ene wereld draait op de schuldenfiets, de andere - op de blockchain. En dit contrast laat zien dat de toekomst van de economie hier niet in overheidskantoren wordt bepaald, maar in de portemonnee van gewone mensen.