Risico’s voor de olieaanvoer nemen toe nu het geschil tussen de VS en Iran over Hormuz verhardt

Risico’s voor de olieaanvoer nemen toe nu het geschil tussen de VS en Iran over Hormuz verhardt
De impasse rond Hormuz houdt de risico’s voor de olieaanvoer hoog

​President Donald Trump zei dat de Verenigde Staten de Straat van Hormuz volledig onder controle hebben nadat de Amerikaanse marine mijnen uit de strategische waterweg had verwijderd. Zijn bewering staat in schril contrast met die van Teheran, dat volhoudt dat de normale scheepvaart pas wordt hervat wanneer Washington aan een reeks politieke en financiële eisen voldoet.

Hoogtepunten

  • Trump zegt dat de VS nu volledige controle hebben over de Straat van Hormuz.
  • Iran koppelt de heropening aan verlichting van sancties, herstelbetalingen en het beëindigen van de blokkade.
  • Het tankertransport blijft beperkt ondanks Amerikaanse claims dat Hormuz open is.
  • Herstelbetalingen zijn een nieuw obstakel geworden voor een akkoord tussen de VS en Iran.

Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.

Het geschil heeft zich uitgebreid naar herstelbetalingen voor oorlogsschade, wat een extra obstakel vormt voor pogingen om het verkeer te normaliseren via een route die vóór het conflict ongeveer een vijfde van de wereldwijde olieaanvoer vervoerde. Trump zei dat Iran de Verenigde Staten juist zou moeten compenseren, terwijl Teheran volgens CNBC compensatie van Washington eist als een van de voorwaarden voor de heropening van de zeestraat.

Washington en Teheran scherpen hun standpunten aan

Trump zei maandag dat Amerikaanse troepen volledige controle over Hormuz hadden gevestigd en dat de marine periodiek in de waterweg geplaatste mijnen opspoorde en verwijderde. Washington handhaaft sinds half april een zeeblokkade van Iraanse havens.

Iran betwist de Amerikaanse beschrijving van de zeestraat als feitelijk open. Teheran heeft een volledige heropening gekoppeld aan verschillende eisen, waaronder het beëindigen van de zeeblokkade en de sancties, de terugtrekking van Amerikaanse troepen uit de regio, de vrijgave van bevroren Iraanse tegoeden en de betaling van herstelbetalingen voor oorlogsschade.

De gesprekken tussen Iran en Oman over tijdelijke regelingen voor de scheepvaart zijn voortgezet, maar Teheran heeft aangegeven dat een akkoord over de doorvoervoorwaarden niet zou neerkomen op een volledige heropening van Hormuz.

Het meningsverschil laat zien dat de twee regeringen fundamenteel verschillende definities van normale scheepvaart hanteren. Washington beschouwt zijn maritieme aanwezigheid als noodzakelijk om de doorvaart te beveiligen, terwijl Iran diezelfde militaire aanwezigheid ziet als een obstakel voor het herstel van het reguliere commerciële verkeer.

De oliemarkt houdt een risicopremie voor Hormuz in stand

De groeiende politieke kloof heeft de energiemarkten gericht gehouden op de mogelijkheid van een langdurige verstoring van de aanvoer. Zelfs zonder een bredere escalatie in de regio beperken de afgenomen tankerbewegingen door Hormuz het vertrouwen dat de oliestromen snel kunnen terugkeren naar de omstandigheden van vóór het conflict.

De olieprijzen weerspiegelden die zorgen maandag. West Texas Intermediate (WTI)  steeg met ongeveer 5% tot circa $82,13 per vat, terwijl Brent met een vergelijkbare marge steeg tot ongeveer $87,72. Tijdens de Aziatische handel op dinsdag liepen de prijzen verder licht op.

Er staat meer op het spel dan alleen de onmiddellijke prijsreactie. De Straat van Hormuz is de belangrijkste oliedoorvoerroute ter wereld, wat betekent dat langdurige verstoringen gevolgen kunnen hebben voor de beschikbaarheid van tankers, vrachtkosten en energieprijzen tot ver buiten de Perzische Golf.

Voor de oliemarkten zal bewijs van hersteld commercieel verkeer belangrijker zijn dan de tegenstrijdige politieke claims over de controle over de zeestraat. Zolang de tankerbewegingen niet wezenlijk herstellen en Washington en Teheran hun voorwaarden voor de heropening van Hormuz niet dichter bij elkaar brengen, zal ruwe olie waarschijnlijk een geopolitieke risicopremie behouden.

We hebben eerder benadrukt dat het escalerende conflict in het Midden-Oosten de olierally aanjaagt.

Dit materiaal kan meningen van derden bevatten, geen van de gegevens en informatie op deze webpagina vormt beleggingsadvies volgens onze Disclaimer. Hoewel we ons houden aan strikte Redactionele Integriteit, kan deze post verwijzingen bevatten naar producten van onze partners.