IMF schetst uitdagingen voor inflatietargeting in Latijns-Amerika tijdens conferentie in Brazilië

IMF schetst uitdagingen voor inflatietargeting in Latijns-Amerika tijdens conferentie in Brazilië
IMF over inflatie in Latijns-Amerika

Het inflatietargetingkader in Latijns-Amerika krijgt te maken met een veeleisender wereldwijd klimaat, terwijl beleidsmakers proberen de laatste stappen te zetten om de prijsstijging terug te brengen naar het streefniveau. Tijdens een IMF-conferentie met de centrale bank van Brazilië op 18 november zegt Nigel Clarke, plaatsvervangend directeur-generaal van het IMF, dat de eerdere verkrappingscyclus in de regio het vertrouwen helpt behouden, maar dat energieschokken, door AI aangedreven vraag, klimaatdruk en hoge overheidsschulden beleidskeuzes bemoeilijken.

Hoogtepunten

  • Clarke van het IMF benadrukt dat centrale banken in Latijns-Amerika het beleid na de pandemie vroegtijdig verkrapten. Hij verwijst naar de renteverhoging in Brazilië van 2% (maart 2021) naar 13,75% (augustus 2022), die de inflatieverwachtingen op langere termijn verankerde.
  • Clarke zegt dat de 'laatste kilometer' om de inflatie terug te brengen naar het streefniveau wordt bemoeilijkt door een energieschok die de groei afremt en door AI-gedreven investeringen die de handel en marktwaarderingen opdrijven, wat in beide gevallen de inflatiedruk verhoogt.
  • Doordat Jamaica de bruto overheidsschuld van de totale overheid terugbracht van 135% van het bbp in 2013 naar 62% in 2024, kon het land het monetaire beleid verkrappen en de inflatie naar het streefniveau brengen zonder de gevreesde economische neergang. Dit toont de voordelen van gecombineerde hervormingen van het begrotingsbeleid en de centrale bank.

Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.

Beleidsagenda tijdens de conferentie in Brasília

Zoals het Internationaal Monetair Fonds meldt, gebruikt Clarke zijn openingswoord tijdens de conferentie van het IMF en de Braziliaanse centrale bank om drie beleidsvragen voor de regio uiteen te zetten: hoe de geloofwaardigheid van het monetair beleid behouden kan blijven, hoe begrotingsautoriteiten en monetaire autoriteiten beter kunnen samenwerken, en hoe inflatietargeting zich moet aanpassen aan frequentere schokken.

Hij zegt dat de centrale banken in Latijns-Amerika na de inflatiegolf uit de pandemieperiode eerder dan veel geavanceerde economieën in actie kwamen en het beleid al vroeg verkrapten toen verstoringen in de aanvoer en geopolitieke spanningen de prijzen opdreven. Clarke wijst op de renteverhogingen in Brazilië van 2% in maart 2021 naar 13,75% in augustus 2022 als voorbeeld van ingrijpen dat de inflatieverwachtingen op langere termijn relatief goed verankerd hield.

Volgens Clarke is de directe uitdaging voor veel landen de "laatste kilometer" om de inflatie terug te brengen naar het streefniveau. Die taak wordt bemoeilijkt door twee tegengestelde wereldwijde krachten: een energieschok die de groei afremt en de onzekerheid vergroot, en een investeringshausse rond AI die investeringen, handel en waarderingen op de financiële markten opdrijft, terwijl beide de inflatiedruk verder verhogen.

Schulden, geloofwaardigheid en beleidsafwegingen in de regio

Clarke zegt dat de geloofwaardigheid van centrale banken de kern van inflatietargeting blijft. Hij presenteert de beleidsgeschiedenis van Brazilië als een voorbeeld van hoe die geloofwaardigheid in de loop der tijd wordt opgebouwd via een zwevende wisselkoers, strengere begrotingsdiscipline, duidelijkere communicatie, reservebuffers en, meer recent, operationele autonomie met een doorlopend inflatiedoel van 3%.

Hij wijst ook op de toenemende wisselwerking tussen de rente en de overheidsfinanciën, nu de schulden hoog blijven. Naar zijn oordeel kan een geloofwaardige begrotingsaanpassing de inflatie- en wisselkoersdruk verlichten, risicopremies verlagen en de inflatieverwachtingen ondersteunen, terwijl geloofwaardig monetair beleid de financieringskosten kan helpen beperken en een stabielere omgeving voor begrotingsbesluiten kan bieden.

Op basis van de ervaring van Jamaica zegt Clarke dat begrotingshervormingen en de onafhankelijkheid van de centrale bank elkaar kunnen versterken. Hij merkt op dat Jamaica de bruto overheidsschuld van de totale overheid terugbracht van ongeveer 135% van het bbp in 2013 tot ongeveer 62% eind 2024. Volgens hem boden die sterkere begrotingskaders de centrale bank later meer ruimte om het beleid te verkrappen en de inflatie terug te brengen naar het streefniveau, zonder de neergang die sommigen hadden gevreesd.

Vooruitkijkend zegt Clarke dat inflatietargeting nu moet functioneren in een wereld die wordt gekenmerkt door terugkerende schokken, waaronder oorlogen, verstoringen in de toeleveringsketens, veranderende handelsbarrières, klimaatgebeurtenissen en volatiele kapitaalstromen. Volgens hem hebben centrale banken betere instrumenten nodig om verwachtingen te volgen, een risicogebaseerde aanpak en duidelijke communicatie naar het publiek, zodat tijdelijke schokken niet uitmonden in hardnekkige inflatie.

Eerder bespraken we de beleidsmixaanbevelingen van het IMF voor Kazachstan, waar de inflatie ruim boven het streefniveau van de centrale bank bleef.

Dit materiaal kan meningen van derden bevatten, geen van de gegevens en informatie op deze webpagina vormt beleggingsadvies volgens onze Disclaimer. Hoewel we ons houden aan strikte Redactionele Integriteit, kan deze post verwijzingen bevatten naar producten van onze partners.