Wereldwijde obligatie-uitverkoop stuwt langetermijnrentes naar het hoogste niveau in decennia

Wereldwijde obligatie-uitverkoop stuwt langetermijnrentes naar het hoogste niveau in decennia
Wereldwijde obligatie-uitverkoop drijft langetermijnrentes scherp omhoog

​Een wereldwijde uitverkoop van langlopende staatsobligaties drijft de financieringskosten naar niveaus die in jaren niet zijn gezien, nu beleggers inflatie, begrotingstekorten en het aanbod van nieuwe schuld opnieuw beoordelen. De druk strekt zich uit van de Verenigde Staten en Europa tot Japan en wijst op een bredere herprijzing van de financieringskosten, in plaats van een geïsoleerde beweging in één markt.

Hoogtepunten

  • Langlopende staatsrentes staan op het hoogste niveau in meerdere jaren.
  • Een groot schuldaanbod vergroot de druk op obligaties.
  • Beleggers willen een hogere vergoeding voor het durationrisico.

Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.

Het rendement op 30-jarige Amerikaanse Treasuries bereikte dinsdag 5,32%, het hoogste niveau sinds 2007, na sinds eind juni met bijna 40 basispunten te zijn gestegen, volgens Bloomberg. De langlopende financieringskosten van Frankrijk zijn gestegen naar het hoogste niveau sinds 2008, terwijl vergelijkbare Duitse rentes rond niveaus liggen die voor het laatst in 2011 werden gezien. De rente op 30-jarige Britse gilts nadert 6% en de langlopende Japanse rentes blijven dicht bij recordhoogtes.

Het schuldaanbod hervormt de markt

De uitverkoop weerspiegelt meer dan alleen verwachtingen over het beleid van centrale banken. Overheden geven grote hoeveelheden schuld uit, terwijl beleggers een hogere vergoeding eisen voor het vastleggen van kapitaal voor meerdere decennia.

Aanhoudende begrotingstekorten vergroten de druk aan de aanbodzijde. Tegelijkertijd concurreren grote ondernemingen met overheden om investeerderskapitaal. Technologiebedrijven maken steeds vaker gebruik van de schuldmarkten om kostbare infrastructuur voor kunstmatige intelligentie te financieren, wat een extra bron van langlopende obligaties toevoegt.

Alphabet heeft bijvoorbeeld zijn eerste obligatie-uitgifte in Australische dollar op de markt gebracht, met een beoogde omvang van A$5 miljard, oftewel ongeveer $3,6 miljard. De bredere investeringscyclus rond AI vergroot de concurrentie om kapitaal, juist nu staatsuitgevers met hoge herfinancieringsbehoeften worden geconfronteerd.

Ook de vraag verandert. Pensioenfondsen vormden historisch gezien een stabiele kopersbasis voor langlopende staatsobligaties, maar de geleidelijke verschuiving weg van pensioenstelsels met vaste uitkeringen heeft deze structurele bron van vraag verzwakt. Overheden zijn daardoor sterker afhankelijk van particuliere beleggers, die doorgaans gevoeliger zijn voor prijzen en verwachte rendementen.

Hogere rentes werken door tot buiten de overheid

Deze verschuiving is belangrijk omdat staatsrentes als benchmark dienen voor financiering in de hele economie. Hogere langetermijnrentes kunnen leiden tot duurdere hypotheken, bedrijfsleningen en infrastructuurfinanciering, zelfs als centrale banken uiteindelijk stoppen met het verhogen van hun kortetermijnbeleidsrentes.

De druk is vooral zichtbaar in de VS, waar de 30-jaarsrente boven 5,3% is gestegen. In Japan zorgen stijgende energiekosten, verminderde obligatieaankopen door de Bank of Japan en zorgen over de overheidsuitgaven voor extra opwaartse druk op de rentes.

Cruciaal is dat de inflatieverwachtingen op langere termijn in verschillende grote markten relatief beheerst blijven. Het grootste deel van de stijging komt in plaats daarvan voort uit hogere reële rentes, wat erop wijst dat beleggers simpelweg een hogere vergoeding eisen om langlopende schuld aan te houden.

Wat dit betekent voor de markten

Voor traders is de stijging van de langetermijnrentes van belang voor veel meer dan alleen staatsobligaties. Hogere financieringskosten voor overheden werken doorgaans door in bedrijfsleningen, hypotheken en andere kredietvormen, wat druk kan zetten op rentegevoelige sectoren zoals vastgoed, nutsbedrijven en ondernemingen met een hoge schuldenlast. Ook aandelenwaarderingen kunnen onder druk komen te staan wanneer beleggers hogere obligatierentes gebruiken om toekomstige winsten te verdisconteren, waardoor dure groeiaandelen kwetsbaarder worden.

Tegelijkertijd verbetert de uitverkoop het verwachte rendement voor nieuwe obligatiekopers. Langlopende staatsobligaties bieden nu rentes die gedurende een groot deel van het afgelopen decennium niet beschikbaar waren, wat institutionele vraag uiteindelijk weer naar de markt kan trekken. De belangrijkste vraag is of de rentes dicht bij stabilisatie zijn, of dat een groot aanbod, begrotingszorgen en concurrentie van bedrijfsleners de financieringskosten verder zullen opdrijven.

Eerder berichtten we dat de Treasury-rentes stijgen nadat de Fed de rentes ongewijzigd houdt.

Dit materiaal kan meningen van derden bevatten, geen van de gegevens en informatie op deze webpagina vormt beleggingsadvies volgens onze Disclaimer. Hoewel we ons houden aan strikte Redactionele Integriteit, kan deze post verwijzingen bevatten naar producten van onze partners.