UNCTAD yatırım sıkışıklığı uyarısında bulunurken gelişmekte olan ekonomiler daha yüksek borç servis maliyetleriyle karşı karşıya

Traders Union
Tüm Haberleri
Finans Kurumları
Gelişmekte olan ekonomiler borç maliyetleri

Tüm haberler

Öne Çıkan Haberler

Editörlerin Seçtikleri

Hisse Senetleri

Kripto paralar

Ekonomi

Para Birimleri

Emtialar

İş Dünyası ve Servet

Piyasa Görüşleri

Ciaran Ryan

07.10.2026

UNCTAD yatırım sıkışıklığı uyarısında bulunurken gelişmekte olan ekonomiler daha yüksek borç servis maliyetleriyle karşı karşıya — Borç sıkışıklığı büyümeyi vuruyor

Gelişmekte olan ülkeler, kamu kaynaklarının giderek daha büyük bir bölümünü borç servisine ayırarak sağlık, eğitim ve diğer temel kalkınma harcamalarına daha az alan bırakıyor. Dış faiz ödemelerinin 2022'den bu yana net yeni kredileri aşmasıyla baskı yoğunlaştı ve finansman ihtiyaçları daha maliyetli yurt içi borçlanmaya kaydı.

Öne Çıkanlar

UNCTAD, küresel kamu borcunun gelişmekte olan ekonomilerde daha hızlı büyümeyle 2010'daki $49 trilyondan 2025'te $111 trilyona ulaşacağını bildiriyor.
Gelişmekte olan ülkeler, gelişmiş ekonomilerdeki %2,2'ye kıyasla ortalama %5,2 kamu borcu faiziyle karşı karşıya; bu durum faiz ödemelerini $363 milyardan (2010) yaklaşık $1 trilyona (2025) çıkarıyor.
51 gelişmekte olan ülkede faiz ödemeleri hükümetlerin sağlık veya eğitim harcamalarını aşarken, UNCTAD borçlanma maliyetleri gelişmiş ekonomi oranlarıyla aynı olsaydı yıllık $500 milyar tasarruf sağlanabileceğini tahmin ediyor.

Bu makale orijinalinden tercüme edilmiştir. Muhabirimiz tarafından hazırlanan orijinal versiyonu okumak için buraya tıklayın.

Borçlanma maliyetleri yüksek kalırken borç yükü genişliyor

UNCTAD'nin, BM Ticaret ve Kalkınma'nın aktardığına göre, yayımladığı son "World of debt" raporu, yüksek ve kalıcı borçlanma maliyetlerinin gelişmekte olan ekonomilerde kamu maliyesini kısıtladığı uyarısında bulunuyor. Kurum, birçok gelişmekte olan ülkede borç servisinin artık yeni dış kaynak girişlerini aştığını ve borcun gelecekteki yatırımlar için bir araç olma rolünü zayıflattığını belirtiyor.

UNCTAD, küresel kamu borcunun 2010'daki $49 trilyondan 2025'te $111 trilyona ulaştığını söylüyor. Gelişmiş ekonomiler bu toplamın üçte ikisinden fazlasını elinde bulundursa da borç, gelişmekte olan ülkelerde daha hızlı artıyor.

Borçlanma maliyetleri, kamu borcu için ortalama %5,2 faiz ödeyen daha yoksul ekonomilerde, gelişmiş ülkelerdeki %2,2 ile karşılaştırıldığında, belirgin biçimde daha yüksek kalıyor. Bunun sonucunda gelişmekte olan ülkelerde kamu borcuna ilişkin faiz ödemeleri 2010'da $363 milyardan 2025'te yaklaşık $1 trilyona yükseliyor.

Bangkok'taki borç toplantısı öncesinde harcama baskısı artıyor

UNCTAD, artan borç yükünün hükümetlerin temel hizmetleri finanse etme kapasitesini giderek daha fazla sınırladığını söylüyor. 3,7 milyar kişinin yaşadığı 51 gelişmekte olan ülkede, kamu borcuna ilişkin faiz ödemeleri hükümetlerin sağlık veya eğitim harcamalarını aşıyor.

Rapora göre, gelişmekte olan ülkeler gelişmiş ekonomilerin ödediğine benzer oranlardan borçlanabilselerdi faiz ödemelerinden yılda yaklaşık $500 milyar tasarruf edebilirdi. UNCTAD, bu tutarın yaklaşık 1,3 milyon birinci basamak sağlık merkezini finanse edebileceğini veya her yıl yaklaşık 1,6 milyar çocuğa asgari besin çeşitliliğine sahip bir beslenme imkânı sağlayabileceğini belirtiyor.

Küresel düzeyde kurum, resmi kalkınma yardımlarındaki düşüşlerin tersine çevrilmesi, çok taraflı ve bölgesel kalkınma bankalarının kredi vermesinin genişletilmesi ve ulusal kapasiteyi güçlendirmek için teknik desteğin artırılması çağrısında bulunuyor. Ülke düzeyinde ise IMF-Dünya Bankası Yıllık Toplantıları sırasında Bangkok'ta 12 Ekim'de yapılması planlanan Borrowers’ Platform toplantısı öncesinde daha güçlü makroekonomik yönetim, daha iyi kamu kurumları, iyileştirilmiş borç portföyü yapıları ve yenilikçi finansal araçların daha yaygın kullanılmasını teşvik ediyor.

ABD Hazine tahvil getirilerine ilişkin önceki makalemizde, yeni tahvil arzı ve Fed tutanakları ortasında yükselen getirileri ele alırken yatırımcıların enflasyon risklerini, borç seviyelerini ve devlet tahvillerindeki vade primini nasıl yeniden değerlendirdiğini açıklamıştık. Geniş çaplı satışların ardından yaklaşan 10 yıllık tahvil ihalesinin talep için önemli bir test olarak görüldüğünü, kalıcı biçimde yüksek getirilerin ise daha yüksek borç servis maliyetleri ve daha sıkı mali tercihlerin yol açabileceği endişeleri artırdığını belirtmiştik.

Bu materyal üçüncü taraf görüşlerini içerebilir, bu web sayfasındaki hiçbir veri ve bilgi Feragatnamemize göre yatırım tavsiyesi teşkil etmez. Katı Editoryal Dürüstlük ilkelerine bağlı kalmamıza rağmen, bu gönderi ortaklarımızın ürünlerine referanslar içerebilir.

Bu makaleyi beğendiniz mi?