Ιδρυτής της Kula: Η tokenization κινδυνεύει να μετατραπεί σε αγορά ψηφιακών περιτυλιγμάτων

​Η tokenization εισέρχεται ταχύτατα στην παραδοσιακή χρηματοοικονομική αγορά, όμως η κατοχή ενός token δεν σημαίνει απαραίτητα και κατοχή του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου. Ο ιδρυτής της Kula, Chris Turner, πιστεύει ότι η σημερινή αγορά τελικά θα χωριστεί μεταξύ tokens που παρέχουν νομικά αναγνωρισμένη ιδιοκτησία και εκείνων που απλώς αντιπροσωπεύουν περιουσιακά στοιχεία τα οποία τηρούνται αλλού. Σε συνέντευξή του στο Traders Union, εξηγεί ποιο τμήμα της αγοράς tokenization αναμένει να επιβιώσει μετά τον ενθουσιασμό και πού η τεχνολογία θα μπορούσε να δημιουργήσει πραγματικά νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Από τη διεθνή ανάπτυξη στο blockchain

Ο Chris Turner εργάστηκε περίπου 25 χρόνια στον τομέα της διεθνούς ανάπτυξης, κυρίως σε έργα που σχετίζονταν με την υγεία. Εκεί ήρθε αντιμέτωπος με το πρόβλημα που τελικά θα τον οδηγούσε στο blockchain: οι τεράστιοι προϋπολογισμοί δεν μεταφράζονταν πάντα σε ουσιαστικά αποτελέσματα στο πεδίο.

«Μετά από περίπου 15 χρόνια, παρατήρησα πόσο ανεπαρκώς μετρούνταν η σπατάλη και ο αντίκτυπος. Είδα έργα δισεκατομμυρίων δολαρίων, από τα οποία μόλις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια έφταναν τελικά στις τοπικές κοινότητες. Και πέρα από τα χρήματα, οι κοινότητες συμμετείχαν σε διαβουλεύσεις, αλλά σπάνια αποκτούσαν πραγματική εξουσία λήψης αποφάσεων για έργα που επηρέαζαν τη ζωή τους.»

Το σημείο καμπής ήρθε το 2017, σε ένα συνέδριο blockchain. Ο Turner έμαθε για μια ναυτιλιακή εταιρεία που είχε καταχωρίσει ολόκληρο το ετήσιο απόθεμά της on-chain. Το σύστημα επέτρεπε την παρακολούθηση ενός εμπορευματοκιβωτίου από τη Σαγκάη έως το Σαν Φρανσίσκο, με επαλήθευση σε κάθε στάδιο.

«Αυτό με εντυπωσίασε πραγματικά, καθώς έλυνε για την εταιρεία το πρόβλημα των απωλειών αποθεμάτων αξίας δισεκατομμυρίων. Και αυτό με έκανε επίσης να σκεφτώ ότι, αν μπορείς να επαληθεύσεις ένα εμπορευματοκιβώτιο με τέτοια ακρίβεια, μπορείς να επαληθεύσεις πώς κινείται το κεφάλαιο ανάπτυξης και τι ακριβώς επιτυγχάνει.»

Η ιδέα αυτή αποτέλεσε αργότερα τη βάση για την Kula. Ο Turner αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το blockchain όχι μόνο για να επαληθεύει πώς χρησιμοποιούνταν τα κεφάλαια και τι αντίκτυπο είχαν, αλλά και για να παρέχει στους τοπικούς ενδιαφερόμενους πραγματικά δικαιώματα διακυβέρνησης μέσω συμμετοχής με tokens.

Δεν σημαίνει κάθε token ιδιοκτησία

Ο Turner δεν αμφιβάλλει ότι η tokenization θα παραμείνει μέρος του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ωστόσο, πιστεύει ότι η σημερινή αγορά εντάσσει κάτω από τον ίδιο όρο θεμελιωδώς διαφορετικά μοντέλα.

Το βασικό πρόβλημα, λέει, είναι ότι πολλά RWA tokens απλώς παραπέμπουν σε ένα περιουσιακό στοιχείο, ενώ η νομική ιδιοκτησία εξακολουθεί να καταγράφεται σε ένα παραδοσιακό μητρώο. Σε αυτό το μοντέλο, το blockchain προσθέτει ένα ακόμη τεχνολογικό επίπεδο, χωρίς να αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο καταγράφεται η ίδια η ιδιοκτησία.

«Αυτό σημαίνει ότι το token παραπέμπει σε ένα περιουσιακό στοιχείο που τηρείται αλλού, ενώ η νομική ιδιοκτησία εξακολουθεί να βρίσκεται σε ένα παραδοσιακό μητρώο. Πρόκειται για ένα επίπεδο αναπαράστασης, όχι για αλλαγή του ποιος κατέχει νομικά τι. Όταν μειωθούν οι όγκοι συναλλαγών ή μια διαφορά φτάσει στο δικαστήριο, μεγάλο μέρος αυτής της δραστηριότητας θα αποκαλυφθεί ως ανασυσκευασία και όχι ως καινοτομία.»

Ο Turner βλέπει μεγαλύτερες μακροπρόθεσμες προοπτικές σε ένα διαφορετικό μοντέλο: την tokenization τίτλων ιδιοκτησίας. Σε αυτή την περίπτωση, το token δεν αντιπροσωπεύει απλώς ένα περιουσιακό στοιχείο, αλλά μπορεί να λειτουργεί ως νομικά ουσιαστικό αρχείο ιδιοκτησίας, όταν το σχετικό νομικό πλαίσιο το αναγνωρίζει.

«Η tokenization τίτλων ιδιοκτησίας είναι διαφορετική και είναι το τμήμα που θα διαρκέσει. Εδώ, το token δεν παραπέμπει απλώς στο περιουσιακό στοιχείο. Μεταφέρει τον ίδιο τον τίτλο. Σε δικαιοδοσίες που αναγνωρίζουν τα on-chain μητρώα στο εθνικό τους δίκαιο, αυτό το token μπορεί να συνιστά νόμιμη ιδιοκτησία και όχι απλώς να την παραπέμπει. Επομένως, η άποψή μου είναι ότι η tokenization θα διατηρηθεί οπωσδήποτε, αλλά η αγορά θα διακλαδωθεί. Τα μέσα αναφοράς θα μείνουν με τον χρόνο στη μνήμη ως ο κύκλος υπερβολικού ενθουσιασμού, ενώ η tokenization τίτλων ιδιοκτησίας θα είναι αυτό που θα αναδειχθεί μακροπρόθεσμα.»

Ο Turner πιστεύει ότι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα υφιστάμενα τεχνικά πρότυπα πρέπει να εξελιχθούν. Η Kula πρότεινε πρόσφατα έξι νέα πρότυπα token του Ethereum, σχεδιασμένα να επεκτείνουν πλαίσια όπως το ERC-3.643. Σύμφωνα με τον ίδιο, η σημερινή υποδομή εξακολουθεί να στερείται μηχανισμών για αξιόπιστη σύνδεση περιουσιακών στοιχείων με tokens και συμμόρφωση σε διασυνοριακό επίπεδο.

Η μεγαλύτερη ευκαιρία βρίσκεται πέρα από τις μετοχές και τα ομόλογα

Μεγάλο μέρος της σημερινής προσοχής γύρω από την tokenization επικεντρώνεται σε μετοχές, ομόλογα και χρηματαγορές. Ο Turner αναγνωρίζει ότι αυτοί οι τομείς tokenizάρονται ήδη σε μεγάλη κλίμακα, αλλά πιστεύει ότι ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες ευκαιρίες βρίσκονται αλλού.

Αναφέρεται σε αγορές όπου τα αρχεία ιδιοκτησίας είναι κατακερματισμένα και αδιαφανή, γεγονός που δυσκολεύει την πρόσβαση εξωτερικών επενδυτών στα περιουσιακά στοιχεία.

«Το βασικό ερώτημα δεν είναι αν ένα περιουσιακό στοιχείο μπορεί να καταχωριστεί on-chain. Είναι αν το token αντιπροσωπεύει νομικά εκτελεστή ιδιοκτησία και επιλύει ένα πραγματικό πρόβλημα μητρώου. Αν μια δικαιοδοσία δεν αναγνωρίζει ένα on-chain μητρώο, το token είναι απλώς μια ακόμη αναφορική ή συμβατική αξίωση και όχι το ίδιο το αρχείο ιδιοκτησίας.»

Σε τέτοιες περιπτώσεις, υποστηρίζει ο Turner, η tokenization μπορεί στην πραγματικότητα να προσθέσει ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας. Για τον ίδιο, η πραγματική της αξία αναδεικνύεται όταν ο νόμος αναγνωρίζει το ίδιο το token ως το αρχείο ιδιοκτησίας.

Πιστεύει ότι αυτό το μοντέλο μπορεί να απελευθερώσει κεφάλαια για αγορές και έργα που η παραδοσιακή χρηματοπιστωτική υποδομή δυσκολεύεται να υποστηρίξει.

Πώς λειτουργεί σε έργα του πραγματικού κόσμου

Ένας τομέας στον οποίο η Kula εφαρμόζει αυτό το μοντέλο είναι η ανανεώσιμη ενέργεια. Ο Turner αναφέρεται στο έργο της εταιρείας στο Νεπάλ, όπου η Kula επενδύει σε νομικά αναγνωρισμένες τοπικές εταιρείες εκμετάλλευσης που συνδέονται με υδροηλεκτρικά έργα.

Σύμφωνα με μια τυπική δομή που περιγράφει, η Kula αποκτά περίπου 40% συμμετοχή, ενώ περίπου 20% κατανέμεται στην τοπική κοινότητα. Η ιδιοκτησία αποτυπώνεται on-chain, ενώ τα δικαιώματα διακυβέρνησης, οι διανομές κερδών και η χρηματοδότηση βάσει οροσήμων συνδέονται με tokens μέσω έξυπνων συμβολαίων που συνδέονται με τη νομική οντότητα.

«Επομένως, οι κάτοχοι tokens κατέχουν οικονομική συμμετοχή στο έργο και όχι απλώς μια ψηφιακή αναπαράστασή του. Η ανανεώσιμη ενέργεια είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για αυτό το μοντέλο, επειδή η απόδοση του έργου μπορεί να επαληθεύεται συνεχώς.»

Ο Turner λέει ότι οι επενδυτές μπορούν να παρακολουθούν την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τη μείωση των εκπομπών και την τοπική απασχόληση μέσω αναφορών on-chain. Τα έργα μπορούν επίσης να παράγουν επαληθευμένα carbon offsets, τα οποία στη συνέχεια μπορούν να tokenized.

Η Kula έχει επίσης σημαντική παρουσία στην Αφρική. Ο Turner λέει ότι η έλξη δεν οφείλεται στην έλλειψη περιουσιακών στοιχείων ή ικανών τοπικών φορέων, αλλά στα κενά στις υποδομές ιδιοκτησίας που απαιτούνται για τη σύνδεσή τους με εξωτερικά κεφάλαια.

«Η περιοχή διαθέτει πληθώρα παραγωγικών περιουσιακών στοιχείων σε διάφορους τομείς, όπως η ενέργεια, η γεωργία, οι μεταφορές και τα εμπορεύματα, ενώ δεν υπάρχει έλλειψη ικανών φορέων. Αυτό που λείπει είναι η υποδομή ιδιοκτησίας που επιτρέπει στα εξωτερικά κεφάλαια να συμμετέχουν με δίκαιους και επαληθεύσιμους όρους.»

Οι κατακερματισμένες καταχωρίσεις και η αδιαφανής αναφορά είναι ιδιαίτερα προβληματικές, λέει, όταν οι τοπικές κοινότητες επωμίζονται μεγάλο μέρος του κόστους ενός έργου, αλλά κατέχουν ελάχιστο ή καθόλου από το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο. Παράλληλα, η Kula δεν περιορίζεται στις αναδυόμενες αγορές και διερευνά ενεργά ευκαιρίες στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.

Μια tokenized μετοχή δεν σημαίνει πάντα ιδιοκτησία μετοχών

Για τους επενδυτές, μία από τις βασικές διακρίσεις είναι μεταξύ ενός token που παρέχει νόμιμα δικαιώματα ιδιοκτησίας και ενός μέσου που προσφέρει απλώς οικονομική έκθεση στο υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο.

Όπου οι tokenized τίτλοι αναγνωρίζονται νομικά, ο Turner πιστεύει ότι μια tokenized μετοχή μπορεί να παρέχει τα ίδια δικαιώματα με έναν παραδοσιακό τίτλο, προσφέροντας παράλληλα ταχύτερο διακανονισμό, μεγαλύτερη διαφάνεια, κλασματική ιδιοκτησία και πιο άμεση συμμετοχή στη διακυβέρνηση.

«Η σημαντική διάκριση είναι ότι δεν λειτουργεί κάθε tokenized περιουσιακό στοιχείο με αυτόν τον τρόπο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι υποκείμενες μετοχές παραμένουν σε έναν διαμεσολαβητή και το token παρέχει στους επενδυτές απλώς οικονομική έκθεση. Πρόκειται για μια απολύτως έγκυρη δομή, αλλά δεν είναι το ίδιο με την κατοχή νόμιμου τίτλου ιδιοκτησίας.»

Γι’ αυτό ο Turner λέει ότι οι επενδυτές θα πρέπει να ξεκινούν με μια απλή ερώτηση πριν αγοράσουν ένα tokenized περιουσιακό στοιχείο: παρέχει το ίδιο το token νόμιμη ιδιοκτησία;

Η επαλήθευση της ύπαρξης του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου είναι εξίσου σημαντική. Η tokenization δεν εξαλείφει την ανάγκη για ελέγχους, νομική τεκμηρίωση ή προσεκτική εξέταση της επενδυτικής δομής.

«Οι επενδυτές θα πρέπει να μπορούν να εξετάσουν τη νομική δομή πίσω από το περιουσιακό στοιχείο, να κατανοήσουν πώς συνδέεται το token με την ιδιοκτησία και να βλέπουν συνεχή ενημέρωση για την απόδοση του έργου, είτε πρόκειται για οικονομικά αποτελέσματα, λειτουργικά δεδομένα είτε για ανεξάρτητη επαλήθευση. Η tokenization δεν καταργεί την ανάγκη για due diligence, αλλά μπορεί να καταστήσει την ιδιοκτησία και την αναφορά πολύ πιο διαφανείς.»

Η νομική προστασία εξαρτάται επίσης από τη δομή πίσω από το token. Ο Turner λέει ότι σε πολλές δικαιοδοσίες, τα δικαιώματα των επενδυτών μπορεί να είναι περιορισμένα αν ο εκδότης καταστεί αφερέγγυος ή αν το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο κατασχεθεί.

Αναφέρει την Ελβετία, τη Γερμανία και τα ΗΑΕ ως παραδείγματα δικαιοδοσιών όπου οι tokenized τίτλοι ή τα ψηφιακά μητρώα ιδιοκτησίας έχουν λάβει νομική αναγνώριση.

«Γι’ αυτό το νομικό πλαίσιο έχει μεγαλύτερη σημασία από την ίδια την τεχνολογία. Σε δικαιοδοσίες όπως η Ελβετία, η Γερμανία και τα ΗΑΕ, όπου οι tokenized τίτλοι και τα ψηφιακά μητρώα ιδιοκτησίας αναγνωρίζονται από τον νόμο, τα tokens μπορούν να αντιπροσωπεύουν νόμιμη ιδιοκτησία. Σε αυτές τις δομές, τα δικαιώματα των επενδυτών καθορίζονται από το υποκείμενο νομικό πλαίσιο και εξαρτώνται λιγότερο από τη διατήρηση της φερεγγυότητας του εκδότη. Πριν από την επένδυση, είναι σημαντικό να κατανοήσετε πώς θεμελιώνεται η ιδιοκτησία, ποια δικαιώματα παρέχει το token και πώς θα αντιμετωπίζονταν αυτά τα δικαιώματα αν ο εκδότης ή το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο αποτελούσε αντικείμενο νομικών διαδικασιών.»

Τι θα χρειαστεί για τη δημιουργία μιας αγοράς $16 τρισ.

Ορισμένες προβλέψεις υποδεικνύουν ότι η αγορά tokenized περιουσιακών στοιχείων θα μπορούσε να φτάσει τα $16 τρισ. έως το 2030. Ο Turner πιστεύει ότι αυτό το σενάριο είναι πιθανό, αλλά λέει ότι το εντυπωσιακό μέγεθος δεν σημαίνει πολλά χωρίς να κατανοήσουμε ποια περιουσιακά στοιχεία θα οδηγήσουν την ανάπτυξη.

Κατά την άποψή του, αν η αγορά επεκταθεί κυρίως μέσω παραδοσιακών χρηματοοικονομικών μέσων που απλώς αποκτούν ένα tokenized περιτύλιγμα, ο αντίκτυπος θα είναι περιορισμένος. Ένα τέτοιο μοντέλο μπορεί να βελτιώσει τη διανομή και τη διαπραγμάτευση, αλλά δεν θα αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο κατέχονται τα περιουσιακά στοιχεία.

«Η πραγματική επέκταση προέρχεται από περιουσιακά στοιχεία στα οποία δεν ήταν ποτέ εύκολο να επενδύσει κανείς, επειδή η ιδιοκτησία ήταν δύσκολο να καταγραφεί, να μεταβιβαστεί ή να επαληθευτεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ένα νομικά αναγνωρισμένο token θα δημιουργήσει νέες αγορές που προηγουμένως δεν υπήρχαν.»

Ο Turner θεωρεί τη νομική αλλαγή καθοριστικό παράγοντα. Μέχρι τα νομικά συστήματα να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν την ψηφιακή ιδιοκτησία ως ισοδύναμη με την παραδοσιακή, αναμένει ότι πολλά tokens θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως ψηφιακά περιτυλίγματα γύρω από υφιστάμενες δομές.

«Αυτό που τελικά καθορίζει το μέγεθος της αγοράς είναι το αν τα νομικά συστήματα θα αρχίσουν να αναγνωρίζουν την ψηφιακή ιδιοκτησία ως ισοδύναμη με την παραδοσιακή. Μέχρι να συμβεί αυτό, πολλά tokenized περιουσιακά στοιχεία θα παραμείνουν ψηφιακά περιτυλίγματα γύρω από συμβατικές δομές, οι οποίες στεγάζονται σε απομονωμένα χρηματοοικονομικά προϊόντα που κατέχουν παραδοσιακοί φορείς. Ο κλάδος πρέπει να αντισταθεί στην αντιμετώπιση της tokenization ως απλής διαδικασίας συσκευασίας. Η διαρκής ανάπτυξη θα προέλθει από τη δημιουργία νομικά εκτελεστών δομών ιδιοκτησίας και όχι απλώς από την τοποθέτηση υφιστάμενων χρηματοοικονομικών προϊόντων σε ένα blockchain.»

Για τον Turner, αυτή είναι η βασική διαχωριστική γραμμή για το επόμενο στάδιο της tokenization: η τεχνολογία ήδη καθιστά δυνατή την έκδοση ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων, αλλά η τελική κλίμακα της αγοράς θα εξαρτηθεί από το αν ο νόμος μπορεί να συμβαδίσει.