Πώς οι ειδικοί επανεξετάζουν την ασφάλεια του Bitcoin μετά το περιστατικό με το Coldcard

​Τον Ιούλιο, μια κρίσιμη ευπάθεια στα δημοφιλή hardware wallets Coldcard της Coinkite κατέρριψε μια θεμελιώδη αρχή της αυτοδιαχείρισης κεφαλαίων στο Bitcoin. Ένα σφάλμα κώδικα σε εκδόσεις του firmware που χρονολογούνται από τον Μάρτιο του 2021 παρέκαμπτε τη ασφαλή γεννήτρια τυχαίων αριθμών του hardware της συσκευής και βασιζόταν αντ’ αυτού σε μια πιο εύκολα προβλέψιμη, ντετερμινιστική γεννήτρια που βασιζόταν σε software. Το σφάλμα αυτό επέτρεψε στους επιτιθέμενους να δοκιμάσουν μαζικά φράσεις seed ανάκτησης και να αποστραγγίσουν Bitcoin αξίας άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων από περισσότερες από 1.000 υποτίθεται ασφαλείς, offline διευθύνσεις.

Το exploit έχει προκαλέσει ανησυχία στην αγορά του Bitcoin, πλήττοντας τον ίδιο τον πυρήνα όσων υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει η τεχνολογία. Τα hardware wallets θεωρούνταν εδώ και καιρό το χρυσό πρότυπο για την αυτοδιαχείριση κεφαλαίων και η απόλυτη άμυνα απέναντι στους απομακρυσμένους hackers. Όταν η πιο αξιόπιστη air-gapped συσκευή του κλάδου αποτυγχάνει εξαιτίας μιας βασικής σημαίας κατά τη δημιουργία του firmware, οι επενδυτές και οι υποστηρικτές της αυτοδιαχείρισης κεφαλαίων έρχονται αντιμέτωποι με έναν επώδυνο απολογισμό.

Σήμερα, οι ειδικοί σε θέματα ασφάλειας διχάζονται. Ορισμένοι θεωρούν ότι αυτή η συστημική ευπάθεια αποτελεί σοβαρή πρόκληση για το μοντέλο της αυτοδιαχείρισης κεφαλαίων, υποστηρίζοντας ότι η αυτοδιαχείριση παραμένει υπερβολικά περίπλοκη και επικίνδυνη για μαζική υιοθέτηση, αν μια ενημέρωση από έναν και μόνο κατασκευαστή μπορεί αθόρυβα να θέσει σε κίνδυνο κεφάλαια που διατηρούνται σε περισσότερες από χίλιες διαφορετικές διευθύνσεις. Άλλοι αξιοποιούν το περιστατικό για να προωθήσουν άμεσες, δομικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι χρήστες ασφαλίζουν τον ψηφιακό τους πλούτο. Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκονται δύο ευρείες προσεγγίσεις: βελτιώσεις στην ασφάλεια για όσους είναι διατεθειμένοι να διαχειρίζονται μόνοι τους τα κεφάλαιά τους και πιθανή ανάθεση της ασφάλειας σε θεσμικούς θεματοφύλακες.

Multisig από πολλούς κατασκευαστές

Οι διευθύνσεις multisig απαιτούν υπογραφές από πολλά ανεξάρτητα κλειδιά για την έγκριση μιας συναλλαγής, όπως σε μια διαμόρφωση δύο από τρία ή τριών από πέντε. Όταν ρυθμιστούν σωστά, μπορούν να εξαλείψουν ένα μοναδικό σημείο αστοχίας. Η πραγματική ανθεκτικότητα απαιτεί περισσότερα από πολλαπλά κλειδιά· απαιτεί τη διαφοροποίηση αυτών των κλειδιών σε διαφορετικούς κατασκευαστές hardware και περιβάλλοντα software. Αν ένας κάτοχος Bitcoin χρησιμοποιεί τρία hardware wallets από τον ίδιο κατασκευαστή, μια επίθεση στην αλυσίδα εφοδιασμού, μια κερκόπορτα στο firmware ή ένα συστημικό σφάλμα software θα μπορούσε να θέσει ταυτόχρονα σε κίνδυνο ολόκληρη τη διαμόρφωση, ακυρώνοντας μεγάλο μέρος του σκοπού της αρχιτεκτονικής multisig.

Αυτή η ευπάθεια αναδεικνύει ένα παράδοξο ελάττωμα ασφάλειας που είναι εγγενές στα εξειδικευμένα hardware wallets, καθώς η ίδια η ύπαρξή τους σηματοδοτεί ότι χρησιμοποιούνται για την προστασία σημαντικών διαθεσίμων crypto assets. Επειδή μια ειδική συσκευή hardware έχει σχεδιαστεί αποκλειστικά για ψηφιακά assets, η κατοχή της καθιστά αμέσως τον ιδιοκτήτη στόχο υψηλής αξίας για φυσικό εξαναγκασμό ή παρεμβάσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού. Αυτό το φαινόμενο «φάρου» έχει οδηγήσει ορισμένους εξέχοντες υποστηρικτές του Bitcoin να αναζητήσουν άλλες λύσεις. Για παράδειγμα, ο πρώιμος επενδυτής Bitcoin Trace Mayer έχει αναφέρει διαχρονικά ότι προτιμά έναν φορητό υπολογιστή Purism γενικής χρήσης. Η ιδέα είναι ότι, επειδή οι συσκευές Purism είναι υπολογιστές γενικής χρήσης και ανοιχτού κώδικα, είναι λιγότερο πιθανό να καταγραφούν ως θησαυροφυλάκιο κρυπτονομισμάτων, μειώνοντας θεωρητικά τον κίνδυνο στοχευμένης φυσικής ή ψηφιακής παρέμβασης.

Για την αντιμετώπιση ευπαθειών που αφορούν συγκεκριμένους κατασκευαστές, εξέχοντες ειδικοί σε θέματα ασφάλειας υποστηρίζουν τον συνδυασμό διαφορετικών brands hardware και την εφαρμογή ανεξάρτητων μεθόδων δημιουργίας κλειδιών. Ο Craig Raw, δημιουργός του Sparrow Wallet, έχει υποστηρίξει τη διαφοροποίηση μεταξύ κατασκευαστών hardware wallets, εξηγώντας ότι ένα από τα βασικά κίνητρα για τη δημιουργία του Sparrow ήταν η δυσκολία δημιουργίας μιας διαμόρφωσης multisig με hardware wallets από διαφορετικούς προμηθευτές. Επιπλέον, για την εξάλειψη της εμπιστοσύνης στη γεννήτρια τυχαίων αριθμών (RNG) του κατασκευαστή του hardware κατά τη δημιουργία κλειδιών, πολλοί ειδικοί συνιστούν χειροκίνητες τεχνικές δημιουργίας κλειδιών, όπως τη ρίψη φυσικών ζαριών.

Για τους χρήστες που θέλουν αυτό το επίπεδο ασφάλειας αλλά θεωρούν δύσκολη τη διαχείριση πολλών ανεξάρτητων κλειδιών και φράσεων seed, οι πάροχοι συνεργατικών υπηρεσιών multisig, όπως οι Casa και Unchained Capital, προσφέρουν μια κομψή ενδιάμεση λύση. Αυτές οι πλατφόρμες βοηθούν τους πελάτες να δημιουργήσουν μια διαμόρφωση multisig, συνήθως 2-of-3, στην οποία ο χρήστης διατηρεί την πλειονότητα των κλειδιών, ενώ ο πάροχος κατέχει ένα μόνο κλειδί. Αυτή η ρύθμιση επιτρέπει στον πάροχο να βοηθήσει στην ανάκτηση μιας συναλλαγής ή στην αντικατάσταση ενός κλειδιού, χωρίς να του παρέχει τη δυνατότητα να αποκτήσει μονομερώς πρόσβαση στα κεφάλαια του χρήστη ή να τα μετακινήσει. Ο CTO της Casa, Jameson Lopp, έχει περιγράψει στο παρελθόν την εταιρεία ως πάροχο «χρηματοοικονομικών υπηρεσιών χωρίς να είναι στην πραγματικότητα τράπεζα ή να έχει τον έλεγχο αυτών των κλειδιών», ενώ χρησιμοποιεί multisig και πλεονασμό κλειδιών για να προσφέρει στους χρήστες μεγαλύτερο έλεγχο των assets τους, χωρίς να απαιτείται να διαχειρίζονται οι ίδιοι κάθε πτυχή της ασφάλειας των κλειδιών.

Οι αναβαθμίσεις soft fork που σχετίζονται με τα covenants αποτελούν μια ακόμη προτεινόμενη προσέγγιση για την ενίσχυση της ασφάλειας και της κλιμάκωσης του Bitcoin. Περιορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να δαπανηθεί ένα output συναλλαγής στο μέλλον, τα vaults με covenants θα μπορούσαν να προσφέρουν λειτουργίες όπως καθυστερήσεις δαπανών και διαδρομές ανάκτησης. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένα από αυτά τα οφέλη μπορούν ήδη να προσεγγιστούν μέσω διαμορφώσεων multisig με τη συμμετοχή τρίτων παρόχων υπηρεσιών, ενώ καμία από τις προτάσεις covenants μέσω soft fork για το Bitcoin δεν διαθέτει επί του παρόντος ευρεία συναίνεση.

Ανάθεση της θεματοφυλακής σε ειδικούς

Ενώ η αυτοδιαχείριση κεφαλαίων παραμένει το χρυσό πρότυπο για την κυρίαρχη ιδιοκτησία, μια ολοένα μεγαλύτερη μερίδα υποστηρίζει ότι οι θεσμικές λύσεις θεματοφυλακής δεν είναι απλώς χρήσιμες, αλλά ίσως και αναπόφευκτες για τη μαζική υιοθέτηση. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η άμεση αλληλεπίδραση με τους βασικούς μηχανισμούς του δικτύου Bitcoin είναι υπερβολικά περίπλοκη για τον μέσο χρήστη, γεγονός που καθιστά τους παρόχους υπηρεσιών καταλληλότερη επιλογή για το ευρύ κοινό. Ο Michael Saylor της Strategy προκάλεσε στο παρελθόν έντονη συζήτηση υποστηρίζοντας ότι το Bitcoin είναι ασφαλέστερο όταν διακρατείται από ρυθμιζόμενα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, όπως οι BlackRock και Fidelity, συγκρίνοντάς τα ευνοϊκά με τράπεζες «too big to fail» και απορρίπτοντας τους φόβους για κρατική κατάσχεση ως ανησυχίες που εκφράζουν «παρανοϊκοί crypto-anarchists».

Η άποψη αυτή παραμένει εξαιρετικά αμφιλεγόμενη μεταξύ πολλών χρηστών Bitcoin, για τους οποίους η αυτοδιαχείριση κεφαλαίων θεωρείται ευρέως ο θεμελιώδης σκοπός του δικτύου. Οι Bitcoiners προειδοποιούν εδώ και καιρό για τους συστημικούς κινδύνους της συγκέντρωσης νομισμάτων σε μια χούφτα θεματοφυλάκων. Η βασική ανησυχία είναι η επανάληψη της ιστορίας με τη μορφή μιας ψηφιακής εκδοχής του Executive Order 6.102, της οδηγίας του 1933 που υποχρέωσε τους Αμερικανούς να παραδώσουν τον χρυσό τους στην Federal Reserve. Τα κεντρικοποιημένα honeypots καθιστούν την κρατική κατάσχεση ή λογοκρισία ασήμαντα εύκολη, υπονομεύοντας την ανθεκτικότητα στη λογοκρισία που προσδίδει εξαρχής αξία στο Bitcoin.

Παρά αυτή την ένταση, αναδύεται μια ενδιάμεση λύση, όπου οι πάροχοι υπηρεσιών δημιουργούν πρόσθετα επίπεδα αξίας πάνω από το βασικό δίκτυο Bitcoin, αντικατοπτρίζοντας την ιστορική εξέλιξη του internet. Όπως το email είναι ένα ανοιχτό, αποκεντρωμένο πρωτόκολλο στο οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πρόσβαση μέσω κεντρικοποιημένων παρόχων υπηρεσιών, όπως το Gmail, έτσι και το δίκτυο Bitcoin μπορεί τελικά να υποστηρίξει ένα τεράστιο οικοσύστημα διαμεσολαβητών. Αυτοί οι πάροχοι προσφέρουν πολύ περισσότερα από απλή θεματοφυλακή. Εταιρείες όπως η Strategy, αξιοποιώντας εταιρικό χρέος για να μετατρέψουν το Bitcoin σε μετοχικό κεφάλαιο, και η Tether, εκδίδοντας ένα stablecoin που υποστηρίζεται εν μέρει από Bitcoin, αποτελούν πρώιμες εκδοχές αυτής της τάσης.

Φυσικά, εξακολουθεί να απαιτείται ένας επαρκώς μεγάλος αριθμός διαφορετικών θεματοφυλάκων και χρηστών που διατηρούν την κυριαρχία των κεφαλαίων τους, ώστε μια τέτοια δομή να επιτρέπει στο Bitcoin να διατηρήσει τη θεμελιώδη πρόταση αξίας του.

Το περιστατικό με το Coldcard αναδεικνύει μια άβολη πραγματικότητα: η αυτοδιαχείριση κεφαλαίων και η cold storage δεν εξαλείφουν πλήρως την ανάγκη εμπιστοσύνης. Οι χρήστες μπορεί να εξαλείφουν την εξάρτηση από μια τράπεζα ή έναν κεντρικοποιημένο θεματοφύλακα, αλλά εξακολουθούν να εξαρτώνται από κατασκευαστές hardware, προγραμματιστές firmware, συστήματα δημιουργίας τυχαίων αριθμών, υλοποιήσεις software και τη δική τους επιχειρησιακή ασφάλεια. Επιπλέον, η εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης έχει εισαγάγει ένα κύμα εξελιγμένων, βραχυπρόθεσμων απειλών ασφάλειας που εκμεταλλεύονται παλαιότερες διαμορφώσεις. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, οι ίδιες δυνατότητες AI αναμένεται να τροφοδοτήσουν πιο ανθεκτικά συστήματα άμυνας.

Σε τελική ανάλυση, η πλήρης αυτοδιαχείριση κεφαλαίων δεν αποτελεί λύση που ταιριάζει σε όλους, ενώ η ασφάλιση των ιδιωτικών κλειδιών απέναντι σε εξελιγμένα σενάρια επίθεσης απαιτεί συνεχή τεχνική αυστηρότητα. Παρότι είναι δύσκολο για πολλούς Bitcoin purists να το αποδεχθούν, πολλοί συμμετέχοντες στην αγορά διαπιστώνουν ότι η εμπιστοσύνη σε παρόχους υπηρεσιών multisig ή ακόμη και σε εξειδικευμένους, ρυθμιζόμενους θεματοφύλακες παραμένει ασφαλέστερη και πολύ πιο πρακτική επιλογή από την προσπάθεια να διαχειριστούν μόνοι τους αυτή την πολυπλοκότητα.