WeFi-CEO: Banken overdrijven de dreiging van stablecoins

​Traditionele banken vrezen dat ze deposito's verliezen aan stablecoins en dringen aan op beperkingen voor cryptobedrijven. Maar hoe reëel is deze dreiging en kunnen blockchainplatforms concurreren met de grootste spelers in de sector? In een interview met Traders Union bespreekt WeFi-CEO Maksym Sakharov de toekomst van het bankwezen, de regulering van stablecoins en de rol van kunstmatige intelligentie bij beleggen.

Waarom stablecoins een bedreiging vormen voor bankdeposito's

Een van de belangrijkste twistpunten op de Amerikaanse financiële markt is of houders van stablecoins beloningen mogen ontvangen. Traditionele banken zijn tegen dergelijke betalingen, omdat ze vrezen dat deposito's wegvloeien naar digitale dollars. Cryptobedrijven zien deze beperkingen intussen als een belemmering voor de concurrentie.

Volgens Sakharov moet de kwestie worden beoordeeld op basis van de daadwerkelijke impact ervan op de kredietverlening in de Amerikaanse economie.

“Ik begrijp waarom banken bang zijn deposito's te verliezen. Ze gebruiken dat geld om leningen te verstrekken, maar ik denk dat het gevaar wordt overdreven. De Council of Economic Advisers van het Witte Huis schatte dat een effectief verbod op vergoedingen voor het aanhouden van stablecoins de kredietverlening door banken met slechts $2,1 miljard zou verhogen, ongeveer 0,02% van de totale leningen.”

Het debat is geïntensiveerd nu de VS de GENIUS Act invoert, die regels vastlegt voor payment stablecoins. In oktober versoepelde het Office of the Comptroller of the Currency (OCC) zijn aanpak van beloningen die via derden worden uitgekeerd. De toezichthouder is nu van plan mogelijke overtredingen per geval te onderzoeken.

Volgens Sakharov zorgt deze onzekerheid voor extra problemen voor kleinere cryptobedrijven.

“De OCC heeft bedrijven geen duidelijke toets gegeven om te bepalen welke constructies zijn toegestaan. Grote bedrijven kunnen advocaten betalen om de regels uit te pluizen. Kleinere cryptobedrijven stoppen mogelijk gewoon met het aanbieden van beloningen. Dat kan banken een voordeel geven zonder dat ze daar iets voor hoeven te doen.”

Vanaf januari 2027 is het uitgevers van stablecoins verboden rente te betalen enkel voor het aanhouden van hun tokens. Beloningen die via andere diensten worden aangeboden, blijven echter onderwerp van discussie.

Sakharov vindt dat toezichthouders duidelijk onderscheid moeten maken tussen toegestane en verboden beloningsconstructies. Een belangrijke factor is waar het geld vandaan komt waarmee klanten worden beloond.

“Maar als een onafhankelijke app cashback uit eigen middelen betaalt wanneer iemand een aankoop doet, zou ik dat als gewone concurrentie beschouwen, ervan uitgaande dat de constructie oprecht is.”

Wat is het verschil tussen een deobank en een neobank?

De term ‘neobank ’ is de afgelopen jaren steeds gebruikelijker geworden in de financiële sector. Deze digitale banken bieden vertrouwde financiële diensten aan via mobiele apps. De meeste zijn echter nog steeds afhankelijk van traditionele bankinfrastructuur.

WeFi stelt een ander model voor, de deobank, die blockchaininfrastructuur gebruikt om saldi vast te leggen en betalingen af te wikkelen. Sakharov legt uit hoe deze aanpak verschilt van conventionele neobanken.

“Transacties kunnen rechtstreeks op het netwerk worden gecontroleerd. Klanten kunnen nog steeds gebruikmaken van vertrouwde bankdiensten, maar krijgen meer inzicht in hun geld en meer controle over hoe het wordt aangehouden en overgemaakt.”

Blockchaininfrastructuur sluit samenwerking met traditionele betalingsnetwerken niet uit. In april kondigde WeFi een samenwerking aan met Visa, dat ook de afwikkeling van stablecointransacties uitbreidt. Sakharov is van mening dat mensen digitale valuta voor dagelijkse aankopen moeten kunnen gebruiken om deze op grote schaal ingang te laten vinden.

“Als iemand in digitale dollars wordt betaald, wil die persoon dat geld nog steeds gebruiken om boodschappen te doen of een hotel te betalen. En de verkoper wil gewoon een gewone kaartbetaling ontvangen.”

Waar digitale dollars het meest in trek zijn

Buiten de VS en Europa wordt de adoptie van stablecoins grotendeels gedreven door de toegang tot financiële diensten. In sommige landen blijven internationale overboekingen duur, terwijl het openen van een rekening in vreemde valuta lastig kan zijn.

Deze vraag is bijzonder duidelijk zichtbaar in Zuidoost-Azië. Volgens Chainalysis registreerden de Filipijnen, Thailand en Vietnam in de twaalf maanden tot en met juni 2026 5.4 miljoen peer-to-peercryptotransacties van elk minder dan $10,000. Deze transacties waren goed voor 14,4% van het wereldwijde totaal.

Sakharov denkt dat deze cijfers vooral de praktische behoeften van particulieren en bedrijven weerspiegelen.

“Een groot deel van de vraag komt van mensen die heel praktische geldproblemen hebben. Iemand die in het buitenland werkt, moet geld naar familie sturen. Een klein bedrijf moet een leverancier in een ander land betalen. Soms is het moeilijk om een dollarrekening te openen, of is de beschikbare internationale betaaldienst duur.”

Stablecoins overmaken lost echter niet elk probleem op. Ontvangers moeten hun digitale activa vaak omzetten in lokale valuta, waarvoor toegang nodig is tot betrouwbare financiële dienstverleners.

Waarom regulering een doorslaggevende factor wordt

In de Europese Unie is de Markets in Crypto-Assets Regulation (MiCA) de basis geworden voor de regulering van de cryptomarkt. De verordening stelt gemeenschappelijke eisen aan aanbieders van cryptodiensten en staat bedrijven die in één EU-land een vergunning hebben toe om de betreffende diensten in de hele Unie aan te bieden, mits ze de vereiste procedures volgen.

Sakharov beschouwt de invoering van gemeenschappelijke regels als een belangrijk voordeel voor de Europese markt.

“Cryptobedrijven in Europa hebben jarenlang te maken gehad met uiteenlopende nationale vergunningsregels. MiCA biedt hun een gemeenschappelijk kader, en dat beschouw ik als een stap vooruit.”

Tegelijkertijd brengt naleving van de nieuwe vereisten extra kosten met zich mee. Voor kleinere bedrijven kunnen vergunningen en juridische ondersteuning een aanzienlijke last vormen. Sommige producten passen bovendien niet goed binnen de bestaande regelgevingscategorieën.

Buiten Europa heeft Sakharov vooral een voorkeur voor de Verenigde Arabische Emiraten. Dubai heeft een toezichthouder die zich specifiek richt op virtuele activa, VARA, terwijl bepaalde stablecoin-diensten onder de regels van de Centrale Bank van de VAE vallen.

“Als ik er één moest kiezen, zou ik voor de VAE gaan, en dan met name voor Dubai. Het emiraat heeft een gevestigde financiële sector, dus er zijn ook buiten de cryptosector praktische redenen om er gevestigd te zijn.”

Volgens het Dubai International Financial Centre (DIFC) waren er in de eerste helft van 2026 meer dan 1.100 gereguleerde financiële ondernemingen actief. Deze concentratie van financiële instellingen biedt cryptoprojecten kansen om samen te werken met traditionele financiële bedrijven.

Een ontwikkelde financiële infrastructuur betekent echter niet automatisch dat het eenvoudig is om aan de regelgeving te voldoen. Sakharov wijst op hoge vergunningskosten en de noodzaak om regels van meerdere toezichthouders na te leven.

Hoe AI het gebruik van stablecoins zal veranderen

Een ander terrein waarop de financiële technologie zich ontwikkelt, is de integratie van kunstmatige intelligentie met blockchain. AI-agents kunnen nu al bepaalde transacties met digitale activa uitvoeren binnen de bestedingslimieten die gebruikers instellen.

WeFi voorspelde eerder dat AI en account abstraction stablecoins en DeFi toegankelijker zouden maken voor gewone gebruikers. Volgens Sakharov beginnen sommige van deze voorspellingen nu al werkelijkheid te worden.

“Om iemand digitale dollars te sturen vanuit een gewone cryptowallet, moet je misschien eerst een andere cryptocurrency kopen om de transactiekosten te betalen. Sommige nieuwere wallets regelen dat voor je. Je voert het bedrag in, bevestigt de betaling en klaar.”

Volgens Sakharov reikt het potentieel van AI verder dan het verwerken van betalingen. In de toekomst kunnen dergelijke systemen ook een rol spelen bij complexere financiële transacties.

“Ik kan me voorstellen dat AI mensen helpt de kosten en risico’s van verschillende DeFi-leendiensten te vergelijken voordat ze ergens geld in steken. Maar ik zou nog steeds elke investering willen goedkeuren voordat een AI-agent mijn geld verplaatst.”

Wat de tokenisatie van vastgoed tegenhoudt

Ondanks de groeiende belangstelling van financiële bedrijven voor de tokenisatie van reële activa, ontwikkelen sommige marktsegmenten zich veel trager dan verwacht.

Sakharov, die eerder hielp bij de oprichting van een blockchainplatform voor vastgoedtransacties, denkt dat een van de belangrijkste obstakels de complexiteit is van het vaststellen en beschermen van de juridische rechten van beleggers.

“Als iemand een token koopt die 10% van een appartementencomplex vertegenwoordigt, moet diegene weten wat hij of zij daadwerkelijk bezit. De token kan recht geven op aandelen in een bedrijf dat het gebouw bezit, zonder dat er direct eigendom van het vastgoed is. De transactiedocumenten bepalen welke rechten de belegger heeft.”

Een ander groot probleem betreft de secundaire markt voor getokeniseerd vastgoed. Volgens Sakharov heeft de sector dit aanvankelijk onderschat.

“Een belegger wil misschien na een jaar uitstappen en ontdekt dan dat er geen kopers zijn. De uitgifte van een token creëert geen vraag ernaar, waardoor het geld van de belegger in de investering vast kan blijven zitten.”

Sakharov verwacht dat tokenisatie steeds vaker zal worden toegepast, maar ziet het niet als een universele oplossing voor de vastgoedmarkt. Blockchain kan bepaalde fasen van transacties vereenvoudigen, maar kan geen wettelijk erkende eigendomsregistraties of de betrokkenheid van financiële instellingen vervangen.

Kunnen nieuwe platforms JPMorgan en HSBC uitdagen?

Grote financiële groepen experimenteren al volop met blockchain. JPMorgan gebruikt zijn Kinexys-platform voor betalingen en afwikkeling, terwijl HSBC een dienst voor getokeniseerde deposito’s ontwikkelt waarmee zakelijke klanten dag en nacht transacties kunnen uitvoeren.

De ontwikkeling van blockchaintechnologie roept echter vragen op over de toekomstige verhouding tussen traditionele banken en opkomende financiële platforms. Sakharov denkt dat zowel concurrentie als samenwerking mogelijk is.

“Ja, ik denk dat banken die op blockchain draaien, zullen concurreren met gevestigde banken, vooral bij internationale betalingen. Als een kleinere aanbieder geld sneller of goedkoper bij iemand kan krijgen, merken klanten dat.”

Traditionele banken behouden echter belangrijke voordelen, zoals een gevestigd klantenbestand, vergunningen en uitgebreide kredietactiviteiten. Sakharov denkt daarom dat nieuwe blockchainplatforms niet alleen met deze instellingen kunnen concurreren, maar ook technologie kunnen leveren om de bestaande financiële infrastructuur te moderniseren.