Hoe Paul McCartney miljardair werd dankzij de beurs en muziekrechten

​Forbes schat het vermogen van Paul McCartney op $1,4 miljard, waarmee hij tot de drie rijkste muzikanten ter wereld behoort. Aan dit fortuin liggen niet alleen legendarische hits ten grondslag, maar ook decennialange beleggingen. Zijn ervaringen op de aandelenmarkt waren echter niet alleen maar succesvol.

Miljoenen dankzij tijdloze hits

Muziekrechten vormen de basis van het fortuin van de 84-jarige Paul McCartney. In 1969 richtte hij MPL Communications op, een bedrijf dat nu duizenden nummers bezit, waaronder werk van andere artiesten. Volgens Forbes is het bedrijf minstens $250 miljoen waard.

Een ander belangrijk bezit is McCartneys belang van 25% in Apple Corps, het bedrijf dat de commerciële belangen van The Beatles beheert. Het genereert jaarlijks meer dan $50 miljoen aan inkomsten uit streaming, vinylverkoop en merchandise. McCartneys belang wordt op meer dan $150 miljoen gewaardeerd. Daarnaast leveren zijn auteursrechten op nummers van The Beatles minstens $10 miljoen per jaar op, met een geschatte waarde van $200 miljoen.

Bekijk bericht op X Laden...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

McCartney heeft ook een aanzienlijk deel van zijn vermogen verdiend met liveoptredens. Alleen al tijdens zijn Got Back-tour gaf hij tussen 2022 en 2025 79 concerten. Zijn totale inkomsten uit tournees lopen over de decennia op tot honderden miljoenen dollars. Zijn vermogen omvat ook vastgoed in het VK en de VS, evenals een kunstcollectie met werken van Pablo Picasso en René Magritte.

Hoe Beatlemania de beurs in zijn greep kreeg

Maar McCartneys weg naar zijn eerste miljard bestond uit meer dan concerten en royalty's. Al in de jaren zestig raakte hij betrokken bij beurstransacties die niet altijd in zijn voordeel uitpakten.

Op 18 februari 1965 ging Northern Songs, het bedrijf dat de uitgeversrechten bezat op nummers van John Lennon en Paul McCartney, naar de beurs op de London Stock Exchange. Beleggers konden 1,25 miljoen aandelen kopen voor iets meer dan $1 per stuk. Bij de beursgang werd het bedrijf gewaardeerd op ongeveer $7,6 miljoen.

Bekijk bericht op X Laden...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Northern Songs had reële inkomstenbronnen. Zoals Time Magazine berichtte, leverden de rechten op 56 nummers van Lennon en McCartney jaarlijks ongeveer $1,4 miljoen aan royalty's op. Beleggers werden echter minder aangetrokken door de financiële prestaties van het bedrijf dan door de ongekende populariteit van The Beatles. Ongeveer 3.500 mensen kochten aandelen en de opwinding rond de beursgang deed denken aan de speculatieve gekte rond moderne meme-aandelen.

Maar de verwachtingen van de kopers kwamen niet uit. Kort nadat de handel was begonnen, zakte de aandelenkoers onder $0,84. Een daaropvolgende opleving, aangewakkerd door een nieuwe tournee van The Beatles in de VS, was niet meteen genoeg om beleggers hun verliezen te laten goedmaken. In september 1965 spotte Forbes zelfs met kopers die zich door Beatlemania hadden laten meeslepen, ondanks waarschuwingen van financiële journalisten.

McCartney zelf ontving ongeveer $263.000 uit de beursgang nadat hij een deel van zijn aandelen had verkocht. Na de beursgang van Northern Songs behield hij 750.000 aandelen, goed voor 15% van het bedrijf. Lennon had een even groot belang. Muziekuitgever Dick James en zijn zakenpartner Charles Silver hadden ondertussen grote aandelenpakketten in handen.

Hoe McCartney de controle over zijn eigen nummers verloor

De echte problemen voor McCartney begonnen niet met dalende aandelenkoersen, maar met de strijd om de controle over Northern Songs. In 1969 verkochten Dick James en Charles Silver hun gezamenlijke belang van 32% aan mediabedrijf ATV, zonder Lennon en McCartney daarvan op de hoogte te stellen. De muzikanten probeerden een meerderheidsbelang te verwerven, maar verloren de overnamestrijd.

In september had ATV 54% van de aandelen in Northern Songs verzameld. Lennon en McCartney stemden er later mee in hun belangen te verkopen. McCartney ontving in ruil voor zijn aandelen schuldbewijzen van ATV ter waarde van ongeveer $3,6 miljoen, maar verloor daarmee de mogelijkheid om de uitgeversrechten op zijn eigen hits te beheren.

In 1985 kocht Michael Jackson de muziekcatalogus van ATV voor $47,5 miljoen. Naast duizenden andere composities gaf de deal hem de uitgeversrechten op 251 nummers van The Beatles, waaronder Yesterday, Hey Jude en Let It Be. Opmerkelijk genoeg had McCartney Jackson eerder zelf aangeraden in muziekcatalogi te beleggen en uitgelegd hoe winstgevend auteursrechten konden zijn.

Bekijk bericht op X Laden...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Ondertussen belegde McCartney zelf actief in muziekrechten. In de jaren zeventig kocht zijn bedrijf MPL Communications de catalogus van Buddy Holly. Later breidde het zijn bezit uit met rechten op Broadway-musicals zoals Grease en populaire kerstliedjes. Zo blijven It's Beginning to Look a Lot Like Christmas en The Christmas Song inkomsten genereren uit streaming, openbare uitvoeringen en licenties.

Tegelijkertijd probeerde McCartney decennialang de rechten op de nummers van The Beatles terug te krijgen. In 1995 fuseerde Jackson zijn muziekuitgeverij met Sony, waarna het Japanse concern uiteindelijk de volledige controle over Sony/ATV verwierf. In 2017 bereikte McCartney na een juridisch geschil in de VS een schikking met het bedrijf. Op grond van het Amerikaanse auteursrecht kon hij vanaf 2018 beginnen met het terugvorderen van zijn aandeel in de uitgeversrechten op nummers die tientallen jaren eerder waren geschreven. De financiële voorwaarden van de schikking werden niet bekendgemaakt.

Beleggingslessen van de beurs

Het verhaal van McCartney laat zien dat de populariteit van een bedrijf geen winst voor aandeelhouders garandeert en dat aandelenbezit niet altijd betekent dat je de controle over een bedrijf hebt. Beleggers die tijdens Beatlemania aandelen Northern Songs kochten, behaalden niet de snelle rendementen waarop ze hadden gehoopt. De muzikant zelf verloor later de controle over de rechten op zijn eigen hits. Zijn ervaringen tonen de risico's van beleggen in populaire activa zonder de onderliggende waarde en eigendomsstructuur zorgvuldig te beoordelen.

Tegelijkertijd hielpen langetermijnbeleggingen McCartney zijn fortuin van miljarden op te bouwen. Decennialang verwierf hij muziekrechten die nog steeds terugkerende royalty-inkomsten opleveren. Zijn voorbeeld laat zien dat succesvol beleggen niet alleen draait om het kopen van een activum tegen een aantrekkelijke prijs, maar ook om het behouden van de controle erover en er jarenlang rendement mee te behalen.