Alternatief beleggen: zo verdien je geld buiten de aandelenmarkt

​Miljardairs beleggen steeds vaker in hedgefondsen, private bedrijven en infrastructuur. Volgens BNY Wealth maken alternatieve beleggingen inmiddels 60% uit van de portefeuilles van family offices. Maar de strategieën van ’s werelds rijkste beleggers kopiëren is misschien moeilijker dan het lijkt.

Vermogenden herzien hun portefeuilles

Van elke $100 in de beleggingsportefeuilles van ’s werelds rijkste families zit slechts $13 in beursgenoteerde aandelen. De rest is verdeeld over vastgoed, obligaties, cashreserves en alternatieve beleggingen. Dat blijkt uit een onderzoek van BNY Wealth onder 290 family offices — organisaties die privévermogens beheren van $250 miljoen tot $5 miljard of meer.

Private kredietverlening, durfkapitaal en private-equityfondsen zijn elk goed voor 7% van de portefeuilles. Miljardairs hebben bijzondere aandacht voor techstart-ups, in de hoop te profiteren van de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie.

Grote internationale banken zien een vergelijkbare trend. Volgens JPMorgan Asset Management zijn de alternatieve beleggingen die de divisie voor vermogensbeheer van de bank in de regio Azië-Pacific beheert, in de afgelopen 12 maanden met 40% gegroeid. Ook vertegenwoordigers van Lombard Odier melden een sterke toename van het aantal family offices dat van plan is dergelijke beleggingen uit te breiden.

Bekijk bericht op X Laden...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

De belangstelling voor alternatieve beleggingen groeit door zorgen over inflatie, geopolitieke instabiliteit en hoge aandelenwaarderingen. Vermogende beleggers maken zich ook zorgen over de afhankelijkheid van de aandelenmarkt van een handvol techgiganten. Een daling van hun aandelenkoersen kan hele beursindices en daarmee beleggingsportefeuilles omlaag trekken. Bovendien dalen aandelen en obligaties soms tegelijkertijd, waardoor de traditionele spreiding over beide niet altijd helpt om verliezen te beperken.

Toch haasten vermogende beleggers zich niet om hun aandelen te verkopen. Uit een onderzoek van Citi blijkt dat beursgenoteerde aandelen nog altijd bovenaan staan wat betreft de nettoverhoging van beleggingen. Geld dat naar alternatieve beleggingen vloeit, komt vaak uit beschikbare cashreserves en nieuwe inkomsten, en niet uit de verkoop van traditionele beleggingen.

Van bedrijfsleningen tot de bouw van datacenters

Alternatieve beleggingen bieden kansen op rendement zonder aandelen en obligaties op een beurs te kopen. Een belegger kan bijvoorbeeld een belang in een privébedrijf nemen en winst maken door het later te verkopen, geld uitlenen aan een bedrijf in ruil voor rente of beleggen in vastgoed om huurinkomsten te genereren. In tegenstelling tot beursgenoteerde instrumenten hangt de waarde van dergelijke beleggingen vaak af van de prestaties van een specifiek bedrijf of project, en niet van dagelijkse koersschommelingen.

Een andere mogelijkheid zijn hedgefondsen, die complexe handelsstrategieën toepassen. Ze kunnen bepaalde activa tegelijk kopen en speculeren op koersdalingen van andere, in een poging zelfs tijdens een uitverkoop op de aandelenmarkt winst te maken. Alternatieve beleggingen omvatten ook goud, kunstwerken en verzamelobjecten. In die gevallen komt de winst doorgaans vooral uit een waardestijging van het bezit. Een zeldzaam schilderij kan bijvoorbeeld in enkele jaren flink in waarde stijgen als de vraag onder verzamelaars toeneemt.

Bekijk bericht op X Laden...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Cryptovaluta nemen een bijzondere plaats in onder alternatieve beleggingen. Volgens BNY Wealth beleggen 83% van de ondervraagde family offices al in digitale activa of overwegen ze de markt te betreden. Een jaar eerder was dat 74%. Veel vermogende beleggers hebben hun gewenste posities al opgebouwd, terwijl anderen vanwege de hoge volatiliteit liever de markt afwachten.

Infrastructuur trekt bijzonder veel belangstelling. Volgens het onderzoek van BNY Wealth is 56% van de family offices van plan om hun blootstelling aan deze sector in het komende jaar te vergroten. Het gaat onder meer om financiering van datacenters, energiecentrales, elektriciteitsnetten en andere voorzieningen. Beleggers kunnen bijvoorbeeld inkomsten genereren door computercapaciteit aan techbedrijven te verhuren. Langlopende contracten zorgen voor relatief voorspelbare kasstromen, terwijl contractuele betalingsaanpassingen op basis van inflatie kunnen helpen de stijgende prijzen op te vangen.

Een ander voordeel van alternatieve beleggingen is diversificatie: kapitaal spreiden over activa met verschillende inkomstenbronnen. Als technologieaandelen bijvoorbeeld dalen door zorgen over toekomstige winsten, kunnen huurinkomsten uit vastgoed of rente op bedrijfsleningen blijven binnenkomen. Het rendement op dergelijke beleggingen hangt echter af van het vermogen van huurders en kredietnemers om aan hun verplichtingen te voldoen, en niet alleen van de omstandigheden op de aandelenmarkt.

Moeten gewone beleggers de strategieën van miljardairs volgen?

De grootste uitdaging van alternatieve beleggingen voor gewone beleggers is de toegankelijkheid. Terwijl aandelen al voor een paar dollar op een beurs te koop zijn, zijn voor beleggingen in privébedrijven en infrastructuurprojecten vaak tienduizenden of honderdduizenden dollars nodig. Bovendien zijn veel fondsen alleen beschikbaar voor gekwalificeerde beleggers. Zelfs voor professionals kunnen dergelijke transacties ingewikkeld zijn.

Een ander groot nadeel is de beperkte liquiditeit. Beleggingen in privébedrijven of infrastructuur kunnen kapitaal jarenlang vastzetten. Zelfs fondsen die periodieke opnames toezeggen, stellen soms beperkingen aan terugkoopverzoeken. Zo kregen sommige private-creditfondsen begin 2026 te maken met meer verzoeken tot terugkoop. Private activa worden bovendien veel minder vaak gewaardeerd dan beursgenoteerde effecten, waardoor daadwerkelijke verliezen mogelijk niet meteen zichtbaar zijn.

Er bestaat ook een risico op verlies door een verkeerde keuze van fondsbeheerder of beleggingsproject. Een kredietnemer kan failliet gaan, een start-up kan geen klanten voor zijn product vinden of een duur datacenter kan moeite hebben om genoeg klanten aan te trekken. De kosten van beleggingsfondsen brengen extra uitgaven met zich mee. Bovendien kunnen verscheidene beleggingen die op het eerste gezicht verschillend lijken, afhankelijk zijn van dezelfde sector. Zo kunnen vastgoed-, infrastructuur- en private-equityfondsen allemaal tegelijk worden getroffen als de investeringen in kunstmatige intelligentie teruglopen.

Toch zijn sommige alternatieve activa ook toegankelijk voor beleggers met beperkt kapitaal. Particuliere beleggers kunnen via beursgenoteerde fondsen in goud beleggen, via REIT’s blootstelling aan vastgoed krijgen of rechtstreeks cryptovaluta kopen. Er zijn ook ETF’s die in infrastructuurbedrijven beleggen. Aandelen daarin kopen is echter iets anders dan projecten rechtstreeks financieren: deze effecten worden op de aandelenmarkt verhandeld en kunnen samen met andere aandelen dalen.

Het belangrijkste verschil tussen een miljardair en een gewone belegger is niet alleen de omvang van hun kapitaal, maar ook hun vermogen om jarenlang op rendement te wachten. Vermogende families kunnen investeren in de bouw van een energiecentrale of de ontwikkeling van een start-up en tien jaar op winst wachten. Voor particuliere beleggers kan zo’n strategie ernstige liquiditeitsproblemen opleveren. Daarom is het bij de keuze voor alternatieve beleggingen belangrijker om te begrijpen wanneer en onder welke voorwaarden het geïnvesteerde kapitaal kan worden teruggekregen dan alleen naar het mogelijke rendement te kijken.