Ευρωζώνη συντονίζει κρατικές εγγυήσεις και κεφαλαιακή στήριξη τραπεζών στην κορύφωση της κρίσης
Στις 12 Οκτωβρίου 2008, οι ηγέτες της Ευρωζώνης συγκεντρώνονται στο Παρίσι καθώς η κατάρρευση της Lehman Brothers μετατρέπει την πιστωτική κρίση σε συστημική απειλή για την πραγματική οικονομία. Η παρέμβαση σηματοδοτεί στροφή από τη μεμονωμένη διάσωση τραπεζών σε ένα συντονισμένο πλαίσιο κρατικών εγγυήσεων και πιθανής δημόσιας συμμετοχής στο μετοχικό τους κεφάλαιο.
Κορυφαία σημεία
- Η σύνοδος στο Παρίσι δημιούργησε κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο που επιτρέπει σε κυβερνήσεις να εγγυώνται νέο δανεισμό και κεφαλαιακή ενίσχυση τραπεζών.
- Οι κρατικές εγγυήσεις και οι δημόσιες κεφαλαιακές ενισχύσεις φέρνουν δημοσιονομικό κόστος και μεταφέρουν μέρος του τραπεζικού ρίσκου στους φορολογουμένους.
- Τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008 ο Dow Jones σημείωσε άνοδο 936 μονάδων, αντανακλώντας ανακούφιση των αγορών για τη συντονισμένη παρέμβαση υπέρ των τραπεζών.
Συντονισμένο σχέδιο στήριξης στο Παρίσι
Όπως αναφέρει η Ναυτεμπορική, η σύνοδος στο Παρίσι δεν ιδρύει ενιαίο ευρωπαϊκό ταμείο διάσωσης, αλλά συμφωνεί σε κοινό πλαίσιο που επιτρέπει στις κυβερνήσεις να εγγυηθούν νέο δανεισμό των τραπεζών και να ενισχύσουν κεφαλαιακά ιδρύματα που απειλούνται με κατάρρευση.Κάθε χώρα εφαρμόζει τα μέτρα με δικά της μέσα και δικούς της πόρους, εντός κοινών ευρωπαϊκών κατευθύνσεων. Οι εγγυήσεις αποκτούν κεντρικό ρόλο, καθώς το κράτος δεν εκταμιεύει άμεσα το σύνολο των ποσών, αλλά δεσμεύεται να καλύψει υποχρεώσεις τραπεζών αν αυτές δεν μπορέσουν να ανταποκριθούν, με στόχο να αποκατασταθεί η ροή χρηματοδότησης και να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των αγορών.
Το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης δυνατότητα δημόσιας συμμετοχής στο κεφάλαιο τραπεζών που χρειάζονται στήριξη. Με αυτόν τον τρόπο, το κράτος μετακινείται από τον ρόλο του επόπτη σε εκείνον του εγγυητή και, σε ορισμένες περιπτώσεις, του μετόχου.
Στο Παρίσι βρίσκεται και ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν, παρότι το UK δεν ανήκει στην Ευρωζώνη. Το ήδη ανακοινωμένο βρετανικό σχέδιο λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για μια ευρύτερη απάντηση, καθώς η κρίση δείχνει ότι οι αποσπασματικές εθνικές παρεμβάσεις δεν επαρκούν όταν οι τράπεζες και οι αγορές λειτουργούν διασυνοριακά.
Κόστος διάσωσης και νέα σχέση κράτους, τραπεζών
Η απόφαση δεν εξαλείφει τις ζημιές που έχουν ήδη συσσωρευτεί ούτε αποκαθιστά αμέσως την εμπιστοσύνη. Αλλάζει όμως το μήνυμα των κυβερνήσεων προς τις αγορές, ότι τα ιδρύματα που στηρίζουν την καθημερινή λειτουργία της οικονομίας δεν θα αφεθούν να καταρρεύσουν χωρίς παρέμβαση.Η στροφή αυτή συνοδεύεται από δημοσιονομικό κόστος και πολιτικό ρίσκο. Οι εγγυήσεις μπορεί να μην εξελιχθούν όλες σε άμεσες δαπάνες, παραμένουν όμως υποχρεώσεις του Δημοσίου, ενώ οι κεφαλαιακές ενισχύσεις απαιτούν πραγματικά κεφάλαια και μεταφέρουν στους φορολογουμένους μέρος του κινδύνου που έως τότε βάρυνε τις τράπεζες και τους επενδυτές τους.
Τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008 οι αγορές αντιδρούν με ανακούφιση. Οι ευρωπαϊκοί δείκτες καταγράφουν ράλι και ο Dow Jones κερδίζει 936 μονάδες, στη μεγαλύτερη ημερήσια άνοδο που είχε καταγράψει έως τότε, ένδειξη ότι οι επενδυτές ανέμεναν σαφή κρατική δέσμευση υπέρ του τραπεζικού συστήματος.
Η κίνηση δεν σημαίνει ότι η κρίση τελειώνει, αλλά εγκαθιστά νέα πραγματικότητα για την Ευρώπη. Από εκείνο το σημείο, όταν οι τράπεζες απειλούνται, τα κράτη καλούνται να εγγυηθούν τη λειτουργία τους, να διαθέσουν κεφάλαια και να αναλάβουν μέρος του κινδύνου, εγγράφοντας παράλληλα τις συνέπειες της διάσωσης και στους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Σε προηγούμενο ρεπορτάζ μας για τα ευρωπαϊκά μέτρα στήριξης απέναντι στην ενεργειακή ακρίβεια είχαμε καταγράψει την εντεινόμενη συζήτηση ενόψει της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες για προσωρινές και στοχευμένες δημοσιονομικές παρεμβάσεις. Είχαμε επίσης αναδείξει τις πιέσεις στις αγορές ενέργειας, τα περιορισμένα περιθώρια ευελιξίας των κρατών-μελών και τις μεγάλες επενδυτικές ανάγκες στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και τα εργαλεία χρηματοδότησης που εξετάζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Τελευταίες Government Ειδήσεις
- Forex
- Crypto