Η τιμή του αργού πετρελαίου WTI υποχωρεί κάτω από τα 59 δολάρια, καθώς ο κίνδυνος για την προσφορά από τη Βενεζουέλα αντισταθμίζει τις εντάσεις στη Μέση Ανατολή

Το αργό πετρέλαιο WTI διαπραγματεύεται αμυντικά, υποχωρώντας κάτω από το όριο των 59 δολαρίων τη Δευτέρα, αφού απέτυχε να επεκτείνει την ανάκαμψη της περασμένης εβδομάδας. Ενώ ο γεωπολιτικός κίνδυνος παραμένει αυξημένος λόγω των αναταραχών στο Ιράν, οι έμποροι επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στην πιθανότητα επιστροφής της προσφοράς της Βενεζουέλας στην αγορά, διατηρώντας την ανοδική δυναμική υπό έλεγχο.

Η τελευταία υποχώρηση αντανακλά μια αγορά που βρίσκεται ανάμεσα σε ανταγωνιστικές αφηγήσεις. Από τη μία πλευρά, η αστάθεια στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να στηρίζει ένα πριμ γεωπολιτικού κινδύνου, ιδίως δεδομένης της εγγύτητας του Ιράν με τα Στενά του Ορμούζ, ένα κρίσιμο σημείο ασφυξίας για τις παγκόσμιες ροές πετρελαίου. Από την άλλη, οι προσδοκίες ότι τα βαρέλια της Βενεζουέλας θα μπορούσαν να επανέλθουν στις παγκόσμιες αγορές έχουν επαναφέρει ένα πλεόνασμα προσφοράς που οι έμποροι δεν είναι πρόθυμοι να αγνοήσουν. Το αποτέλεσμα είναι μια επιφυλακτική ταινία, όπου η τιμή αγωνίζεται να διατηρήσει τα κέρδη παρά τις περιοδικές αιχμές που προκαλούνται από τα πρωτοσέλιδα.

Η τεχνική δομή ευνοεί τους πωλητές

Από τεχνική άποψη, η ευρύτερη δομή του WTIεξακολουθεί να κλίνει προς την πτώση. Στο ημερήσιο διάγραμμα, η τιμή παραμένει κάτω τόσο από τον ΕΜΑ των 100 ημερών όσο και από τον ΕΜΑ των 200 ημερών, οι οποίοι υποχωρούν κοντά στα επίπεδα των 60,1 και 62,6 δολαρίων αντίστοιχα. Αυτοί οι μακροπρόθεσμοι μέσοι όροι έχουν σταθερά περιορίσει τις προσπάθειες ανάκαμψης, ενισχύοντας την άποψη ότι οι πρόσφατες ανακάμψεις είναι διορθωτικές και όχι η αρχή μιας νέας ανοδικής τάσης.

Δυναμική των τιμών του WTI CRUDE OIL (Πηγή: TradingView)

Οι βραχυπρόθεσμοι μέσοι όροι λειτουργούν επίσης ως ανώτατο όριο. Οι ΕΜΑ 20 και 50 ημερών συγκεντρώνονται ακριβώς πάνω από τις τρέχουσες τιμές, σχηματίζοντας μια στενή ζώνη αντίστασης μεταξύ περίπου 58,6 και 59,2 δολαρίων. Το WTI έχει επανειλημμένα αποτύχει να εδραιώσει την αποδοχή πάνω από αυτή τη ζώνη και κάθε ώθηση προς αυτήν έχει προσελκύσει πιέσεις πώλησης. Όσο η τιμή παραμένει κάτω από αυτό το σύμπλεγμα, οι ανοδικές προσπάθειες είναι πιθανό να εξασθενήσουν παρά να επιταχυνθούν.

Οι δείκτες ορμής αντικατοπτρίζουν αυτή την έλλειψη πεποίθησης. Ο ημερήσιος RSI κυμαίνεται στα μέσα της δεκαετίας του 50, μια ουδέτερη ένδειξη που δεν σηματοδοτεί ούτε ισχυρή ανοδική δυναμική ούτε πλήρη εξάντληση. Αυτό ευθυγραμμίζεται με την πρόσφατη δράση των τιμών, η οποία χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ αλλά σαφώς καθορισμένο εύρος τιμών παρά από μια καθαρή κίνηση κατεύθυνσης. Οι αγοραστές έχουν επανειλημμένα υπερασπιστεί την περιοχή των μέσων 57 δολαρίων, αλλά η συνέχεια ήταν περιορισμένη, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ζήτηση παραμένει μάλλον τακτική παρά δομική.

Σε χαμηλότερα χρονοδιαγράμματα, η προσοχή είναι ακόμη πιο σαφής. Αφού ανέκαμψε απότομα από τη ζώνη των 56 έως 56,5 δολαρίων, το WTI ωθήθηκε προς τα 59,8 δολάρια πριν ανατραπεί ξανά. Στο διάγραμμα των 30 λεπτών, η Supertrend έχει γυρίσει προς τα κάτω και το Parabolic SAR έχει μετακινηθεί πάνω από την τιμή, υποδεικνύοντας ότι ο βραχυπρόθεσμος έλεγχος έχει επιστρέψει στους πωλητές. Η άμεση ενδοημερήσια στήριξη βρίσκεται γύρω στα 58,4 έως 58,6 δολάρια. Μια διάσπαση κάτω από αυτή την περιοχή θα ανοίξει πιθανότατα εκ νέου την πορεία προς τα $57,5 και ενδεχομένως μια επανάληψη των χαμηλών των $56,8.

Η αφήγηση της προσφοράς κυριαρχεί στα θεμελιώδη μεγέθη

Από θεμελιώδους άποψης, η ιστορία της προσφοράς της Βενεζουέλας έχει γίνει βασικό εμπόδιο στην ανοδική τοποθέτηση. Η προοπτική ότι έως και 50 εκατομμύρια βαρέλια θα μπορούσαν να επιστρέψουν στις αμερικανικές και τις παγκόσμιες αγορές έχει αλλάξει τον υπολογισμό του κινδύνου, ιδίως σε μια εποχή που η αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης παραμένει άνιση. Ακόμη και η πιθανότητα πρόσθετης προσφοράς ήταν αρκετή για να περιορίσει τα ράλι, καθώς οι έμποροι επανεκτιμούν την ισορροπία μεταξύ του γεωπολιτικού κινδύνου και των απτών αλλαγών στην προσφορά.

Ταυτόχρονα, οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το Ιράν παραμένουν ένας κρίσιμος μπαλαντέρ. Οι συνεχιζόμενες αναταραχές και το ενδεχόμενο κλιμάκωσης κοντά στα Στενά του Ορμούζ δεν μπορούν να απορριφθούν και οποιαδήποτε σαφής διαταραχή στις ροές θα επέβαλε γρήγορα μια ανατιμολόγηση. Ωστόσο, η αγορά έχει αρχίσει να διστάζει να τιμολογεί τα χειρότερα σενάρια χωρίς απτές αποδείξεις διακοπής του εφοδιασμού. Προς το παρόν, τα γεωπολιτικά πρωτοσέλιδα παρέχουν στήριξη στις βουτιές παρά οδηγούν σε διαρκή διάσπαση.

Αυτή η ένταση έχει κρατήσει το WTI κλειδωμένο σε ένα εύρος τιμών, με πρωτοσέλιδα ικανά να προκαλέσουν βραχυπρόθεσμη μεταβλητότητα, αλλά όχι ακόμη αρκετά ισχυρά ώστε να μετατοπίσουν την ευρύτερη τάση. Η λειτουργία αντίδρασης της αγοράς υποδηλώνει ότι οι έμποροι δίνουν προτεραιότητα στις παρατηρήσιμες αλλαγές στην προσφορά έναντι των υποθετικών κινδύνων, τουλάχιστον μέχρι να αλλάξουν οι συνθήκες.

Βασικά επίπεδα και προοπτικές

Όσον αφορά το μέλλον, τα επίπεδα παραμένουν σαφώς καθορισμένα. Στην καθοδική πλευρά, η στήριξη κοντά στα 57,5 δολάρια είναι κρίσιμη. Μια διατηρήσιμη διάσπαση κάτω από αυτή τη ζώνη θα εκθέσει πιθανότατα την περιοχή των 56,8 δολαρίων και ενδεχομένως θα ανοίξει εκ νέου την ευρύτερη πτωτική τάση προς τα μέσα των 55 δολαρίων. Στην άνοδο, το WTI θα πρέπει να ανακτήσει και να διατηρηθεί πάνω από τα 60,2 δολάρια για να αμφισβητήσει ουσιαστικά την πτωτική δομή και να επιβάλει την επανεκτίμηση του κλίματος.

Προς το παρόν, ο WTI παραμένει μια αγορά που κινείται σε ένα εύρος τιμών με πτωτική τάση. Οι ράλι συνεχίζουν να πωλούνται στην αντίσταση, ενώ οι αγοραστές παραμένουν επιλεκτικοί και αντιδραστικοί παρά επιθετικοί. Οι έμποροι θα πρέπει να παραμείνουν ευέλικτοι, καθώς οι επικεφαλίδες που σχετίζονται με γεωπολιτικά θέματα και κυρώσεις μπορούν γρήγορα να διαταράξουν τις κατά τα άλλα ομαλές τεχνικές ρυθμίσεις, αλλά έως ότου η τιμή ανακτήσει τους βασικούς κινητούς μέσους όρους, ο δρόμος της μικρότερης αντίστασης παραμένει πλάγιος ή χαμηλότερος.

Προηγούμενη ανάλυση υπογράμμισε ότι το WTI ήταν πιθανό να παραμείνει καλυμμένο κάτω από τη ζώνη των 60- 62 δολαρίων, εκτός εάν προκύψει μια σαφής διαταραχή της προσφοράς. Η τρέχουσα δράση των τιμών συνεχίζει να επικυρώνει αυτή την άποψη, με τον γεωπολιτικό κίνδυνο να στηρίζει τις βουτιές, αλλά να μην υπερκαλύπτει ακόμη τους αντίθετους ανέμους που οφείλονται στην προσφορά.