Η ελληνική ναυτιλία βλέπει στρατηγικό κίνδυνο από την παγκόσμια έλλειψη αξιωματικών

Traders Union
Όλες οι ειδήσεις
Οικονομικά Νέα
Ελληνική ναυτιλία: στρατηγικός κίνδυνος

Όλες οι ειδήσεις

Κορυφαίες Ειδήσεις

Οι Επιλογές των Συντακτών

Μετοχές

Κρυπτονομίσματα

Οικονομικά Νέα

Νομίσματα

Εμπορεύματα

Οι Φωνές της Αγοράς

Ρυθμιστικές αρχές

Κεντρικές τράπεζες

Emilio Ghigini

πριν από 4 ώρες

Η ελληνική ναυτιλία βλέπει στρατηγικό κίνδυνο από την παγκόσμια έλλειψη αξιωματικών — Στρατηγικός κίνδυνος στη ναυτιλία

Η Παγκόσμια Ημέρα του Ναυτικού φέρνει φέτος στο προσκήνιο μια αυξανόμενη πίεση στο ανθρώπινο δυναμικό της διεθνούς ναυτιλίας, σε μια περίοδο όπου τα πλοία γίνονται πιο σύνθετα τεχνολογικά και κανονιστικά. Για την Ελλάδα, η τάση αυτή δεν αφορά μόνο τη στελέχωση του στόλου, αλλά και μια ευρύτερη ευκαιρία ενίσχυσης της ναυτικής εκπαίδευσης και της παρουσίας Ελλήνων αξιωματικών στη θάλασσα.

Κορυφαία σημεία

Η Έκθεση BIMCO/ICS προβλέπει έλλειψη άνω των 113.000 πιστοποιημένων αξιωματικών στη ναυτιλία έως το 2030, από τρέχουσα ανεπάρκεια 40.000.
Οι Έλληνες πλοιοκτήτες ελέγχουν 5.800 πλοία (19% παγκόσμιας, 61% ευρωπαϊκής χωρητικότητας), αλλά περισσότερους από 200.000 αλλοδαπούς ναυτικούς απασχολούν στα ελληνόκτητα πλοία.
Η πτώση προσέλευσης ειδικευμένων αξιωματικών αυξάνει τα λειτουργικά κόστη, προκαλεί καθυστερήσεις και ενισχύει τον επιχειρησιακό κίνδυνο για τις ναυτιλιακές εταιρείες.

Προβλέψεις έως το 2030 και ανάγκες στελέχωσης

Όπως αναφέρεται στην Έκθεση BIMCO/ICS για το Παγκόσμιο Ναυτικό Δυναμικό 2026, η διεθνής ναυτιλία ενδέχεται να αντιμετωπίσει έως το 2030 έλλειψη άνω των 113.000 πιστοποιημένων αξιωματικών σύμφωνα με τη Σύμβαση STCW. Η ίδια εικόνα δείχνει ότι η σημερινή ανεπάρκεια σχεδόν 40.000 αξιωματικών εξελίσσεται από πρόβλημα στελέχωσης σε στρατηγικό ζήτημα για το παγκόσμιο εμπόριο, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και τη ναυτική ασφάλεια.

Σήμερα περίπου 2,57 εκατομμύρια ναυτικοί υπηρετούν στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο των περισσότερων από 85.000 πλοίων, εκ των οποίων περίπου 1,05 εκατομμύριο είναι αξιωματικοί και 1,52 εκατομμύρια κατώτερα πληρώματα. Μέχρι το 2030, ο κλάδος χρειάζεται περίπου 1,16 εκατομμύρια αξιωματικούς, κάτι που σημαίνει ότι σχεδόν 23.000 νέοι αξιωματικοί πρέπει να εισέρχονται κάθε χρόνο στο επάγγελμα μόνο για να καλύπτεται η αναμενόμενη ζήτηση.

Η πίεση εντείνεται καθώς τα σύγχρονα πλοία λειτουργούν πλέον ως προηγμένες τεχνολογικές πλατφόρμες, αυξάνοντας τις απαιτήσεις σε ψηφιακά συστήματα, αυτοματισμό, κυβερνοασφάλεια, τεχνητή νοημοσύνη, εναλλακτικά καύσιμα και περιβαλλοντική συμμόρφωση. Έτσι, η έλλειψη αποκτά όχι μόνο ποσοτικό αλλά και ποιοτικό χαρακτήρα, ενώ πρόσφατη μελέτη του World Maritime University δείχνει ότι σχεδόν ένας στους δύο σημερινούς ναυτικούς δηλώνει πρόθεση να αποχωρήσει από το επάγγελμα μέσα στην επόμενη πενταετία.

Επιπτώσεις για την Ελλάδα και το κόστος για τον κλάδο

Η πρόκληση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για την Ελλάδα, καθώς οι Έλληνες πλοιοκτήτες ελέγχουν σήμερα σχεδόν 5.800 πλοία, που αντιστοιχούν περίπου στο 19% της παγκόσμιας χωρητικότητας του εμπορικού στόλου και στο 61% της χωρητικότητας του στόλου που ελέγχεται από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά τη διεθνή αυτή θέση, περισσότεροι από 200.000 αλλοδαποί ναυτικοί υπηρετούν σε ελληνόκτητα πλοία παγκοσμίως, στοιχείο που υπογραμμίζει τη μειωμένη προσέλευση νέων Ελλήνων στο ναυτικό επάγγελμα.

Τα στοιχεία που παρατίθενται στο κείμενο δείχνουν επίσης ότι περίπου 18.822 ναυτικοί υπηρετούν σήμερα σε ελληνικής σημαίας ή συμβεβλημένα με το ΝΑΤ πλοία, από τους οποίους περίπου 12.270 είναι Έλληνες και 6.550 αλλοδαποί. Η εικόνα αυτή αναδεικνύει ότι η συντριπτική πλειονότητα του ανθρώπινου δυναμικού στον παγκόσμιο ελληνόκτητο στόλο προέρχεται πλέον από το εξωτερικό.

Για τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις, η περιορισμένη προσφορά εξειδικευμένων αξιωματικών αυξάνει το κόστος στελέχωσης και πιέζει τα λειτουργικά έξοδα. Παράλληλα, μπορεί να προκαλεί καθυστερήσεις στην παράδοση νεότευκτων πλοίων, δυσκολίες στην εφαρμογή νέων τεχνολογιών και υψηλότερο επιχειρησιακό κίνδυνο, σε μια αγορά όπου ο ανθρώπινος παράγοντας εξακολουθεί να συνδέεται με τη μεγάλη πλειονότητα των ναυτικών ατυχημάτων.

Το κείμενο υποστηρίζει ότι η απάντηση περνά από επενδύσεις σε σύγχρονες Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού, περισσότερες θέσεις πρακτικής άσκησης, στενότερη συνεργασία εταιρειών με εκπαιδευτικά ιδρύματα, υποτροφίες και συνεχή κατάρτιση. Με δεδομένο ότι η απανθρακοποίηση και ο ψηφιακός μετασχηματισμός απαιτούν πληρώματα με υψηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων, η ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού προβάλλει ως κρίσιμη προϋπόθεση για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής και της παγκόσμιας ναυτιλίας.

Σε προηγούμενο άρθρο μας για τη συνεργασία Ελλάδας–Ιταλίας στη ναυτιλία, είχαμε αναδείξει την προσπάθεια διαμόρφωσης κοινού μετώπου για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής ναυτιλίας και των λιμένων, καθώς και για μια «δίκαιη» ενεργειακή μετάβαση. Είχαμε επίσης επισημάνει τις προειδοποιήσεις ότι υπερβολικές ρυθμιστικές επιβαρύνσεις μπορεί να μεταφέρουν δραστηριότητα σε μη ευρωπαϊκά μεσογειακά λιμάνια, αυξάνοντας τελικά το κόστος μεταφορών και πιέζοντας τις εφοδιαστικές αλυσίδες.

Αυτό το υλικό μπορεί να περιέχει απόψεις τρίτων, κανένα από τα δεδομένα και τις πληροφορίες σε αυτήν την ιστοσελίδα δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή σύμφωνα με την Αποποίηση Ευθυνών μας. Ενώ τηρούμε αυστηρή Συντακτική Ακεραιότητα, αυτή η ανάρτηση μπορεί να περιέχει αναφορές σε προϊόντα από τους συνεργάτες μας.

Σας άρεσε αυτό το άρθρο;