Aardgas staat nog steeds onder druk, maar de kans op herstel neemt toe

Aardgas staat nog steeds onder druk, maar de kans op herstel neemt toe
AARDGAS

De aardgasmarkt is niet langer louter een ‘grondstoffenverhaal’ — ze is uitgegroeid tot een complexe mix van geopolitiek, LNG-stromen, de energievraag vanuit AI en infrastructurele beperkingen in de VS, Europa en Azië. De toenemende spanningen rond Iran en de Straat van Hormuz hebben de bezorgdheid over mogelijke verstoringen van de LNG-aanvoer opnieuw aangewakkerd, waardoor Europese kopers zich tot Amerikaanse terminals wenden, ondanks de recordproductie en hoge opslagniveaus in de Verenigde Staten. Als gevolg daarvan lijken de wereldwijde LNG-prijzen relatief krap, terwijl Henry Hub zwak blijft, wat de kloof tussen het lokale overaanbod en de wereldwijde infrastructuurknelpunten benadrukt.

Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.

De binnenlandse markt in de VS blijft te kampen met een overaanbod: de spotprijzen op Henry Hub schommelen rond 2,5–2,8 USD/MMBtu tegen de achtergrond van mild weer, hoge opslagniveaus en een groeiende productie, die tegen 2027 de 122 Bcf/d zou kunnen benaderen, aangedreven door het Permian Basin, Appalachia en Haynesville. Het belangrijkste probleem is de infrastructuur: in delen van West-Texas zijn de prijzen alweer in negatief gebied terechtgekomen, waardoor producenten moeten betalen om gas kwijt te raken. Ondertussen verwacht de EIA dat de Amerikaanse LNG-export zal stijgen tot ongeveer 17 Bcf/d in 2026 en 18,5–20,5 Bcf/d in 2027, naarmate Golden Pass, Plaquemines en Corpus Christi Stage 3 in gebruik worden genomen, waardoor de positie van de VS als 's werelds toonaangevende LNG-leverancier wordt versterkt.

Een nieuwe structurele drijfveer is de snelle groei van de vraag naar elektriciteit vanuit AI-datacenters. Analisten merken op dat Amerikaanse datacenters tegen 2030 mogelijk tot 8 Bcf/d extra gasgestookte opwekking nodig hebben, aangezien hyperscalers en AI-bedrijven in toenemende mate lokale of gasintensieve oplossingen bouwen om 24/7 betrouwbare stroomvoorziening te garanderen. Onderzoekers van Columbia SIPA en anderen zien dit als een verschuiving op de lange termijn: aardgas evolueert geleidelijk van een cyclische grondstof naar een strategische brandstof voor digitale infrastructuur. Dit scenario komt al tot uiting in de termijncurve, waar contracten met een langere looptijd een krappere en volatielere markt inprijzen in vergelijking met het huidige overaanbod op de spotmarkt.

Op korte termijn blijft de markt gevoelig voor overaanbod en weersomstandigheden: een milde zomer en aanhoudende productiegroei zouden de prijzen in de bandbreedte van 2,5–3,0 USD/MMBtu kunnen houden. De vooruitzichten voor de middellange termijn worden echter steeds optimistischer: stijgende LNG-exporten, de door AI aangestuurde vraagstijging en de geleidelijke uitbreiding van de infrastructuur vormen de basis voor een scenario voor de komende 12–24 maanden waarin de prijzen zouden kunnen verschuiven van het huidige bereik van 2–3 USD/MMBtu naar 4–5 USD/MMBtu, vooral als er significante aanbodschokken optreden of de vraag versnelt. Technisch gezien is de markt momenteel beperkt tot een bandbreedte van 2,5–3,0, waarbij 3,0 fungeert als een belangrijk doorbraakniveau, 3,4 als een potentiële bearish invalidatiezone en 4,0 als een signaal van een structureel bullish regime.

Op korte termijn zal de handel waarschijnlijk binnen deze bandbreedte blijven, zoals opgemerkt in het artikel van gisteren: Aardgas veert op dankzij steun van koud weer.

Dit materiaal kan meningen van derden bevatten, geen van de gegevens en informatie op deze webpagina vormt beleggingsadvies volgens onze Disclaimer. Hoewel we ons houden aan strikte Redactionele Integriteit, kan deze post verwijzingen bevatten naar producten van onze partners.