Tvitt muallif tomonidan o‘chirildi.
Lekin biz hamma narsani saqlab oldik 🙂.
Milliarderlar xedj-fondlar, xususiy kompaniyalar va infratuzilmaga tobora ko‘proq sarmoya kiritmoqda. BNY Wealth ma’lumotlariga ko‘ra, muqobil aktivlar oilaviy ofislar portfelining 60% ini tashkil etadi. Biroq dunyoning eng boy investorlar strategiyasini takrorlash tuyulganidan qiyinroq bo‘lishi mumkin.
Ushbu maqola asl nusxadan tarjima qilingan. Muxbirimiz tomonidan tayyorlangan asl nusxasini o'qing bu yerda.
Dunyoning eng boy oilalari investitsiya portfelidagi har 100 dollarning atigi 13 dollari birjada savdo qilinadigan aksiyalarga yo‘naltirilgan. Qolgan mablag‘ ko‘chmas mulk, obligatsiyalar, naqd pul zaxiralari va muqobil aktivlarga taqsimlangan. Bu xulosalar BNY Wealth’ning 290 ta oilaviy ofisni qamrab olgan tadqiqoti da keltirilgan. Ushbu tashkilotlar 250 million dollardan 5 milliard dollar yoki undan ortiq qiymatgacha bo‘lgan xususiy boyliklarni boshqaradi.
Xususiy kredit, venchur kapital va xususiy kapital fondlarining har biri portfellarning 7% ini tashkil etadi. Milliarderlar texnologik startaplarga alohida e’tibor qaratib, sun’iy intellekt rivojidan foyda olishga umid qilmoqda.
Yirik xalqaro banklar ham shunga o‘xshash tendensiyani kuzatmoqda. JPMorgan Asset Management ma’lumotlariga ko‘ra, uning xususiy boyliklarni boshqarish bo‘limi Osiyo-Tinch okeani mintaqasida boshqarayotgan muqobil aktivlar so‘nggi 12 oyda 40% ga oshgan. Lombard Odier vakillari ham bunday investitsiyalarni kengaytirishni rejalashtirayotgan oilaviy ofislar soni keskin ortganini ma’lum qilgan.
X dagi postni ko‘rish Yuklanmoqda...
Inflyatsiya, geosiyosiy beqarorlik va aksiyalar yuqori baholangani bilan bog‘liq xavotirlar muqobil aktivlarga qiziqishni kuchaytirmoqda. Boy investorlar fond bozorining sanoqli texnologiya gigantlariga qaramligidan ham xavotirda. Ularning aksiyalari arzonlashsa, butun indekslar va ular bilan birga investitsiya portfellari ham pasayishi mumkin. Bundan tashqari, aksiyalar va obligatsiyalar ba’zan bir vaqtda tushadi, demak, investitsiyalarni shu ikki tur aktiv o‘rtasida taqsimlashdan iborat an’anaviy yondashuv har doim ham zararni kamaytirmaydi.
Biroq boy investorlar aksiyalarini sotishga shoshilmayapti. Citi tadqiqotiga ko‘ra, investitsiya taqsimotidagi sof o‘sish bo‘yicha ommaviy savdodagi aksiyalar hamon yetakchilik qilmoqda. Muqobil investitsiyalarga yo‘naltirilayotgan mablag‘ ko‘pincha an’anaviy aktivlarni sotishdan emas, balki mavjud naqd pul zaxiralari va yangi daromadlardan keladi.
Muqobil investitsiyalar birjada aksiyalar va obligatsiyalar xarid qilmasdan daromad olish imkonini beradi. Masalan, investor xususiy kompaniyadan ulush sotib olib, keyinchalik uni sotish orqali foyda ko‘rishi, foiz evaziga biznesga qarz berishi yoki ijara daromadi olish uchun ko‘chmas mulkka sarmoya kiritishi mumkin. Birjada savdo qilinadigan vositalardan farqli ravishda, bunday investitsiyalar qiymati ko‘pincha kundalik bozor narxlari tebranishiga emas, balki muayyan biznes yoki loyiha natijalariga bog‘liq bo‘ladi.
Yana bir imkoniyat — murakkab savdo strategiyalaridan foydalanadigan xedj-fondlar. Ular ayrim aktivlarni bir vaqtda xarid qilib, boshqalarining narxi pasayishiga tikish orqali, hatto fond bozori tushayotgan paytda ham foyda olishga urinishi mumkin. Muqobil investitsiyalarga oltin, san’at asarlari va kolleksiya buyumlari ham kiradi. Bunday hollarda foydaning asosiy manbai odatda aktiv qiymatining oshishidir. Masalan, kolleksionerlar orasida talab ortsa, noyob kartina bir necha yil ichida ancha qimmatlashishi mumkin.
X dagi postni ko‘rish Yuklanmoqda...
Muqobil investitsiyalar orasida kriptovalyutalar alohida o‘rin tutadi. BNY Wealth ma’lumotlariga ko‘ra, so‘rovda qatnashgan oilaviy ofislarning 83% ida raqamli aktivlarga sarmoya bor yoki ular bu bozorga kirishni ko‘rib chiqmoqda. Bir yil avval bu ko‘rsatkich 74% edi. Ko‘plab boy investorlar allaqachon o‘zlari istagan pozitsiyalarni shakllantirgan, boshqalari esa yuqori o‘zgaruvchanlik sababli bozorni kuzatishni afzal ko‘rmoqda.
Infratuzilma ayniqsa katta qiziqish uyg‘otmoqda. BNY Wealth tadqiqotiga ko‘ra, oilaviy ofislarning 56% i kelgusi yil davomida ushbu sohaga investitsiyalarini oshirishni rejalashtirmoqda. Bunga ma’lumotlar markazlari, elektr stansiyalari, elektr tarmoqlari va boshqa obyektlarni moliyalashtirish kiradi. Masalan, investorlar hisoblash quvvatini texnologiya kompaniyalariga ijaraga berib daromad olishi mumkin. Uzoq muddatli shartnomalar nisbatan barqaror pul oqimini ta’minlaydi, inflyatsiyaga bog‘langan to‘lovlarni shartnoma asosida qayta ko‘rib chiqish esa narxlar oshishining ta’sirini yumshatishi mumkin.
Muqobil investitsiyalarning yana bir afzalligi — diversifikatsiya, ya’ni kapitalni daromad manbalari turlicha bo‘lgan aktivlarga taqsimlash. Masalan, kelajakdagi daromadlar borasidagi xavotirlar sababli texnologik aksiyalar arzonlashsa ham, ko‘chmas mulkdan ijara to‘lovlari yoki biznes kreditlaridan foizlar kelib turishi mumkin. Biroq bunday investitsiyalardan olinadigan daromad faqat fond bozori holatiga emas, balki ijarachilar va qarz oluvchilarning o‘z majburiyatlarini bajara olishiga ham bog‘liq.
Oddiy investorlar uchun muqobil investitsiyalarning asosiy muammosi — ulardan foydalanish imkoniyati. Aksiyalarni birjada bir necha dollarga sotib olish mumkin, xususiy kompaniyalar va infratuzilma loyihalariga investitsiya kiritish esa ko‘pincha o‘n minglab yoki yuz minglab dollar talab qiladi. Bundan tashqari, ko‘plab fondlardan faqat malakali investorlar foydalanishi mumkin. Bunday bitimlar hatto mutaxassislar uchun ham murakkab bo‘lishi mumkin.
Yana bir jiddiy kamchilik — likvidlikning pastligi. Xususiy kompaniyalar yoki infratuzilmaga kiritilgan kapital yillar davomida band bo‘lib qolishi mumkin. Davriy ravishda mablag‘ni qaytarishni va’da qiluvchi ayrim fondlar ham pul yechishga cheklovlar qo‘yadi. Masalan, 2026-yil boshida ayrim xususiy kredit fondlarida mablag‘ni qaytarib olish bo‘yicha so‘rovlar ko‘paygan. Xususiy aktivlar ommaviy savdodagi qimmatli qog‘ozlarga qaraganda ancha kam baholanadi, shu sababli haqiqiy zararlar darhol ko‘zga tashlanmasligi mumkin.
Fond menejeri yoki investitsiya loyihasini noto‘g‘ri tanlash oqibatida pul yo‘qotish xavfi ham bor. Qarz oluvchi bankrot bo‘lishi, startap o‘z mahsulotiga xaridor topa olmasligi yoki qimmat ma’lumotlar markazi yetarlicha mijoz jalb qila olmasligi mumkin. Investitsiya fondlari xizmat haqlari ham qo‘shimcha xarajatlarni keltirib chiqaradi. Bundan tashqari, bir-biridan farqli ko‘ringan bir nechta investitsiya aslida bir sohaga bog‘liq bo‘lishi mumkin. Masalan, sun’iy intellektga investitsiyalar kamayganda ko‘chmas mulk, infratuzilma va xususiy kapital fondlari bir vaqtda zarar ko‘rishi mumkin.
Shunga qaramay, ayrim muqobil aktivlardan hatto mablag‘i cheklangan investorlar ham foydalanishi mumkin. Chakana investorlar birjada savdo qilinadigan fondlar orqali oltinga investitsiya kiritishi, REITlar orqali ko‘chmas mulk bozorida ishtirok etishi yoki kriptovalyutalarni bevosita sotib olishi mumkin. Infratuzilma kompaniyalariga sarmoya kiritadigan ETFlar ham bor. Biroq ularning aksiyalarini xarid qilish loyihalarni bevosita moliyalashtirish bilan bir xil emas: bu qimmatli qog‘ozlar fond bozorida savdo qilinadi va boshqa aksiyalar bilan birga arzonlashishi mumkin.
Milliarder va oddiy investor o‘rtasidagi asosiy farq nafaqat kapital miqdorida, balki daromad olish uchun yillar kutish imkoniyatida ham. Boy oilalar elektr stansiyasi qurilishi yoki startapni rivojlantirishga sarmoya kiritib, foyda olish uchun o‘n yil kutishga qodir. Chakana investorlar uchun bunday strategiya jiddiy likvidlik muammolarini keltirib chiqarishi mumkin. Shu bois muqobil aktivlarni tanlashda faqat ehtimoliy daromadga emas, balki kiritilgan kapitalni qachon va qanday shartlarda qaytarib olish mumkinligiga e’tibor qaratish muhimroq.