Wie wil de Bitcoin van Satoshi Nakamoto en waarom is dat riskant?

De discussies over de bitcoins van Satoshi Nakamoto zijn in de Bitcoin-gemeenschap weer opgelaaid. Sommigen zijn van mening dat deze munten in de toekomst een probleem voor het netwerk zouden kunnen vormen, terwijl anderen ervan overtuigd zijn dat elke ingreep hierin het hele idee achter Bitcoin teniet zou doen. We leggen uit wie de activa van de bedenker van de eerste cryptovaluta wil vrijgeven en waarom dit niet zou moeten gebeuren.

Waarom de munten van Satoshi weer onderwerp van discussie zijn geworden

Satoshi Nakamoto, de maker van Bitcoin, heeft mogelijk ongeveer 1,1 miljoen BTC in bezit. Dit is niet één enkele wallet, maar vele vroege adressen die in de eerste jaren van het bestaan van het netwerk verschenen. Veel daarvan bevatten 50 BTC — dat was de beloning voor het minen van een blok in 2009.

Volgens Arkham Intelligence gaat het om activa ter waarde van tientallen miljarden dollars die nooit zijn verplaatst. Elke beweging vanaf deze adressen zou onmiddellijk een gebeurtenis voor de hele markt worden: handelaren zouden een verkoop gaan verwachten, analisten zouden op zoek gaan naar sporen van Satoshi en leden van de gemeenschap zouden discussiëren over wat dit voor Bitcoin betekent.

De schatting van 1,1 miljoen BTC is niet gebaseerd op giswerk. In 2013 beschreef onderzoeker Sergio Demian Lerner het zogenaamde Patoshi-patroon — een kenmerkende “vingerafdruk” in de vroege mining van Bitcoin. Aan de hand van dit patroon identificeerde hij een groep blokken die waarschijnlijk door één miner waren gemined. Velen geloven dat die miner Satoshi Nakamoto was.

Deze munten staan om verschillende redenen weer in de schijnwerpers. De eerste is de ontwikkeling van kwantumcomputers. Sommige oude Bitcoin-adressen kunnen in de toekomst kwetsbaarder worden als kwantumcomputers leren de huidige cryptografie te kraken. De tweede reden zijn nieuwe projecten en forks die hun eigen manieren voorstellen om het lot van Satoshi's munten te bepalen. Laten we ze elk in meer detail bekijken.

Van de kwantumdreiging tot eCash

In april stelde een groep ontwikkelaars onder leiding van Jameson Lopp BIP-361 voor — een plan om Bitcoin naar post-kwantumbeveiliging te leiden. Volgens het voorstel zouden oude kwetsbare adressen eerst worden gesloten voor nieuwe overboekingen en vervolgens effectief worden uitgeschakeld. In de praktijk zou dit betekenen dat munten die niet op tijd naar nieuwe adressen zijn verplaatst, worden bevroren.

Loading...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

De munten van Satoshi zouden onder dit scenario kunnen vallen. Ze zijn sinds de beginjaren van Bitcoin niet meer verplaatst, dus niemand weet of de eigenaar nog toegang heeft tot de sleutels of dat hij de activa naar nieuwe adressen kan verplaatsen. Voorstanders van BIP-361 zeggen dat dit nodig is om het netwerk te beschermen: als kwantumcomputers in staat worden om oude cryptografie te kraken, zouden dergelijke adressen het doelwit van aanvallen kunnen worden.

Een ander controversieel voorbeeld is de eCash-hardfork die is voorgesteld door Bitcoin-ontwikkelaar Paul Sztorc. Hij wil in augustus 2026 een nieuw netwerk lanceren en BTC-houders nieuwe eCash-munten toekennen in een verhouding van 1:1. Maar voor de munten die vermoedelijk aan Satoshi toebehoren, stelde hij een andere regel voor: van de ongeveer 1,1 miljoen eCash zouden 600.000 aan Satoshi worden toegekend, terwijl nog eens 500.000 zouden worden besteed aan de ontwikkeling van het nieuwe ecosysteem.

Loading...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Sztorc zegt dat niemand de echte Bitcoin van Satoshi in beslag zal nemen, aangezien het hier alleen gaat om het verdelen van munten in een nieuwe blockchain.

Waarom er niet aan Satoshi's munten mag worden gezeten

Het belangrijkste argument tegen elke actie met betrekking tot de munten van Satoshi is eigendomsrecht. Bitcoin heeft geen beheerder die een wallet kan bevriezen, munten kan afschrijven of kan besluiten dat een eigenaar ze "al te lang niet heeft gebruikt". Als iemand de privésleutels heeft, zijn de munten van hem. Als er geen sleutels zijn, mag niemand het recht krijgen om die activa namens de eigenaar te beheren.

Daarom zijn veel leden van de gemeenschap fel gekant tegen dergelijke ideeën. Alex Thorn, hoofd onderzoek bij Galaxy Digital, zegt bijvoorbeeld dat er een gedeeld principe bestaat onder Bitcoin-ontwikkelaars en -supporters: er mag niet aan Satoshi's munten worden gezeten. Volgens hem gaat het niet alleen om veiligheid, maar ook om het feit dat ingrijpen in deze activa Bitcoin als neutraal monetair netwerk zou schaden.

Loading...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Het gevaar schuilt ook in het precedent. Vandaag kan men zeggen dat Satoshi's munten te oud, te groot of te gevaarlijk zijn voor de markt. Morgen zouden dezelfde argumenten kunnen worden toegepast op andere wallets: verloren, inactief, groot of simpelweg onhandig voor een deel van de gemeenschap. In dat geval zou Bitcoin gaan lijken op het traditionele financiële systeem, waar toegang tot geld niet alleen afhangt van sleutels, maar ook van de beslissingen van anderen.

De kwantumdreiging kan niet worden genegeerd. Maar er kan wel iets aan worden gedaan zonder gedwongen ingrijpen: via nieuwe soorten adressen, post-kwantumtools en vrijwillige verplaatsing van middelen door actieve gebruikers, beurzen en bewaarders. Als het netwerk eigendomsrechten gaat schenden in naam van de veiligheid, loopt het het risico juist datgene te verliezen waarvoor Bitcoin is gecreëerd.

Dat is de kern van het geschil. Voor sommigen zijn Satoshi's munten een potentieel technisch probleem dat van tevoren moet worden opgelost. Voor anderen zijn ze een test voor het basisprincipe van Bitcoin. Daarom vinden veel Bitcoin-enthousiastelingen dat deze munten moeten blijven waar ze de afgelopen 15 jaar zijn geweest — diep in de blockchain.