De tweet is verwijderd door de auteur.
Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.
De U.S. Securities and Exchange Commission (SEC) heeft officieel verklaard dat inzetten in Proof-of-Stake (PoS) netwerken geen effectentransactie is. Deze beslissing markeert een langverwacht keerpunt voor een industrie die al jaren in een staat van onzekerheid en risico verkeert. Er zit echter veel meer achter deze ontwikkeling verborgen dan je op het eerste gezicht zou denken.
Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.
Voorheen, onder leiding van Gary Gensler, oefende de SEC strenge controle uit op de cryptocurrency markt, met bijzondere aandacht voor producten die kenmerken van effecten vertoonden. Veel projecten werden onder de loep genomen door de toezichthouder - invallen bij Kraken, Coinbase en MetaMask werden symbolen van een tijdperk van juridische gevechten.
Staking, een mechanisme waarmee gebruikers inkomsten kunnen verdienen door cryptocurrency vast te zetten in het netwerk, stond vaak in het middelpunt van de aandacht van de SEC. De toezichthouder overwoog om deze activiteit te classificeren als een effectentransactie, wat strenge registratie- en openbaarmakingsvereisten zou hebben opgelegd. Dit hield de ontwikkeling van veel diensten tegen en hield investeerders in een staat van constante spanning.
De nieuwe verklaring van de SEC heeft deze kwestie van de agenda gehaald. Er werd duidelijk gesteld dat staking en aanverwante tokens (staking receipt tokens) niet onder de definitie van effecten vallen.
Volgens officiële richtlijnen van de SEC's Division of Corporation Finance kwalificeren de uitgifte, het slaan en de terugbetaling van deze tokens - die worden gebruikt in combinatie met het staken van crypto-activa - niet als effecten onder de Securities Act van 1933 of de Securities Exchange Act van 1934. De beslissing is gebaseerd op de Howey Test, een juridisch kader dat wordt gebruikt om te bepalen of een transactie een beleggingscontract is.
De SEC concludeerde dat de waarde van tokens niet afhangt van de inspanningen van derden. In plaats daarvan is hun waarde direct gekoppeld aan de prestaties van de onderliggende activa waarop is ingezet, niet aan enige ondernemings- of managementactiviteiten van liquide aanbieders van tokens of derden. Als gevolg hiervan classificeerde de SEC deze tokens als "administratief of ministerieel" van aard, in plaats van als beleggingsinstrumenten.
Voor de industrie is dit een frisse wind, die de ontwikkeling van nieuwe producten mogelijk maakt zonder bang te hoeven zijn om beschuldigd te worden van het overtreden van de wet. De reactie van de professionele gemeenschap is echter gemengd.
Amanda Fischer, een voormalig SEC-topambtenaar en naaste medewerker van Gary Gensler, uitte publiekelijk haar ernstige bezorgdheid. Ze vergeleek liquid staking met "rehypothecation 2.0" - een praktijk die heeft bijgedragen aan de wereldwijde financiële crisis van 2008.
Volgens haar creëert de mogelijkheid om herhaaldelijk dezelfde activa te gebruiken (rehypothecatie) verwarde ketens van financiële verplichtingen die de ineenstorting van het hele systeem kunnen veroorzaken als er problemen ontstaan.
Marktexperts zoals Matthew Sigel van VanEck en Joe Doll van Magic Eden geloven daarentegen dat de uitspraken van Fischer ofwel het resultaat zijn van een misverstand of een opzettelijke verdraaiing van de aard van liquid staking. Ze benadrukken dat gedecentraliseerde blockchainnetwerken inherent transparant zijn en in tegenstelling tot traditionele financiële instellingen verstrikt zijn in wederzijdse verplichtingen.
De complexiteit van de kwestie ligt in het feit dat inzetten een innovatie is die tegelijkertijd nieuwe mogelijkheden biedt en potentiële risico's met zich meebrengt. Aan de ene kant verhoogt het de liquiditeit van activa en stelt het tokenhouders in staat om inkomsten te verdienen zonder de controle over hun tokens te verliezen. Aan de andere kant kunnen herhaalde "re-staking" en onvoldoende transparantie van de regelgeving verborgen systeemrisico's creëren.
De huidige beslissing van de SEC is een uitnodiging voor de crypto-industrie om verantwoordelijkheid te nemen voor haar eigen veiligheid en transparantie. De regelgevers geven van hun kant aan dat ze bereid zijn om de dialoog aan te gaan, maar verwachten van de sector een volwassen benadering van risicobeheer.
De reactie van de belangrijkste spelers is al duidelijk: beurzen en custodial services zijn actief bezig met het uitbreiden van het inzetaanbod, het verbeteren van producten en het aantrekken van institutionele beleggers. De uitdagingen op het gebied van transparantie en de noodzaak om industriestandaarden te ontwikkelen blijven echter van groot belang.
Uiteindelijk is het de gezamenlijke inspanning van regelgevers, ontwikkelaars en gebruikers die het crypto-ecosysteem veilig en veerkrachtig kan maken.
De beslissing van de SEC is een belangrijke en positieve stap voor de industrie en opent de deur naar innovatie en groei. Maar vrijheid zonder verantwoordelijkheid kan leiden tot nieuwe problemen. Nu, op dit keerpunt, moet de cryptomarkt bewijzen dat het de toegekende vrijheid verstandig kan gebruiken, met behoud van een balans tussen innovatie en stabiliteit.