EBC ostrzega, że kryzys energetyczny pozostaje głównym zagrożeniem dla gospodarki strefy euro
W obliczu ponownych napięć geopolitycznych w strefie euro Europejski Bank Centralny twierdzi, że rynki energii ponownie znajdują się w centrum ryzyk dla inflacji i wzrostu gospodarczego. Prezes EBC Christine Lagarde wskazuje, że konflikt na Bliskim Wschodzie stanowi najbardziej bezpośrednie zagrożenie dla europejskiej gospodarki, podczas gdy szersze zmiany w energetyce, handlu i bezpieczeństwie przekształcają model funkcjonowania regionu.
Najważniejsze
- Prezes EBC Lagarde wskazuje kryzys energetyczny związany z Bliskim Wschodem jako główne bezpośrednie zagrożenie dla gospodarki strefy euro, wpływające na ceny i wzrost gospodarczy.
- Prognozuje się wzrost PKB strefy euro o 0,9% w 2024 r., wobec 0,5% dla Francji, a zadłużenie na poziomie około 120% PKB uznano za poważny problem w obliczu konkurencji o finansowanie ze strony AI.
- Podwyżki stóp EBC w czerwcu i wrześniu mają przeciwdziałać inflacji napędzanej szokami energetycznymi, podczas gdy decydenci uważnie monitorują wpływ na warunki finansowania i aktywność gospodarczą.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Lagarde wskazuje na szok energetyczny i ryzyka dla polityki
Jak podał EBC, Lagarde twierdzi, że stabilność cen pozostaje priorytetem banku centralnego, a kryzys energetyczny związany z konfliktem na Bliskim Wschodzie jest głównym bezpośrednim zagrożeniem dla europejskiej gospodarki. Podkreśla, że szok ten wpływa nie tylko na ceny, ale również na wzrost gospodarczy, ponieważ wyższe koszty surowców przenikają do aktywności gospodarczej.Lagarde twierdzi, że europejski model gospodarczy został zachwiany, ponieważ pod presją znalazły się trzy jego wieloletnie filary: tania rosyjska energia, silny popyt eksportowy z Chin oraz amerykański parasol bezpieczeństwa. Wskazuje, że dostawy z Rosji zostały odcięte, Chiny są obecnie konkurentem w zaawansowanych sektorach, a zaufanie do amerykańskiego wsparcia w zakresie bezpieczeństwa osłabło.
W kwestii polityki pieniężnej podkreśla, że EBC kieruje się faktami, a nie obozami polityki pieniężnej często określanymi jako jastrzębie i gołębie. Dodaje, że podwyżki stóp w czerwcu i wrześniu odzwierciedlają potrzebę zapobieżenia przekształceniu się szoku podażowego na rynku energii w trwały problem inflacyjny, nawet jeśli decydenci uważnie monitorują wpływ na warunki finansowania i wzrost gospodarczy.
Lagarde zaznacza również, że EBC nie przewidział w pełni w 2021 r., jak bardzo kryzysy staną się ze sobą powiązane. Jej zdaniem decydenci nie docenili siły popytu po pandemii oraz wpływu zmniejszonych rezerw gazu, co przyczyniło się do silniejszego niż oczekiwano wzrostu inflacji.
Francja, Europa i szersza agenda polityczna
Lagarde odmawia bezpośredniego komentarza na temat któregokolwiek pojedynczego członka strefy euro, lecz twierdzi, że niepewność polityczna i deficyty budżetowe ciążą na inwestycjach i aktywności gospodarczej. Według niej EBC oczekuje wzrostu gospodarczego strefy euro o 0,9% w tym roku, wobec 0,5% we Francji, i ostrzega, że zadłużenie na poziomie blisko 120% PKB bez wiarygodnej ścieżki jego obniżenia jest poważnym problemem, zwłaszcza gdy rządy konkurują o finansowanie z potrzebami sektora prywatnego związanymi ze sztuczną inteligencją.Odrzuca apele o umorzenie części francuskiego długu, twierdząc, że taki krok byłby technicznie niepewny, finansowo niebezpieczny i niezgodny z europejskimi traktatami. Lagarde uważa, że państwa potrzebują wiarygodnej ścieżki fiskalnej, reform upraszczających administrację i regulacje, dalszych zmian na rynku pracy oraz działań dotyczących emerytur w obliczu starzenia się społeczeństw.
Argumentuje również, że Europa musi pogłębić unię rynków kapitałowych, aby oszczędności mogły lepiej finansować inwestycje, a poszczególne państwa UE są zbyt małe, by samodzielnie odgrywać globalną rolę wobec Stanów Zjednoczonych, Chin czy Indii. Jej zdaniem Europa pozostaje najsilniejsza, gdy działa wspólnie, mimo narastającej presji nacjonalistycznej i populistycznej.
Poza polityką pieniężną Lagarde broni działań EBC w zakresie klimatu, wskazując, że zmiana klimatu bezpośrednio wpływa na produkcję gospodarczą, prognozy inflacji i ryzyko finansowe. Podkreśla, że bank centralny nie ustala polityki klimatycznej, ale musi uwzględniać te ryzyka w swoich analizach oraz zapewniać, że nadzorowane przez niego banki robią to samo.
W naszym wcześniejszym artykule na temat napięć na rynku francuskich obligacji skarbowych omówiliśmy, dlaczego francuskie obligacje OAT radziły sobie gorzej niż niemieckie Bundy, gdy inwestorzy wyceniali rosnące deficyty i większą niepewność polityczną. Wyjaśniliśmy również, jak wyższe rentowności i szersze spready mogą zaostrzać warunki finansowe, zwiększając podatność całej strefy euro nawet wtedy, gdy początkowy szok dotyczy konkretnego kraju.