Wspierane przez EBC ramy tokenizacji rozszerzają możliwości rozrachunku dla europejskich banków
Europejskie rynki finansowe przechodzą od testów tokenizacji do wczesnego etapu zastosowań operacyjnych, ponieważ rozrachunek w pieniądzu banku centralnego w euro staje się dostępny dla transakcji w technologii rozproszonego rejestru. Zmiana ta poszerza infrastrukturę dostępną dla banków, emitentów i operatorów rynkowych, a zasady dotyczące zabezpieczeń i usługi związane z papierami wartościowymi również dostosowują się w całym regionie.
Najważniejsze
- Od 21 września 2026 r. transakcje DLT mogą być rozliczane w pieniądzu banku centralnego w euro za pośrednictwem Pontes, zapewniając bankom wolny od ryzyka rozrachunek tokenizowanych aktywów.
- Od marca 2026 r. aktywa oparte na DLT w centralnych depozytach papierów wartościowych kwalifikują się jako zabezpieczenie w operacjach kredytowych Eurosystemu, zwiększając wsparcie płynnościowe i integrację.
- Europejskie centralne depozyty papierów wartościowych uruchomiły usługi dla papierów wartościowych emitowanych w DLT, działające równolegle ze starszą infrastrukturą w obliczu rosnącego zainteresowania emitentów i transatlantyckiego wsparcia regulacyjnego.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Rozszerza się dostęp do rozrachunku w euro i zabezpieczeń
Jak podaje Europejski Bank Centralny, transakcje w technologii rozproszonego rejestru mogą być obecnie rozliczane w pieniądzu banku centralnego w euro po uruchomieniu Pontes 21 września 2026 r. Ten krok zapewnia bankom i innym uczestnikom rynku dostęp do wolnego od ryzyka aktywa rozrachunkowego dla tokenizowanej działalności finansowej, wykraczając poza fazę eksperymentów na europejskich rynkach.Od marca 2026 r. aktywa oparte na DLT, emitowane w centralnych depozytach papierów wartościowych, mogą również być wykorzystywane jako kwalifikowane zabezpieczenie w operacjach kredytowych Eurosystemu. Zmiana ta bardziej bezpośrednio integruje tokenizowane instrumenty z istniejącymi ramami zabezpieczeń i wspiera dostęp do płynności pod zastaw kwalifikujących się aktywów.
EBC przedstawia Eurosystem jako katalizator innowacji rynkowych poprzez trzy funkcje: dostarczanie wolnego od ryzyka aktywa rozrachunkowego, zapewnianie płynności pod zastaw zabezpieczeń oraz wspieranie zintegrowanego ekosystemu. Łącznie role te mają pomóc tokenizowanym finansom połączyć się z głównym nurtem bankowości i procesami posttransakcyjnymi.
Ewolucja popytu emitentów i infrastruktury rynkowej
Kontakty z europejskimi emitentami długu państwowego wskazują na rosnące zainteresowanie tokenizowaną emisją, a uczestnicy ponadnarodowi również badają ten rynek. Oświadczenie Eurogrupy+ dotyczące finansów cyfrowych z 9 lipca 2026 r. wskazuje na szersze otoczenie polityczne dla tego rozwoju.Europejskie centralne depozyty papierów wartościowych uruchomiły usługi dla papierów wartościowych emitowanych w DLT, działające równolegle z istniejącą infrastrukturą, co pokazuje, że podmioty obsługujące infrastrukturę rynku dostosowują się bez porzucania obecnych systemów. Trend ten wykracza również poza Europę: wydane w grudniu 2025 r. stanowisko no-action pracowników SEC pozwala DTCC tokenizować istniejące papiery wartościowe przez trzy lata w USA.
W całym łańcuchu wartości sektora finansowego wskazywane korzyści obejmują transakcje przez całą dobę, automatyzację za pomocą smart kontraktów, synchroniczną wymianę aktywów oraz eliminację uzgodnień. W obszarze emisji tokenizacja wiąże się z niższymi kosztami, szerszym dostępem MŚP i własnością ułamkową, natomiast obrót, obsługa posttransakcyjna i zarządzanie zabezpieczeniami mogą skorzystać z atomowej dostawy za płatność, krótszych cykli oraz bardziej zautomatyzowanych działań korporacyjnych.
W naszej wcześniejszej analizie ostrzeżenia Mario Draghiego przed ryzykiem utrzymywania stóp procentowych powyżej stóp wzrostu przedstawiliśmy, jak przedłużająca się restrykcyjna polityka może pogarszać dynamikę zadłużenia i zwiększać presję na wzrost inflacji. W artykule argumentowano, że banki centralne powinny priorytetowo traktować stabilność cen, jednocześnie dążąc do najniższej ścieżki stóp zgodnej z tym celem, aby nie ograniczać produktywnych inwestycji; wskazano również propozycje, takie jak głębsza integracja rynków UE i ukierunkowane finansowanie publiczne wspierające długoterminowy wzrost.