WTI cofa się w stronę 77 USD, gdy wzrost zapasów w USA łagodzi ryzyko na Bliskim Wschodzie
WTI jest notowana w pobliżu 77,05 USD za baryłkę, oddając część zysków z tegotygodniowego odbicia geopolitycznego po tym, jak kupującym nie udało się utrzymać pozycji powyżej 78,50-79,00 USD. Wykres godzinowy nadal wykazuje niedźwiedzią strukturę średnioterminową: ropa pozostaje poniżej dłuższych średnich kroczących, a odbicie z okolic 75 USD przyniosło niższy szczyt zamiast potwierdzonego odwrócenia trendu.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.

Najbliższe wsparcie znajduje się w okolicach 76,50-76,00 USD, a następnie 75,00-74,70 USD. Po stronie wzrostowej WTI musi odzyskać poziom 78,50-79,00 USD, aby poprawić obraz krótkoterminowy, podczas gdy 80,50-81,00 USD pozostaje ważniejszą strefą oporu.
Zapasy ropy w USA przynoszą niedźwiedzią niespodziankę
Najnowsze dane o zapasach w USA skomplikowały byczy argument podażowy. Dane EIA za tydzień zakończony 31 lipca wykazały wzrost komercyjnych zapasów ropy o około 2,5 miliona baryłek, co odwróciło część znacznego spadku o 7,2 miliona baryłek z poprzedniego tygodnia. Na ten wzrost wpłynął wyższy import ropy i niższy przerób w rafineriach, podczas gdy zapasy benzyny spadły o około 1,6 miliona baryłek, a zapasy destylatów o około 3,5 miliona. Spadki produktów sugerują, że bazowa konsumpcja nie załamała się, ale wzrost zapasów ropy daje traderom mniej powodów do pchania cen WTI wyżej po ostatnim odbiciu.
Negocjacje w sprawie Ormuz utrzymują zmienność premii geopolitycznej
Bliski Wschód pozostaje dominującym ryzykiem wzrostowym. Ropa umocniła się wcześniej, gdy rynki skupiły się na rozmowach Iran-Oman dotyczących żeglugi przez cieśninę Ormuz, w tym na propozycjach oddzielnych pasów żeglugowych w pobliżu Iranu i Omanu. Brent był notowany powyżej 83 USD, a WTI na krótko zbliżyła się do 78 USD, gdy traderzy ponownie oceniali prawdopodobieństwo dalszych zakłóceń w dostawach. Jednocześnie ponowne ataki Huti w Jemenie utrzymały ryzyko żeglugowe na Morzu Czerwonym na wysokim poziomie. Każde porozumienie, które w istotny sposób znormalizuje ruch w cieśninie Ormuz, mogłoby szybko usunąć część premii geopolitycznej WTI. I odwrotnie, nieudane negocjacje lub kolejna eskalacja z udziałem sił USA i Iranu sprawiłyby, że okolice 80 USD znów znalazłyby się w zasięgu ręki, ponieważ bezpośrednim problemem rynku nie są same moce produkcyjne, ale to, czy baryłki z Zatoki mogą dotrzeć do międzynarodowych nabywców.
OPEC+ dodaje baryłki, ale logistyka pozostaje ograniczeniem
OPEC+ jednocześnie zwiększa nominalną podaż. Siedmiu uczestniczących producentów zgodziło się 2 sierpnia na podniesienie wrześniowego celu produkcyjnego o około 188 000 baryłek dziennie, co jest szóstym z rzędu miesięcznym wzrostem i ostatnim krokiem w wycofywaniu dobrowolnych cięć o 1,65 mln baryłek dziennie. Jest to niedźwiedzi sygnał dla bilansu średnioterminowego, jeśli eksport się znormalizuje, ale jego natychmiastowy wpływ jest ograniczony, dopóki trasy eksportowe z Zatoki i inne pozostają zakłócone. To rozróżnienie jest kluczowe dla WTI: dodatkowe moce produkcyjne OPEC+ mogą ograniczać rajdy cenowe po normalizacji transportu, podczas gdy dalsze zakłócenia w cieśninie Ormuz mogą utrzymywać podaż fizyczną na znacznie niższym poziomie, niż sugerują nagłówki o kwotach produkcyjnych.
Dane makro dodają kolejny impuls dla ropy
Piątkowy raport o zatrudnieniu w USA dodaje impuls po stronie popytowej. Oczekiwania konsensusu koncentrują się wokół około 75 000-85 000 dodatkowych etatów w lipcu po czerwcowym wzroście o 57 000, przy oczekiwanym bezrobociu na poziomie około 4,2%. Istotnie silniejszy raport mógłby wesprzeć oczekiwania na zaostrzenie polityki Fed i umocnić dolara, tworząc początkowy opór dla ropy wycenianej w dolarach, choć silniejsze zatrudnienie złagodziłoby również obawy o popyt na paliwa w USA.
Słaby raport wzbudziłby obawy o wzrost, sprawiając, że sygnał popytowy stałby się potencjalnie ważniejszy niż jakikolwiek spadek dolara. W przypadku WTI nastawienie krótkoterminowe pozostaje zatem ostrożne poniżej 79 USD. Przebicie poniżej 76 USD, jak zauważyłem w WTI stabilizuje się, gdy ryzyko geopolityczne równoważy perspektywy podaży, otworzyłoby drogę do 75 USD, podczas gdy ponowna eskalacja geopolityczna w połączeniu z powrotem powyżej 79 USD skierowałaby uwagę na 80,50-81,00 USD.