WTI testuje poziom 93 USD, gdy napięta podaż w USA zderza się z utrzymującym się ryzykiem związanym z cieśniną Ormuz
WTI jest notowany w okolicach 92,7 USD za baryłkę 3 września, zyskując ponad 1% i powracając do maksimów obecnego ruchu wzrostowego. Na wykresie 2-godzinnym rynek nadal utrzymuje silny impet wzrostowy: po wybiciu powyżej 88 USD cena szybko przebiła poziom 90 USD i ponownie testuje teraz strefę 92,5–93,0 USD.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.

W krótkim terminie jest to już strefa, w której realizacja zysków może się nasilić, zwłaszcza po kilku kolejnych sesjach wzrostów. Jednocześnie poziom wsparcia wyraźnie się przesunął w górę: pierwszym punktem odniesienia jest teraz psychologiczny poziom 90,0 USD, a jego przełamanie zwiększyłoby ryzyko powrotu w kierunku 88,5–88,0 USD. Jeśli opór w okolicach 93 USD zostanie przełamany, kolejnym celem będzie strefa 94–95 USD.
Spadek zapasów wzmacnia strukturę wzrostową
Z fundamentalnego punktu widzenia najnowszy impuls był wspierany przez wczorajszy raport EIA. Komercyjne zapasy ropy naftowej w USA spadły o 4,45 mln baryłek w tygodniu zakończonym 28 sierpnia, do 424,46 mln baryłek, podczas gdy rynek oczekiwał spadku jedynie o około 0,3 mln baryłek. Szczególnie istotna była sytuacja na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej, gdzie zapasy zmniejszyły się o ponad 6 mln baryłek, do 245,1 mln.
Jednocześnie wykorzystanie mocy rafineryjnych wzrosło do 98%, a przerób ropy zbliżył się do 17,5 mln baryłek dziennie. Produkcja w USA pozostaje wysoka i wynosi około 13,86 mln baryłek dziennie, ale czynnik ten jest obecnie częściowo równoważony przez silny popyt rafinerii i rosnący eksport. Zapasy benzyny również spadły — o 1,2 mln baryłek — podczas gdy zapasy destylatów wzrosły o około 0,8 mln baryłek.
Alternatywne rozwiązania transportowe ograniczają skrajny wzrost
Bliski Wschód nadal zapewnia premię cenową, ale struktura tego ryzyka również się zmienia. Po najnowszej eskalacji między Stanami Zjednoczonymi a Iranem ruch przez cieśninę Ormuz pozostaje znacznie poniżej normalnych poziomów, a rynek coraz częściej ocenia nie samo zagrożenie, lecz zdolność eksporterów do omijania ograniczeń.
WSJ zauważa, że coraz aktywniej wykorzystywane są alternatywne i mniej przejrzyste metody transportu, w tym tak zwane „dark transits”, które pomagają częściowo kompensować zakłócenia i ograniczać jeszcze gwałtowniejszy wzrost cen. W rezultacie Brent utrzymuje się w okolicach 95 USD, a WTI powyżej 90 USD, jednak ropa nie weszła jeszcze w fazę parabolicznych wzrostów. Innymi słowy, premia geopolityczna pozostaje wysoka, ale rynek zaczął już uwzględniać zdolność globalnej logistyki do dostosowania się do przedłużającego się konfliktu.
Wybicie powyżej 93 USD otwiera drogę do kolejnej fali wzrostów
W średnim terminie bilans nadal pozostaje przechylony w stronę deficytu podaży. Rzeczywiste ceny są już wyraźnie wyższe od sierpniowych prognoz EIA, a kolejny raport STEO zostanie opublikowany 9 września, dlatego rynek będzie obserwował rewizje szacunków dotyczących Brent, globalnych zapasów oraz przepływów przez cieśninę Ormuz. Gwałtowny spadek zapasów w USA i wysokie wykorzystanie mocy rafineryjnych sprawiają obecnie, że korekty są mniej trwałe, choć przy WTI na poziomie 92–93 USD część premii geopolitycznej jest już uwzględniona w cenie.
Dlatego kontynuacja ruchu w kierunku 94–95 USD będzie wymagała albo dalszego pogorszenia sytuacji w zakresie fizycznego transportu przez cieśninę Ormuz, albo kolejnej serii dużych spadków zapasów w USA. Jak zauważono w artykule WTI utrzymuje się powyżej 90 USD w miarę zaostrzania się zakłóceń w cieśninie Ormuz na rynku fizycznym, powrót poniżej 90 USD byłby natomiast pierwszym sygnałem, że kupujący zaczynają tracić kontrolę.