WTI gwałtownie rośnie, ponieważ trasy dostaw z Bliskiego Wschodu ponownie są zagrożone zakłóceniami
WTI 14 września notowany jest w przedziale 104–105 USD za baryłkę i rośnie o ponad 4%, niemal w pełni odrabiając piątkową korektę. Nowy impuls jest związany nie tylko z ogólnymi napięciami na Bliskim Wschodzie, lecz także z pogorszeniem sytuacji logistycznej: rurociąg East-West Pipeline w Arabii Saudyjskiej, wykorzystywany jako kluczowa trasa omijająca Cieśninę Ormuz, został zamknięty po atakach, a rozmowy państw Zatoki Perskiej z Iranem w sprawie tymczasowego bezpiecznego korytarza przez Cieśninę Ormuz zostały przełożone.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.

W tym samym czasie Huti zwiększyli presję w rejonie Bab al-Mandab i zajęli strategiczne pozycje w okolicach Mochy oraz wyspy Perim. W rezultacie rynek ponownie uwzględnia w cenach ryzyko, że zarówno główna trasa przez Cieśninę Ormuz, jak i najważniejsza alternatywna trasa przez Morze Czerwone mogą zostać jednocześnie ograniczone.
Dostawy z USA pozostają wysokie pomimo globalnego napięcia na rynku
Dotychczasowe dane z USA nie potwierdzają porównywalnego poziomu niedoboru w kraju. W tygodniu zakończonym 4 września komercyjne zapasy ropy spadły jedynie z 424,46 mln do 424,07 mln baryłek, podczas gdy zapasy w Cushing zmniejszyły się do 21,82 mln baryłek. Jednocześnie EIA podniosła tygodniowy szacunek produkcji, a wrześniowy STEO prognozuje obecnie rekordową średnią produkcję na poziomie 13,8 mln baryłek dziennie w 2026 roku.
Kolejna istotna kwestia, której wcześniej poświęcano mniej uwagi: całkowita podaż produktów w ostatnim tygodniu spadła z 20,68 mln baryłek dziennie do 19,31 mln, podczas gdy podaż benzyny zmniejszyła się do 8,55 mln baryłek dziennie. Innymi słowy, dostawy z USA pozostają wysokie, natomiast popyt krajowy nie wygląda na tyle rozgrzany, aby samodzielnie, bez premii geopolitycznej, wspierać WTI powyżej 100 USD. Kolejny raport EIA zostanie opublikowany 16 września.
Niszczenie popytu staje się kluczowym ryzykiem w średnim terminie
Główny średnioterminowy konflikt na rynku ropy przebiega obecnie między niedoborem podaży a niszczeniem popytu wywołanym wysokimi cenami. EIA oczekuje spadku globalnych zapasów o około 3,0 mln baryłek dziennie w III kwartale i o kolejne 1,7 mln baryłek dziennie w IV kwartale, podczas gdy normalizacja przepływów z Bliskiego Wschodu może zostać opóźniona do II kwartału 2027 roku.
Jednocześnie IEA znacząco obniżyła prognozę popytu i obecnie oczekuje, że w 2026 roku popyt spadnie o 2,5 mln baryłek dziennie — niemal o 1 mln baryłek dziennie więcej, niż przewidywano w sierpniowej prognozie. Dlatego WTI powyżej 100 USD nadal znajduje fundamentalne wsparcie w niedoborze fizycznej podaży, jednak im dłużej takie ceny się utrzymują, tym większe staje się ryzyko osłabienia konsumpcji, szczególnie w Azji i w segmencie destylatów.
105 USD staje się kolejnym sygnałem wybicia
Sytuacja na rynku ropy wyraźnie sprzyja bykom, ale aby kontynuować wzrosty, muszą one jeszcze przełamać opór w rejonie 104,80–105,20 USD — w takim przypadku należy oczekiwać ruchu w kierunku 106,00–107,00 USD. Cofnięcia w stronę 102,60–102,00 USD, jak ostrzegałem w artykule WTI pulls back from $104 as profit-taking tempers bullish trend, mogą nadal być wykorzystywane do zakupów; przełamanie tego drugiego poziomu prowadziłoby do spadku w kierunku 101,00–100,00 USD, gdzie również może pojawić się popyt.