WTI zniżkuje w kierunku 97 USD, gdy nadzieje dyplomatyczne obniżają premię geopolityczną
WTI wyraźnie zniżkuje 21 września po silnym wzroście w pierwszej połowie miesiąca, spadając obecnie w okolice 97,00 USD. Od lokalnych szczytów powyżej 106 USD ropa wycofała się już o ponad 10%, a nadzieje na postęp dyplomatyczny między USA a Iranem w tygodniu Zgromadzenia Ogólnego ONZ stały się katalizatorem przyspieszenia korekty.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.

Jednocześnie Saudi Aramco zdołało zwiększyć dostawy przez Zatokę Perską pomimo uszkodzeń infrastruktury, częściowo łagodząc obawy o natychmiastowy niedobór ropy.
Zapasy w USA nie wskazują jednoznacznego kierunku
Dane z USA nie dostarczyły dotąd rynkowi wyraźnego sygnału. W tygodniu zakończonym 11 września komercyjne zapasy ropy spadły zaledwie o 0,64 mln baryłek, do 423,4 mln baryłek, podczas gdy oczekiwano spadku o około 1,4 mln baryłek. Zapasy w Cushing zmniejszyły się o kolejne 342 tys. baryłek, do 21,5 mln.
Zapasy benzyny wzrosły o 0,8 mln baryłek, a zapasy destylatów o 1,6 mln, choć ich poziomy nadal pozostają odpowiednio o około 5% i 13% poniżej średnich z pięciu lat. Produkcja ropy w USA utrzymuje się na poziomie około 13,94 mln baryłek dziennie, podczas gdy wykorzystanie mocy rafineryjnych spadło z 97,8% do 96,8%, co wygląda na początek sezonowego ograniczenia aktywności rafinerii. Kolejny raport EIA zostanie opublikowany 23 września i będzie szczególnie ważny po gwałtownym spadku cen w ostatnich dniach.
Ryzyko dla dostaw z Bliskiego Wschodu pozostaje nierozwiązane
Bliski Wschód nadal pozostaje źródłem ryzyka. Huti kontynuują ataki na obiekty w Arabii Saudyjskiej, w tym w rejonie Janbu, a uszkodzenia rurociągu East-West ograniczają zdolność Rijadu do szybkiego przekierowania eksportu z pominięciem cieśniny Ormuz. Część dostaw ponownie odbywa się przez Zatokę Perską, dlatego zależność rynku od Ormuzu pozostaje wysoka, a szlaku Bab al-Mandab również nie można uznać za w pełni bezpieczny.
Dlatego obecny spadek cen ropy jest bardziej związany z ograniczeniem premii geopolitycznej niż z całkowitym zniknięciem ryzyka zakłóceń. 18 września IEA osobno ostrzegła, że jeśli ograniczenia dostaw z państw Zatoki Perskiej będą się utrzymywać, a zapasy komercyjne nadal będą spadać, globalny rynek może potrzebować wyższych cen lub dodatkowego ograniczenia popytu, aby przywrócić równowagę.
94–93 USD staje się kolejną kluczową strefą techniczną
Perspektywa średnioterminowa pozostaje zatem wyjątkowo sprzeczna. W swoim wrześniowym raporcie IEA obniżyła prognozę globalnego popytu i obecnie oczekuje, że w 2026 roku popyt spadnie o około 2,5 mln baryłek dziennie, głównie z powodu wysokich cen, problemów z dostępnością paliw oraz konsekwencji trwającego konfliktu.
Ogranicza to potencjał nowego rajdu, nawet jeśli dostawy z Bliskiego Wschodu pozostaną napięte. Z technicznego punktu widzenia po spadku poniżej 100 USD presja przesunęła się w kierunku strefy 94–93 USD; jej przełamanie może otworzyć drogę do 92 USD, a następnie 90 USD. Aby kupujący powrócili na rynek, cena będzie musiała najpierw odzyskać poziom 97–98 USD, a następnie ponownie przebić 100 USD.
Na razie, jak ostrzegałem w artykule WTI zbliża się do 103 USD, ponieważ ryzyko geopolityczne wspiera ceny, bardziej prawdopodobna wydaje się podwyższona zmienność w szerokim przedziale 94–100 USD: sygnały dyplomatyczne mogą wywierać presję na ceny, ale każde nowe poważne zakłócenie dostaw przez Ormuz, saudyjski rurociąg East-West lub Bab al-Mandab może bardzo szybko przywrócić premię geopolityczną.