W 2025 r. dostępność mieszkań w UE pogarsza się, bo ceny rosną szybciej niż dochody
W 2025 r. dostępność mieszkań w Europie pozostaje pod presją: ceny nieruchomości w całej UE wzrosły w porównaniu z dochodami gospodarstw domowych szybciej niż dekadę wcześniej. Wskaźnik cen mieszkań do dochodów w UE jest o 6,8% wyższy niż w 2015 r., choć trendy w poszczególnych krajach członkowskich znacznie się różnią.
Najważniejsze
- Eurostat podaje, że w 2025 r. wskaźnik cen mieszkań do dochodów w UE jest o 6,8% wyższy niż w 2015 r., co odzwierciedla szybszy wzrost cen nieruchomości niż dochodów.
- Portugalia odnotowała największy wzrost w UE — wskaźnik cen mieszkań do dochodów zwiększył się tam o 60,8% w latach 2015–2025, podczas gdy w Rumunii spadł o 42,8%.
- Po niewielkiej poprawie w 2023 i 2024 r. wskaźnik w 2025 r. ponownie przekracza długoterminową średnią — o 0,03%, co wskazuje na utrzymującą się presję na dostępność mieszkań w UE.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Zmiany dostępności mieszkań w perspektywie dekady
Jak informuje Eurostat, wskaźnik cen mieszkań do dochodów w UE jest w 2025 r. o 6,8% wyższy niż w 2015 r. Oznacza to, że w tym okresie ceny nieruchomości mieszkalnych wzrosły w stosunku do dochodów gospodarstw domowych.Wskaźnik porównuje zmiany cen mieszkań ze zmianami dochodu gospodarstw domowych na mieszkańca względem roku bazowego. Rośnie, gdy ceny mieszkań zwiększają się szybciej niż dochody lub spadają wolniej; obniża się, gdy dochody rosną szybciej niż ceny mieszkań, a pozostaje bez zmian, gdy oba te wskaźniki zmieniają się w tym samym tempie.
Sytuacja w poszczególnych krajach UE jest bardzo zróżnicowana. Wskaźnik rośnie w 17 krajach UE, a spada w 10, co pokazuje, że ogólny trend unijny kryje duże różnice między krajowymi rynkami nieruchomości.
Największy wzrost w Portugalii, a poprawa po 2022 r. okazuje się ograniczona
W latach 2015–2025 największy wzrost wskaźnika cen mieszkań do dochodów odnotowano w Portugalii — o 60,8%. Kolejne miejsca zajmują Holandia (34,3%), Węgry (26,5%), Czechy (25,8%) i Hiszpania (24,5%). Największy spadek zanotowano natomiast w Rumunii — o 42,8%; kolejne były Finlandia (25,2%) i Bułgaria (16,2%).Eurostat zaznacza, że dane te pokazują zmiany cen w relacji do zmian dochodów w czasie, a nie porównują krajów pod względem bezwzględnego kosztu mieszkań w relacji do poziomu dochodów. Odrębny, standaryzowany wskaźnik porównujący tę relację z jej długoterminową średnią od 2000 r. wskazuje dwa wyraźne szczyty — w 2007 i 2022 r., gdy wartość wskaźnika przewyższała tę średnią odpowiednio o 7,9% i 7,4%.
Między tymi szczytami wskaźnik spadł w 2014 r. do poziomu o 6,4% niższego od długoterminowej średniej, po czym ponownie wzrósł. Po spadku w 2023 i 2024 r. w 2025 r. nieznacznie przekroczył długoterminową średnią — o 0,03%. Sugeruje to, że presja na dostępność mieszkań na europejskim rynku utrzymuje się.
W naszym wcześniejszym artykule o ostrzeżeniu Mario Draghiego dotyczącym kosztów restrykcyjnej polityki pieniężnej zwróciliśmy uwagę na ryzyko, że utrzymywanie stóp procentowych powyżej tempa wzrostu gospodarczego może pogorszyć dynamikę zadłużenia, a ostatecznie osłabić inwestycje długoterminowe. Wspomnieliśmy również o apelu Draghiego, by banki centralne priorytetowo traktowały walkę z inflacją, nie szkodząc przy tym niepotrzebnie wzrostowi gospodarczemu, a także o działaniach na szczeblu UE, takich jak pogłębianie integracji rynkowej i ukierunkowane finansowanie inwestycji zwiększających produktywność.