WTO ostrzega, że osłabienie handlu opartego na zasadach może obniżyć globalny PKB nawet o 10%
W obliczu największego od dekad napięcia w globalnym systemie handlowym Światowa Organizacja Handlu twierdzi, że jej oparty na zasadach system nadal obejmuje większość handlu towarami i pozostaje kluczowy dla wzrostu gospodarczego. Raport organizacji dotyczący handlu z 2026 r. wskazuje, że różnica między silniejszą współpracą wielostronną a znaczącym osłabieniem systemu może do 2050 r. sięgnąć od 5 do 10% globalnego realnego PKB.
Najważniejsze
- Raport WTO World Trade Report 2026 ostrzega, że osłabienie handlu opartego na zasadach może zmniejszyć globalny PKB nawet o 10%.
- Gospodarki o niskich i średnich dochodach zwiększyły swój udział w światowym handlu z 23% w 1995 r. do 45% w 2024 r., podczas gdy usługi świadczone cyfrowo stanowią obecnie 55% eksportu usług.
- W scenariuszu geo-fragmentacji globalny PKB może spaść o 5,1%, a eksport o 18,6% do 2050 r., przy nieproporcjonalnie negatywnych skutkach dla mniejszych i uboższych gospodarek.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Raport handlowy przedstawia wartość gospodarczą systemu
Jak podaje Światowa Organizacja Handlu, raport World Trade Report 2026 wskazuje, że około 72% światowego handlu towarami nadal odbywa się na warunkach celnych WTO dotyczących klauzuli największego uprzywilejowania, zgodnie z którą każda korzyść handlowa przyznana jednemu członkowi musi zostać rozszerzona na wszystkich pozostałych.Raport podaje, że szacunki empiryczne sugerują, iż członkostwo w GATT i WTO zwiększyło handel między członkami o około 140%. Wskazuje również, że udział gospodarek o niskich i średnich dochodach w światowym handlu niemal podwoił się w ciągu ostatnich trzech dekad, wzrastając z 23% w 1995 r. do 45% w 2024 r., podczas gdy usługi świadczone cyfrowo wzrosły ponad pięciokrotnie od 2005 r. i obecnie stanowią około 55% światowego eksportu usług.
WTO twierdzi, że jej ramy wspierały niższe i bardziej przewidywalne koszty handlu dzięki zobowiązaniom taryfowym, wymogom przejrzystości oraz porozumieniom obejmującym usługi, własność intelektualną, standardy produktów i ułatwienia w handlu. Raport dodaje, że gospodarki przeprowadzające głębsze reformy podczas przystępowania do WTO rozwijały się średnio o 1,5 punktu procentowego szybciej niż członkowie bez porównywalnego procesu akcesyjnego.
Wskazuje również na szersze skutki dla dobrobytu, przytaczając badania łączące członkostwo w WTO z globalnym wzrostem dobrobytu o około 855 mld USD oraz średnim wzrostem PKB o około 4,5% na członka. W przypadku gospodarek rozwijających się raport stwierdza, że niższe koszty handlu przyczyniły się do konwergencji dochodów i pomogły wesprzeć gwałtowny spadek skrajnego ubóstwa w ostatnich dekadach, mimo że kraje najsłabiej rozwinięte nadal odpowiadają za mniej niż 1% światowego handlu.
Zmiany strukturalne zwiększają presję na zasady wielostronne
Raport stwierdza, że ekonomiczna logika współpracy w ramach WTO pozostaje aktualna, ponieważ jednostronne ograniczenia handlowe mogą nakładać koszty na partnerów handlowych i prowadzić zbiorowo do nadmiernego protekcjonizmu. Argumentuje, że wzajemne negocjacje, klauzula największego uprzywilejowania, związania taryfowe, przejrzystość i rozstrzyganie sporów pomogły rządom radzić sobie z tymi presjami poprzez wspólne zasady, a nie jednostronne działania odwetowe.Jednocześnie WTO twierdzi, że system znajduje się pod presją, ponieważ siła gospodarcza jest obecnie szerzej rozproszona, różnice w systemach gospodarczych i interwencji państwa stały się bardziej widoczne, globalne łańcuchy wartości pogłębiły współzależność transgraniczną, a rywalizacja geopolityczna przekształciła politykę handlową. Dodaje, że obawy dotyczące koncentracji łańcuchów dostaw, technologii krytycznych i bezpieczeństwa gospodarczego zmieniają sposób, w jaki rządy postrzegają otwartość.
Raport porównuje możliwe długoterminowe wyniki i stwierdza, że scenariusz wzmocnionej współpracy podniósłby globalny PKB o 2,9% powyżej poziomu bazowego, a eksport o 17,9% do 2050 r. W scenariuszu geo-fragmentacji globalny PKB byłby niższy o 5,1%, a eksport o 18,6%, przy czym mniejsze i uboższe gospodarki miałyby ponieść nieproporcjonalnie dużą część strat.
WTO przyznaje również, że obecne ramy mają słabości, w tym niepełne zgłoszenia środków handlowych, zablokowane negocjacje oraz Organ Apelacyjny, który nie jest w stanie rozpatrywać odwołań. Mimo to organizacja twierdzi, że koszty dopuszczenia do osłabienia systemu handlu opartego na zasadach byłyby znaczące, co wzmacnia argument za adaptacją zamiast porzuceniem systemu.
W naszym wcześniejszym artykule o PKB Québecu w II kwartale 2026 r. omówiliśmy, jak silniejszy bilans handlowy pomógł zwiększyć produkcję, mimo że zapasy osłabiały dynamikę. Zauważyliśmy, że eksport odbił, a import rósł wolniej, dzięki czemu popyt zewnętrzny stanowił kluczowe wsparcie obok konsumpcji gospodarstw domowych i wydatków rządowych.