Dążenia Algierii do dywersyfikacji gospodarki zależą od rozwoju sektora prywatnego i odporności fiskalnej
Algieria podejmuje działania na rzecz poszerzenia bazy gospodarczej poza sektor węglowodorów, realizując duże projekty inwestycyjne i reformy mające pobudzić działalność niezwiązaną z węglowodorami. Utrzymanie tego kierunku zależy od rozwoju silniejszego sektora prywatnego, lepszego zarządzania inwestycjami i poprawy finansów publicznych, w miarę jak kraj równoważy ekspansję z presją fiskalną i zewnętrzną.
Najważniejsze
- Strategia dywersyfikacji Algierii zakłada duże inwestycje w górnictwo, bezpieczeństwo żywnościowe i wodne oraz infrastrukturę, aby zwiększyć produkcję i eksport spoza sektora węglowodorów, jak podaje MFW.
- Udział działalności niezwiązanej z węglowodorami w realnym PKB i przychodach z eksportu rośnie, jednak węglowodory nadal dominują, a baza eksportowa pozostaje wąska mimo wzrostu eksportu spoza tego sektora w ostatniej dekadzie.
- Utrzymujące się deficyty fiskalne i presja zewnętrzna zagrażają inwestycjom publicznym, dlatego konsolidacja fiskalna i większe bufory są niezbędne, by podtrzymać dywersyfikację i chronić priorytetowe projekty.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Strategia inwestycyjna i program reform
Jak podaje Międzynarodowy Fundusz Walutowy, strategia dywersyfikacji Algierii koncentruje się na dużych projektach inwestycyjnych oraz zwiększaniu produkcji i eksportu niezwiązanego z węglowodorami. Program obejmuje górnictwo, bezpieczeństwo żywnościowe i wodne oraz modernizację infrastruktury transportowej i handlowej, a także reformy przepisów dotyczących inwestycji, gruntów i górnictwa oraz uruchomienie cyfrowej platformy typu „wszystko w jednym miejscu”, która ma ułatwić firmom inwestowanie i rozwój.Widać już pierwsze oznaki postępu. Udział działalności niezwiązanej z węglowodorami w realnym PKB i eksporcie towarów stopniowo rośnie, a przychody z eksportu niezwiązanego z węglowodorami zwiększyły się w ciągu ostatniej dekady. Mimo to węglowodory nadal stanowią większość eksportu, a pozostała część bazy eksportowej koncentruje się na ograniczonej liczbie produktów.
Duże projekty mogą zwiększyć zdolności produkcyjne, poprawić łączność i otworzyć nowe możliwości w różnych sektorach gospodarki, ale wymagają również znacznego finansowania. MFW wskazuje, że korzyści gospodarcze będą zależeć nie tylko od skali wydatków, lecz także od skuteczności wyboru, ustalania priorytetów i realizacji projektów, tak aby zwiększały produktywność, tworzyły miejsca pracy i wspierały bardziej dynamiczny sektor prywatny.
Rola sektora prywatnego i presja fiskalna
Silniejszy sektor prywatny ma kluczowe znaczenie dla trwałej dywersyfikacji. Bardziej konkurencyjne algierskie firmy będą lepiej przygotowane do zwiększania eksportu, również w sektorach mniej emisyjnych, a zarazem do wzmacniania odporności gospodarki w obliczu globalnego przesunięcia popytu w stronę produktów o niższym śladzie węglowym.Aby to osiągnąć, przedsiębiorstwa potrzebują sprawnej infrastruktury, lepszego dostępu do finansowania, odpowiednich kompetencji i skuteczniejszych instytucji. Firmom pomogłyby również bardziej przewidywalne otoczenie biznesowe i równe warunki konkurencji dla przedsiębiorstw prywatnych i państwowych, co ułatwiłoby inwestowanie, wdrażanie nowych technologii i skalowanie działalności.
Jednocześnie Algieria stoi przed wyzwaniem utrzymania inwestycji publicznych przy jednoczesnym ograniczaniu napięć finansowych. Utrzymujące się deficyty fiskalne i presja zewnętrzna mogą utrudnić realizację szerszego programu inwestycyjnego, natomiast stopniowa konsolidacja fiskalna, wsparta efektywniejszymi wydatkami i większymi dochodami spoza sektora węglowodorów, mogłaby pomóc chronić priorytetowe projekty i gospodarstwa domowe w trudnej sytuacji.
Ponieważ dochody z węglowodorów pozostają zmienne, większe bufory fiskalne i bardziej przewidywalne zasady oszczędzania nadzwyczajnych dochodów pomogłyby stabilizować inwestycje, gdy ceny energii spadają. Obecne dochody z węglowodorów dają możliwość odbudowy tych buforów, a kraj może wykorzystać tę szansę, by przekuć niedawne reformy i wydatki w długoterminowe korzyści w postaci miejsc pracy, wzrostu produktywności i eksportu.
W naszym wcześniejszym artykule o dążeniach Malezji do wzmocnienia buforów fiskalnych zwróciliśmy uwagę na ostrzeżenia, że powtarzające się globalne wstrząsy i przedłużający się okres wysokich stóp procentowych mogą obciążyć finanse publiczne. Podkreśliliśmy również, że rosnące zobowiązania wydatkowe i ograniczona przestrzeń fiskalna skłaniają do apeli o szersze działania na rzecz zwiększenia dochodów oraz lepiej ukierunkowane dopłaty, które wesprą konsolidację fiskalną i zachowają przestrzeń do prowadzenia polityki gospodarczej.