Wzrost gospodarczy Urugwaju słabnie, a MFW popiera ścieżkę fiskalną i prognozuje wzrost o 1,3% w 2026 r.
Urugwaj utrzymuje stabilność makroekonomiczną, choć słabsze wyniki rolnictwa i tymczasowe zakłócenia w przemyśle spowalniają aktywność po trudnym 2025 r. Międzynarodowy Fundusz Walutowy prognozuje wzrost gospodarczy na poziomie 1,3% w 2026 r., przy inflacji bliskiej celowi i realizacji celów fiskalnych pomimo presji związanej z suszą.
Najważniejsze
- MFW prognozuje, że wzrost PKB Urugwaju spowolni do 1,8% w 2025 r. i 1,3% w 2026 r. z powodu przestojów w rafinerii i zakładzie celulozowym oraz suszy, a w 2027 r. odbije do 2,4%.
- Rząd osiąga cele fiskalne na 2025 r. pomimo wolniejszego wzrostu i pozostaje na dobrej drodze do średniookresowej konsolidacji fiskalnej o łącznej wartości 1,5% PKB do 2029 r.
- Bezrobocie wynosi 7,2% w sierpniu 2026 r., zbliżając się do historycznych minimów; inflacja pozostaje pod kontrolą i wynosi 4,7% we wrześniu 2026 r., a spready obligacji skarbowych są najniższe w regionie.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Ocena MFW dotycząca wzrostu i perspektyw polityki gospodarczej
Jak poinformował Międzynarodowy Fundusz Walutowy, jego Rada Wykonawcza zakończyła konsultacje z Urugwajem w 2026 r. na podstawie art. IV i zatwierdziła ocenę personelu dotyczącą gospodarki, która pozostaje odporna mimo wolniejszego wzrostu w najbliższym czasie. Wzrost produkcji spowalnia do 1,8% w 2025 r., gdy tymczasowe przestoje w rafinerii i zakładzie celulozowym ograniczają produkcję przemysłową, a susza, która zaczyna się w trzecim kwartale 2025 r., osłabia rolnictwo.MFW prognozuje wzrost gospodarczy na poziomie 1,3% w 2026 r., odzwierciedlający opóźnione skutki suszy, a następnie odbicie do 2,4% w 2027 r. wraz ze zmniejszaniem się luki popytowej oraz wsparciem ze strony konsumpcji prywatnej i inwestycji. Inflacja pozostaje pod kontrolą i we wrześniu 2026 r. wynosi 4,7%, a oczekiwania inflacyjne są zakotwiczone wokół celu banku centralnego na poziomie 4,5%.
Sytuacja na rynku pracy również pozostaje stosunkowo dobra: w sierpniu 2026 r. bezrobocie wynosi 7,2%, zbliżając się do historycznego minimum, choć bezrobocie wśród młodzieży utrzymuje się na podwyższonym poziomie. Deficyt rachunku bieżącego pozostaje ograniczony i w 2025 r. wynosi 0,5% PKB, a system bankowy jest dobrze dokapitalizowany, płynny i rentowny, przy ograniczonym ryzyku systemowym.
Konsolidacja fiskalna i agenda reform
MFW informuje, że cele fiskalne zostały osiągnięte w 2025 r. pomimo spowolnienia i są nadal realizowane zgodnie z planem w 2026 r., a deficyty w 2026 i 2027 r. mają być zgodne z pięcioletnim budżetem. Ta ścieżka ma zapewnić łączną konsolidację fiskalną na poziomie 1,5% PKB do 2029 r. i pomóc ustabilizować dług publiczny w średnim okresie.Dyrektorzy wykonawczy podkreślają także silne instytucje Urugwaju, wiarygodne ramy polityki gospodarczej i korzystny dostęp do rynków, zwracając uwagę, że spready obligacji skarbowych pozostają najniższe w regionie i bliskie historycznych minimów. Ich zdaniem znaczne bufory płynności oraz oparcie większości zobowiązań zewnętrznych kraju na bezpośrednich inwestycjach zagranicznych pomagają ograniczać krótkoterminowe ryzyko fiskalne i ryzyko odpływu kapitału.
W zakresie polityki gospodarczej MFW wskazuje na dalsze korzyści z reform ram fiskalnych, zarządzania długiem i stopniowej dedolaryzacji, a także popiera dalsze doskonalenie strategii celu inflacyjnego i nadzoru finansowego. Fundusz wskazuje, że do czynników ryzyka wzrostowego należą wyższe dochody z rolnictwa, większy dostęp do rynków i inwestycje związane z umową UE–Mercosur, a także większe od oczekiwanych korzyści z reform po stronie podaży, takich jak ustawa o konkurencyjności i program Uruguay Innova.
W naszym wcześniejszym artykule o odporności państw w warunkach wyższych stóp procentowych wyjaśniliśmy, jak utrzymujące się wstrząsy geopolityczne i wysokie wydatki publiczne mogą ograniczać przestrzeń fiskalną i zwiększać ryzyko refinansowania dla rządów. Zwróciliśmy uwagę, że rynki wschodzące i graniczne są szczególnie narażone, ponieważ koszty obsługi długu mogą rosnąć szybciej niż dochody, a wahania cen energii i żywności dodatkowo nasilają presję inflacyjną i utrudniają ocenę perspektyw kredytowych.