MFW przedstawia wyzwania związane ze strategią celu inflacyjnego w Ameryce Łacińskiej podczas konferencji w Brazylii
Strategia celu inflacyjnego w Ameryce Łacińskiej musi sprostać trudniejszym warunkom globalnym, gdy decydenci starają się doprowadzić ostatni etap powrotu inflacji do celu. Podczas konferencji MFW i banku centralnego Brazylii, która odbyła się 18 listopada, zastępca dyrektora zarządzającego MFW Nigel Clarke powiedział, że wcześniejsze zacieśnianie polityki w regionie pomaga zachować wiarygodność, ale szoki energetyczne, popyt napędzany przez AI, presja klimatyczna i wysokie zadłużenie publiczne komplikują decyzje dotyczące polityki.
Najważniejsze
- Clarke z MFW podkreśla wczesne zacieśnianie polityki przez banki centralne Ameryki Łacińskiej po pandemii. Wskazuje na podwyżkę stóp procentowych w Brazylii z 2% (marzec 2021 r.) do 13,75% (sierpień 2022 r.), która pomogła zakotwiczyć długoterminowe oczekiwania inflacyjne.
- Clarke twierdzi, że „ostatni etap” sprowadzania inflacji do celu utrudniają szok energetyczny hamujący wzrost gospodarczy oraz inwestycje napędzane przez AI, które podbijają obroty handlowe i wyceny rynkowe — oba zjawiska zwiększają presję inflacyjną.
- Obniżenie przez Jamajkę długu brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych ze 135% PKB w 2013 r. do 62% w 2024 r. umożliwiło zacieśnienie polityki pieniężnej i sprowadzenie inflacji do celu bez obawianego spowolnienia gospodarczego. Pokazuje to korzyści płynące z połączenia reform fiskalnych i reform banku centralnego.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Agenda polityczna konferencji w Brasílii
Jak informuje Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Clarke w wystąpieniu otwierającym konferencję MFW i banku centralnego Brazylii zarysował trzy kwestie dotyczące polityki w regionie: jak zachować wiarygodność polityki pieniężnej, jak usprawnić współpracę władz fiskalnych i monetarnych oraz jak dostosować strategię celu inflacyjnego do częstszych szoków.Powiedział, że po skoku inflacji w okresie pandemii banki centralne Ameryki Łacińskiej zaczęły zacieśniać politykę wcześniej niż wiele banków centralnych w gospodarkach rozwiniętych, reagując na wzrost cen wywołany zakłóceniami podaży i napięciami geopolitycznymi. Clarke wskazał podwyżki stóp procentowych w Brazylii z 2% w marcu 2021 r. do 13,75% w sierpniu 2022 r. jako przykład działań, które pomogły utrzymać względnie stabilne długoterminowe oczekiwania inflacyjne.
Clarke uważa, że bezpośrednim wyzwaniem dla wielu krajów jest „ostatni etap” sprowadzania inflacji do celu. Zadanie to utrudniają dwie przeciwstawne siły globalne: szok energetyczny, który hamuje wzrost gospodarczy i zwiększa niepewność, oraz boom inwestycyjny związany z AI, który napędza inwestycje i handel oraz podbija wyceny na rynkach finansowych, przy czym oba zjawiska nadal zwiększają presję inflacyjną.
Zadłużenie, wiarygodność i kompromisy w polityce regionalnej
Clarke podkreśla, że wiarygodność banku centralnego pozostaje fundamentem strategii celu inflacyjnego. Historię polityki Brazylii przedstawia jako przykład tego, jak buduje się ją z czasem dzięki płynnemu kursowi walutowemu, większej dyscyplinie fiskalnej, jaśniejszej komunikacji, buforom rezerwowym, a w ostatnim czasie także autonomii operacyjnej i niezmiennemu celowi inflacyjnemu na poziomie 3%.Zwraca też uwagę na coraz silniejsze powiązania między stopami procentowymi a finansami publicznymi, w sytuacji gdy poziom zadłużenia pozostaje wysoki. Jego zdaniem wiarygodna korekta fiskalna może ograniczyć presję inflacyjną i presję na kurs walutowy, obniżyć premie za ryzyko i wesprzeć oczekiwania inflacyjne, a wiarygodna polityka pieniężna może pomóc ograniczyć koszty finansowania i zapewnić stabilniejsze warunki podejmowania decyzji fiskalnych.
Odwołując się do doświadczeń Jamajki, Clarke powiedział, że reforma fiskalna i niezależność banku centralnego mogą się wzajemnie wzmacniać. Zauważył, że Jamajka obniżyła dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych z około 135% PKB w 2013 r. do około 62% na koniec 2024 r. Dodał, że poprawa sytuacji fiskalnej dała później bankowi centralnemu więcej swobody w zacieśnianiu polityki i sprowadzeniu inflacji do celu, bez spowolnienia gospodarczego, którego obawiali się niektórzy.
Clarke uważa, że strategia celu inflacyjnego musi obecnie funkcjonować w świecie naznaczonym powtarzającymi się szokami, takimi jak wojny, zakłócenia łańcuchów dostaw, zmieniające się bariery handlowe, zjawiska klimatyczne i zmienne przepływy kapitału. Powiedział, że banki centralne potrzebują lepszych narzędzi do monitorowania oczekiwań, podejścia opartego na ryzyku i jasnej komunikacji z opinią publiczną, aby przejściowe szoki nie prowadziły do utrwalenia inflacji.
Wcześniej omawialiśmy zalecenia MFW dotyczące zestawu narzędzi polityki gospodarczej dla Kazachstanu, gdzie inflacja pozostawała znacznie powyżej celu banku centralnego.