WTI zachowuje wzrostową strukturę, ponieważ ryzyko na Bliskim Wschodzie wspiera ceny
WTI jest notowany w okolicach 103 USD za baryłkę 15 września i pozostaje blisko wielomiesięcznych maksimów, choć dynamika stała się bardziej nierówna po gwałtownym wzroście w ostatnich sesjach. Głównym powodem utrzymującej się premii jest to, że rynek uwzględnia obecnie nie jedno, lecz kilka zagrożeń dla podaży z Bliskiego Wschodu.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.

Rurociąg East-West w Arabii Saudyjskiej pozostaje zamknięty po atakach, a trasa ta ma kluczowe znaczenie jako alternatywa dla cieśniny Ormuz. Jednocześnie wzrosła presja na szlaki przez Morze Czerwone i cieśninę Bab al-Mandab po postępach Huti w Jemenie, natomiast rozmowy w sprawie tymczasowego korytarza przez Ormuz zostały odroczone. W rezultacie rynek mierzy się obecnie z ryzykiem ograniczeń zarówno na głównym szlaku eksportowym przez Zatokę Perską, jak i na alternatywnej trasie zachodniej przez Janbu.
Dane dotyczące podaży w USA ograniczają potencjał wzrostowy
Dane z USA nadal nie potwierdzają jednak tak wysokiego poziomu napięcia na rynku krajowym. W tygodniu zakończonym 4 września komercyjne zapasy ropy naftowej spadły zaledwie o 391 000 baryłek, do 424,1 mln baryłek, podczas gdy zapasy w Cushing zmniejszyły się o 684 000 baryłek, do 21,8 mln. Jednocześnie produkcja wzrosła do rekordowego poziomu 13,9 mln baryłek dziennie, a zapasy benzyny i destylatów zwiększyły się odpowiednio o 1,3 mln i 2,1 mln baryłek.
Kolejny raport EIA zostanie opublikowany 16 września i może stać się pierwszym krajowym testem trwałości obecnego rajdu.
Obawy dotyczące popytu pogarszają perspektywy średnioterminowe
Po wrześniowej prognozie IEA perspektywy średnioterminowe stały się nieco bardziej skomplikowane. Agencja oczekuje obecnie, że globalny popyt na ropę spadnie w 2026 roku o 2,5 mln baryłek dziennie, czyli będzie niemal o 1 mln baryłek dziennie niższy niż zakładano w poprzedniej prognozie, głównie z powodu wysokich cen, słabości gospodarczej w Azji i zakłóceń w handlu międzynarodowym.
Oznacza to, że im dłużej Brent i WTI utrzymują się powyżej 100 USD, tym większe staje się ryzyko osłabienia popytu. Z drugiej strony zakłócenia przepływów z Bliskiego Wschodu nadal nie pozwalają, aby czynnik ten w pełni wpłynął na ceny. W rezultacie rynek pozostaje rozdarty między bardzo silnym szokiem podażowym a coraz wyraźniejszym niszczeniem popytu, co wyjaśnia wysoką zmienność nawet bez istotnych nowych doniesień.
105 USD pozostaje kluczowym poziomem wybicia
Na wykresie WTI wszedł w konsolidację w pobliżu 103 USD po zwyżce w kierunku 104,5–105 USD, jednak struktura pozostaje obecnie wzrostowa: cena utrzymuje się powyżej rosnących średnich kroczących, a spadki w kierunku 102–102,5 USD są szybko wykupywane. Strefa 104,5–105 USD pozostaje kluczowym oporem, a zdecydowane wybicie powyżej niej otworzyłoby drogę w kierunku 106–107 USD. Po stronie spadkowej ważne wsparcie znajduje się na poziomie 102 USD, a następnie w strefie 101–100 USD.
Dopóki cena utrzymuje się powyżej 100 USD, jak wskazano w WTI surges as Middle East supply routes face renewed disruption, średnioterminowa dynamika nadal sprzyja kupującym, jednak po tak szybkim wzroście wzrosło ryzyko realizacji zysków, zwłaszcza jeśli pojawią się sygnały o ponownym uruchomieniu rurociągu East-West lub postępach w sprawie Ormuzu.