Paul McCartney został miliarderem: jaką rolę odegrała giełda

​Forbes szacuje majątek Paula McCartneya na 1,4 mld dolarów, co plasuje go wśród trzech najbogatszych muzyków świata. Za tą fortuną stoją nie tylko legendarne przeboje, lecz także dziesięciolecia inwestycji. Doświadczenia muzyka z rynkiem akcji nie były jednak wyłącznie pasmem sukcesów.

Miliony z ponadczasowych przebojów

Prawa autorskie do muzyki stanowią fundament majątku 84-letniego Paula McCartneya. W 1969 roku założył MPL Communications, firmę, która posiada dziś prawa do tysięcy utworów, w tym dzieł innych artystów. Według Forbes firma jest warta co najmniej 250 mln dolarów.

Kolejnym ważnym aktywem jest 25-procentowy udział McCartneya w Apple Corps, firmie zarządzającej interesami komercyjnymi The Beatles. Przynosi ona ponad 50 mln dolarów rocznie ze streamingu, sprzedaży płyt winylowych i gadżetów. Udział McCartneya jest wyceniany na ponad 150 mln dolarów. Ponadto prawa do utworów The Beatles, które napisał, przynoszą mu co najmniej 10 mln dolarów rocznie, a ich szacunkowa wartość wynosi 200 mln dolarów.

Wyświetl post na X Ładowanie...

Tweet został usunięty przez autora.

Ale wszystko zapisaliśmy 🙂.

McCartney zgromadził znaczną część majątku również dzięki występom na żywo. Podczas samej trasy Got Back w latach 2022–2025 zagrał 79 koncertów, a jego łączne wpływy z tras koncertowych na przestrzeni dekad sięgają setek milionów dolarów. Jego majątek obejmuje także nieruchomości w Wielkiej Brytanii i USA oraz kolekcję dzieł sztuki, w której znajdują się prace Pabla Picassa i René Magritte’a.

Jak Beatlemania zawładnęła giełdą

Droga McCartneya do pierwszego miliarda wiodła jednak nie tylko przez koncerty i tantiemy. Już w latach 60. zaangażował się w transakcje giełdowe, które nie zawsze działały na jego korzyść.

18 lutego 1965 roku Northern Songs, firma posiadająca prawa wydawnicze do utworów napisanych przez Johna Lennona i Paula McCartneya, zadebiutowała na Londyńskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Inwestorom zaoferowano 1,25 mln akcji po nieco ponad 1 dolarze za sztukę. W chwili oferty wartość firmy szacowano na około 7,6 mln dolarów.

Wyświetl post na X Ładowanie...

Tweet został usunięty przez autora.

Ale wszystko zapisaliśmy 🙂.

Northern Songs miała realne źródła przychodów. Jak donosił magazyn Time, prawa do 56 utworów Lennona i McCartneya przynosiły około 1,4 mln dolarów tantiem rocznie. Inwestorów przyciągały jednak nie tyle wyniki finansowe firmy, ile niezwykła popularność The Beatles. Akcje kupiło około 3500 osób, a emocje towarzyszące ofercie przypominały spekulacyjną gorączkę znaną dziś z akcji meme.

Oczekiwania nabywców nie spełniły się jednak. Niedługo po rozpoczęciu notowań cena akcji spadła poniżej 0,84 dolara, a późniejsze odbicie, wywołane kolejną trasą The Beatles po USA, nie wystarczyło od razu, by inwestorzy odrobili straty. We wrześniu 1965 roku Forbes wręcz kpił z nabywców, których porwała Beatlemania mimo ostrzeżeń dziennikarzy finansowych.

McCartney otrzymał z oferty około 263 000 dolarów, sprzedając część swoich akcji. Po giełdowym debiucie Northern Songs zachował 750 000 akcji, czyli 15% udziałów w firmie. Lennon miał identyczny pakiet. Tymczasem wydawca muzyczny Dick James i jego wspólnik Charles Silver kontrolowali znaczne pakiety akcji.

Jak McCartney stracił kontrolę nad własnymi utworami

Prawdziwe problemy McCartneya zaczęły się nie od spadku kursu akcji, lecz od walki o kontrolę nad Northern Songs. W 1969 roku Dick James i Charles Silver sprzedali swój łączny 32-procentowy udział firmie medialnej ATV, nie informując o tym Lennona i McCartneya. Muzycy próbowali przejąć kontrolny pakiet akcji, ale przegrali tę walkę.

Do września ATV zgromadziła 54% akcji Northern Songs, a Lennon i McCartney zgodzili się później sprzedać swoje udziały. W zamian za swój pakiet McCartney otrzymał papiery dłużne ATV o wartości około 3,6 mln dolarów, ale stracił możliwość kontrolowania praw wydawniczych do własnych przebojów.

W 1985 roku Michael Jackson kupił katalog muzyczny ATV za 47,5 mln dolarów. Transakcja dała mu prawa wydawnicze do 251 piosenek The Beatles, w tym Yesterday, Hey Jude i Let It Be, a także do tysięcy innych utworów. Co ciekawe, sam McCartney wcześniej doradzał Jacksonowi, by inwestował w katalogi muzyczne, tłumacząc, jak dochodowe mogą być prawa autorskie.

Wyświetl post na X Ładowanie...

Tweet został usunięty przez autora.

Ale wszystko zapisaliśmy 🙂.

McCartney sam aktywnie inwestował w prawa do muzyki. W latach 70. jego firma MPL Communications kupiła katalog Buddy’ego Holly’ego. Później rozszerzyła swoje zasoby o prawa do musicali broadwayowskich, takich jak Grease, oraz popularnych piosenek świątecznych. Na przykład It’s Beginning to Look a Lot Like Christmas i The Christmas Song nadal przynoszą przychody ze streamingu, publicznych wykonań i licencji.

Jednocześnie McCartney przez dziesięciolecia starał się odzyskać prawa do utworów The Beatles. W 1995 roku Jackson połączył swoją firmę wydawniczą z Sony, a japońska korporacja ostatecznie przejęła pełną kontrolę nad Sony/ATV. W 2017 roku McCartney zawarł ugodę z firmą po sporze prawnym w USA. Amerykańskie prawo autorskie umożliwiło mu rozpoczęcie odzyskiwania udziału w prawach wydawniczych do utworów napisanych kilkadziesiąt lat wcześniej, począwszy od 2018 roku. Warunków finansowych ugody nie ujawniono.

Lekcje inwestowania na rynku akcji

Historia McCartneya pokazuje, że popularność firmy nie gwarantuje zysków jej akcjonariuszom, a posiadanie akcji nie zawsze oznacza kontrolę nad przedsiębiorstwem. Inwestorzy, którzy kupowali akcje Northern Songs w czasach Beatlemanii, nie osiągnęli szybkich zysków, na jakie liczyli, a sam muzyk później stracił kontrolę nad prawami do własnych przebojów. Jego doświadczenia pokazują, jak ryzykowne jest inwestowanie w popularne aktywa bez dokładnej oceny ich rzeczywistej wartości i struktury własności.

Jednocześnie długoterminowe inwestycje pomogły McCartneyowi zbudować majątek wart miliardy. Przez dziesięciolecia nabywał prawa do muzyki, które nadal przynoszą regularne tantiemy. Jego przykład pokazuje, że skuteczne inwestowanie polega nie tylko na kupowaniu aktywów po atrakcyjnej cenie, lecz także na zachowaniu nad nimi kontroli i czerpaniu z nich zysków przez wiele lat.