Ruch przez Ormuz gwałtownie spada wraz ze wzrostem zagrożeń dla żeglugi
Żegluga przez Cieśninę Ormuz spowolniła niemal do zera, gdy 60-dniowy okres zawieszenia broni między USA a Iranem dobiegł końca, narażając globalny handel energią na kolejne zakłócenia. Załamanie ruchu statków nastąpiło bez wyraźnego porozumienia dyplomatycznego i po nowych atakach, które zwiększyły obawy armatorów.
Najważniejsze
- Żegluga przez Ormuz niemal zamarła.
- Ruch spadł o około 90%.
- Ryzyko dla dostaw energii pozostaje wysokie.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Żegluga przez Cieśninę Ormuz praktycznie zamarła. Według danych Kpler w sobotę przez cieśninę przepłynęło zaledwie pięć statków towarowych, a w niedzielę nie odnotowano żadnego, w porównaniu z 31 statkami w poprzedni weekend. Spowolnienie rozpoczęło się już wcześniej w tym tygodniu, gdy ruch spadł do najniższego poziomu od trzech miesięcy — podała stacja CNBC. Skalę zakłóceń szczególnie wyraźnie widać w porównaniu z okresem sprzed rozpoczęcia konfliktu 28 lutego, gdy przez cieśninę przepływało około 130 statków dziennie.
Żegluga słabnie wraz ze wzrostem zagrożeń dla bezpieczeństwa
Najnowsze spowolnienie oznacza, że ruch jest o około 90% niższy niż przed wojną — to poważne ograniczenie dla szlaku, którym zwykle transportuje się około jednej piątej światowych dostaw ropy. Armatorzy muszą liczyć się nie tylko z możliwością wznowienia działań zbrojnych, lecz także z gwałtownym wzrostem kosztów ubezpieczenia i bezpieczeństwa.
Ryzyko wzrosło po tym, jak 14 sierpnia drony zaatakowały dwa tankowce eksploatowane przez należącą do Zjednoczonych Emiratów Arabskich państwową spółkę ADNOC podczas ich przeprawy przez Ormuz. Nie odnotowano ofiar, jednak incydent wzmocnił wątpliwości, czy żegluga handlowa może powrócić do normalnego poziomu, dopóki spór o kontrolę nad drogą wodną i jej bezpieczeństwo pozostaje nierozstrzygnięty.
Skutki wykraczają poza rynek ropy naftowej. Katar, jeden z największych eksporterów skroplonego gazu ziemnego na świecie, ma niewiele praktycznych alternatyw dla Ormuzu w morskim transporcie LNG. Utrzymujące się zakłócenia zagrażają zatem zarówno przepływom ropy, jak i gazu z Zatoki Perskiej, a także mogą podnosić koszty transportu, ubezpieczeń i ostatecznie koszty ponoszone przez konsumentów.
Rynki ropy zachowują spokój
Kontrakty futures na ropę Brent wzrosły o 0,45%, do 88,92 USD za baryłkę, natomiast kontrakty futures na ropę West Texas Intermediate (WTI) zyskały 0,61%, osiągając 81,85 USD za baryłkę.
Stosunkowo umiarkowana reakcja odzwierciedla działanie przeciwstawnych czynników. Fizyczne zagrożenie dla eksportu z Zatoki Perskiej pozostaje poważne, jednak słabszy globalny popyt na ropę pomógł zapobiec kolejnemu natychmiastowemu skokowi cen wywołanemu przez zakłócenia. Międzynarodowa Agencja Energetyczna oczekuje, że globalny popyt spadnie w tym roku o 1,6 mln baryłek dziennie.
Kluczowy wąski punkt systemu energetycznego
Ormuz pozostaje głównym punktem podatności systemu energetycznego Zatoki Perskiej. Ponieważ żegluga odbywa się na poziomie stanowiącym zaledwie ułamek wartości sprzed wojny, nawet ograniczone ataki mogą zniechęcać statki do powrotu i utrzymywać wysokie koszty frachtu oraz ubezpieczeń.
Bezpośrednie pytanie wykracza zatem poza to, czy 60-dniowe okno dyplomatyczne formalnie dobiegnie końca. Bez trwałego porozumienia w sprawie bezpieczeństwa cieśnina może pozostać poważnie ograniczona nawet przy braku działań wojennych na pełną skalę, narażając globalne rynki ropy i LNG na powtarzające się szoki podażowe.
Informowaliśmy również, że ryzyko dla dostaw ropy rośnie, gdy spór USA–Iran o Ormuz się zaostrza.