Pion nadzorczy ECB popiera prostsze ramy buforów kapitałowych banków w strefie euro
Europejski reżim kapitałowy dla banków ponownie znalazł się pod lupą po niedawnych wstrząsach, które przetestowały odporność kredytodawców i uwidoczniły ograniczenia w wykorzystaniu istniejących buforów w okresach napięć. Pion nadzorczy ECB twierdzi, że banki są silniejsze niż 15 lat temu, lecz argumentuje, że obecna wielowarstwowa struktura makroostrożnościowa powinna zostać uproszczona, aby bufory kapitałowe były łatwiejsze do wykorzystania.
Najważniejsze
- Pion nadzorczy ECB proponuje połączenie wielu buforów makroostrożnościowych w dwie kategorie — niepodlegające uwolnieniu i podlegające uwolnieniu — aby uprościć unijne ramy kapitałowe dla banków.
- Nowe ramy zachowałyby odrębne wytyczne w ramach Filaru 2, miałyby poprawić spójność i użyteczność buforów w okresach napięć oraz usprawnić komunikację, aby uniknąć stygmatyzacji.
- Lepsza koordynacja za pośrednictwem rozszerzonego Forum Makroostrożnościowego, z udziałem zarówno organów mikroostrożnościowych, jak i restrukturyzacyjnych, wspierałaby zintegrowaną politykę kapitałową w całej unii bankowej.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Proponowana reforma konstrukcji buforów
Według ECB Banking Supervision pion nadzorczy ECB (SSM) wskazuje, że unijne ramy kapitałowe obejmują obecnie kilka warstw wymogów i buforów makroostrożnościowych o różnych podstawach prawnych, metodologiach i decydentach, co tworzy złożoność mogącą ograniczać ich praktyczną użyteczność.Banki mogą wahać się przed wykorzystaniem buforów z powodu ograniczeń dotyczących wypłat, presji rynkowej i stygmatyzacji, podczas gdy równoległe ograniczenia mogą dodatkowo zmniejszać faktycznie dostępną przestrzeń kapitałową. W czasie pandemii uwolnione bufory pomogły bankom nadal udzielać kredytów, jednak dowody wskazują również, że kredytodawcy starali się utrzymywać dystans od progów buforowych, zwłaszcza gdy przestrzeń kapitałowa była ograniczona.
Proponowane uproszczenie, opracowane przez grupę zadaniową wysokiego szczebla ECB i zatwierdzone przez Radę Prezesów, połączyłoby istniejące bufory makroostrożnościowe w dwie kategorie. Bufor niepodlegający uwolnieniu łączyłby bufor ochrony kapitału z wyższym z buforów dla globalnych i innych instytucji o znaczeniu systemowym, natomiast bufor podlegający uwolnieniu łączyłby bufor antycykliczny i bufor ryzyka systemowego oraz miałby dodatnią stawkę na wczesnych etapach cyklu finansowego.
Pion nadzorczy ECB podkreśla, że wytyczne w ramach Filaru 2 pozostałyby odrębne, a celem nie jest obniżenie odporności, lecz poprawa spójności i zapewnienie wiarygodnej możliwości uwalniania buforów w okresach napięć. Dodaje również, że potrzebna jest jaśniejsza komunikacja, aby korzystanie z buforów było postrzegane jako działanie ram zgodnie z założeniami, a nie jako sygnał słabości.
Koordynacja i implikacje dla unii bankowej
Bardziej użyteczne ramy wymagają również ściślejszej koordynacji między polityką mikroostrożnościową i makroostrożnościową, twierdzi pion nadzorczy ECB. Choć oba zestawy narzędzi służą różnym celom, ich wzajemne oddziaływanie wpływa zarówno na poziom kapitału, jak i na możliwość jego wykorzystania, przez co jasny podział ról jest niezbędny, nawet przy ograniczaniu nakładania się kompetencji.Argumentuje on, że ład instytucjonalny powinien ewoluować poprzez silniejszą koordynację i konwergencję, kierowaną wspólnymi zasadami i metodologiami kalibracji elementów makroostrożnościowych. SSM wskazuje, że nie wymaga to zmiany obecnego podziału odpowiedzialności, lecz bardziej całościowego spojrzenia na zapotrzebowanie kapitałowe w całej unii bankowej.
Zgodnie z propozycją rozszerzone Forum Makroostrożnościowe, skupiające członków Rady Prezesów i Rady ds. Nadzoru, odgrywałoby większą rolę poprzez ocenę interakcji różnych warstw wymogów kapitałowych w całym systemie. W dyskusji powinna również uczestniczyć Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, aby uwzględnić pełne wzajemne oddziaływanie wymogów mikroostrożnościowych, makroostrożnościowych i restrukturyzacyjnych.
Pion nadzorczy ECB twierdzi, że z czasem takie podejście mogłoby wspierać szersze przejście w kierunku bardziej wspólnej polityki stabilności finansowej na coraz bardziej zintegrowanym rynku bankowym. Argumentuje, że prostsze ramy byłyby łatwiejsze do wyjaśnienia, kalibracji i zastosowania w trudnych czasach, przy jednoczesnym zachowaniu odporności wypracowanej przez banki.
Nasz wcześniejszy raport dotyczący angielskich propozycji decentralizacji fiskalnej omawiał plany odejścia od finansowania burmistrzów za pomocą centralnych dotacji na rzecz podatków zatrzymywanych lokalnie, przy czym regiony zachowywałyby część podatku dochodowego i podatku dochodowego od osób prawnych. Przedstawiono w nim również zabezpieczenia, takie jak minimalny poziom finansowania finansowany z opłat nakładanych na zamożniejsze obszary, mające na celu zwiększenie lokalnej autonomii fiskalnej bez pogłębiania nierówności regionalnych.