Perspektywy Brunei pozostają korzystne, a MFW apeluje o konsolidację fiskalną i dywersyfikację
Brunei Darussalam wchodzi w 2026 rok z silniejszą pozycją zewnętrzną i umiarkowanym ożywieniem gospodarczym po tym, jak produkcja węglowodorów zrekompensowała słabość w niektórych sektorach niezwiązanych z ropą naftową. MFW twierdzi, że korzystne perspektywy ograniczają duże deficyty fiskalne i narażenie na wahania cen węglowodorów, co stawia w centrum uwagi dyscyplinę polityki gospodarczej i reformy strukturalne.
Najważniejsze
- Realny PKB Brunei wzrósł o 1% w 2025 roku, inflacja spadła o 0,3%, a nadwyżka na rachunku obrotów bieżących wzrosła do 18,0% PKB dzięki silnym wynikom sektora węglowodorów.
- Na 2026 rok MFW prognozuje realny wzrost PKB na poziomie 2,3%, inflację na poziomie 1,3% oraz zmniejszenie deficytu fiskalnego z 18,9% do niższego poziomu wraz z poprawą przychodów z węglowodorów.
- MFW wzywa Brunei do wdrożenia konsolidacji fiskalnej, zwiększenia dochodów niezwiązanych z węglowodorami, wzmocnienia inwestycji sektora prywatnego oraz zajęcia się podatnością wynikającą ze skoncentrowanego kredytowania przedsiębiorstw.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Przegląd MFW wskazuje na trendy wzrostu, inflacji i budżetu
Jak podał MFW, powołując się na Międzynarodowy Fundusz Walutowy, jego Rada Wykonawcza zakończyła 18 września konsultacje w ramach art. IV na 2026 rok z Brunei Darussalam, a władze wyraziły zgodę na publikację raportu pracowniczego przygotowanego na potrzeby przeglądu.Aktywność gospodarcza umiarkowanie ożywiła się w 2025 roku, a realny wzrost PKB osiągnął 1%, ponieważ odbudowa wydobycia ropy i gazu w segmencie upstream zrekompensowała utrzymującą się słabość w niektórych sektorach niezwiązanych z węglowodorami. Inflacja pozostaje niska, a ceny spadły o 0,3% w 2025 roku w warunkach niższych globalnych cen żywności i surowców, podczas gdy nadwyżka na rachunku obrotów bieżących wzrosła do 18,0% PKB dzięki korzystnym warunkom wymiany handlowej i poprawie salda handlu niezwiązanego z ropą i gazem.
Deficyt fiskalny rozszerzył się do szacowanych 18,9% PKB w roku fiskalnym 2025/26, co odzwierciedla niższe przychody z węglowodorów i utrzymujące się wysokie wydatki. Warunki finansowe łagodnieją, a sektor bankowy pozostaje stabilny, wspierany przez silne bufory kapitałowe i płynnościowe, niski poziom kredytów zagrożonych oraz ożywienie wzrostu kredytów dla sektora prywatnego.
W 2026 roku prognozowany jest realny wzrost PKB na poziomie 2,3%, napędzany głównie przez sektor węglowodorów, podczas gdy inflacja ma wzrosnąć do 1,3%, ponieważ wyższe światowe ceny żywności i surowców przełożą się na ceny krajowe. Nadwyżka na rachunku obrotów bieżących ma dalej wzrosnąć do 19,5% PKB, a deficyt fiskalny ma znacząco się zmniejszyć w roku fiskalnym 2026/27, gdy wyższe przychody z węglowodorów i solidny nominalny wzrost PKB poprawią finanse publiczne.
Presja polityczna koncentruje się na dyscyplinie fiskalnej i rozwoju sektora prywatnego
Dyrektorzy wykonawczy z zadowoleniem przyjmują korzystne perspektywy Brunei Darussalam, wskazując na rozwijający się sektor węglowodorów, stopniową dywersyfikację, znaczne bufory finansowe i zewnętrzne oraz stabilne ramy monetarne. Jednocześnie podkreślają, że utrzymujące się deficyty fiskalne i podatność na zmienność cen węglowodorów wymagają roztropnej polityki i konsekwentnych reform, aby zachować stabilność makroekonomiczną oraz wspierać inkluzywny wzrost i zatrudnienie.Rada wzywa do dobrze skalibrowanej strategii konsolidacji fiskalnej, wspartej średnioterminowymi ramami fiskalnymi i fiskalną kotwicą niezwiązaną z węglowodorami. Wskazuje na lepiej ukierunkowane subsydia, ograniczenie wzrostu wynagrodzeń w sektorze publicznym, ochronę priorytetowych wydatków rozwojowych i wrażliwych gospodarstw domowych oraz silniejszą mobilizację dochodów niezwiązanych z węglowodorami jako kluczowe działania, jednocześnie wzywając władze do utrzymania limitów budżetowych na rok fiskalny 2026/27, nawet jeśli pojawią się nadzwyczajne dochody.
Dyrektorzy stwierdzają również, że pozycja zewnętrzna jest znacznie silniejsza, niż wynikałoby to z fundamentów i pożądanej polityki, oraz zachęcają do działań na rzecz pobudzenia krajowego popytu prywatnego, zwłaszcza poprzez zwiększenie inwestycji prywatnych. Dodają, że poprawa otoczenia biznesowego, uproszczenie procedur zezwoleń i licencjonowania, rozwój ułatwień w handlu, wsparcie dla MŚP, dostosowanie programów rozwoju kompetencji do potrzeb branż oraz pogłębianie powiązań z projektami bezpośrednich inwestycji zagranicznych będą niezbędne, aby rozszerzyć możliwości zatrudnienia i zmniejszyć zależność od węglowodorów.
W kwestii stabilności finansowej dyrektorzy wskazują, że system izby walutowej z Singapurem nadal stanowi kotwicę stabilności makroekonomicznej i finansowej. Zachęcają władze do stopniowego wdrażania pozostałych elementów Bazylei III, rozwiązania problemu podatności związanej ze skoncentrowanym kredytowaniem przedsiębiorstw i ekspozycjami zagranicznymi, wzmocnienia ram AML/CFT/CPF przed kolejną wzajemną oceną oraz dalszej poprawy danych gospodarczych dotyczących rachunków narodowych, cen, statystyk sektora zewnętrznego i sprawozdawczości fiskalnej.
W naszym wcześniejszym artykule o wzroście rentowności amerykańskich obligacji skarbowych powyżej 5% przeanalizowaliśmy, co wyniosło rentowność 10-letnich obligacji do najwyższych poziomów od wielu lat i dlaczego rynki zaczęły traktować 5% mniej jako pułap, a bardziej jako punkt pośredni. Przedstawiliśmy również, jak utrzymujące się wyższe rentowności mogą zaostrzać warunki finansowe poprzez podnoszenie kosztów pożyczek dla gospodarstw domowych i małych firm, jednocześnie zmieniając globalne przepływy kapitału i apetyt na ryzyko.