Perspektywy wzrostu Azji Centralnej i Mongolii pozostają dobre do 2027 r.
Aktywność gospodarcza w Azji Centralnej i Mongolii pozostaje odporna w 2026 r., wspierana przez górnictwo, popyt krajowy i duże wydatki infrastrukturalne. Wzrost regionalny osiąga 5,9 proc. rok do roku w pierwszej połowie roku, a prognozy wskazują na wzrost o 5,8 proc. w 2026 r. i 5,3 proc. w 2027 r. w obliczu ryzyk związanych z handlem zagranicznym i energią.
Najważniejsze
- Wzrost PKB Kazachstanu prognozowany jest na 4,7 proc. w 2026 r. i 4,5 proc. w 2027 r. pomimo ograniczonej produkcji ropy i gazu wskutek zakłóceń w eksporcie.
- Republika Kirgiska przewodziła wzrostowi PKB w pierwszej połowie 2026 r. z wynikiem 11,1 proc., napędzanym inwestycjami infrastrukturalnymi, a EBRD prognozuje wzrost o 8,7 proc. w 2026 r. i 7,0 proc. w 2027 r.
- PKB Mongolii wzrósł o 7,7 proc. rok do roku, ponieważ wydobycie węgla wzrosło o 52,4 proc., a produkcja miedzi o 20 proc.; wzrost w 2026 r. prognozowany jest na 6,3 proc.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Prognozy EBRD wskazują regionalne czynniki wzrostu i ryzyka
Jak podaje Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, najnowszy raport Regional Economic Prospects wskazuje, że wzrost w Azji Centralnej i Mongolii pozostaje silny w pierwszej połowie 2026 r. i ma utrzymać się na wysokim poziomie przez kolejne dwa lata. Bank twierdzi, że słabszy popyt ze strony głównych partnerów handlowych, podwyższone globalne ceny energii związane z konfliktem na Bliskim Wschodzie, zakłócenia w rosyjskich dostawach paliw i szlakach handlowych oraz niższe ceny surowców mogą obciążyć przyszłą ekspansję.Najwyższe tempo wzrostu PKB w pierwszej połowie roku odnotowano w Republice Kirgiskiej, Tadżykistanie i Uzbekistanie, gdzie głównymi motorami są budownictwo, przemysł wytwórczy i popyt krajowy. Mongolia korzysta z wyższej produkcji i eksportu górniczego, podczas gdy Turkmenistan notuje stabilny wzrost wspierany przez usługi, budownictwo i inwestycje państwowe.
Kazachstan, największa gospodarka regionu, spowalnia do 4,1 proc. rok do roku w pierwszej połowie 2026 r., ponieważ zakłócenia na trasie eksportowej Caspian Pipeline Consortium oraz incydenty na złożu Tengiz ograniczają produkcję ropy i gazu. Mimo to przemysł wytwórczy i budownictwo nadal się rozwijają, a EBRD prognozuje wzrost PKB Kazachstanu na poziomie 4,7 proc. w 2026 r. i 4,5 proc. w 2027 r.
Trendy w poszczególnych krajach pokazują zależność od inwestycji, górnictwa i popytu zewnętrznego
Republika Kirgiska odnotowuje wzrost realnego PKB o 11,1 proc. w pierwszej połowie roku, napędzany silnymi inwestycjami w infrastrukturę transportową, górniczą i energetyczną, przy czym EBRD prognozuje wzrost o 8,7 proc. w 2026 r. i 7,0 proc. w 2027 r. Mongolia rośnie o 7,7 proc. rok do roku, głównie dzięki górnictwu, ponieważ produkcja węgla wzrasta o 52,4 proc., a wydobycie miedzi zwiększa się o 20 proc., podczas gdy produkcja w Oyu Tolgoi nadal rośnie; prognozuje się, że gospodarka wzrośnie o 6,3 proc. w 2026 r. i 5,5 proc. w 2027 r.Tadżykistan odnotowuje wzrost o 8,2 proc. w pierwszej połowie roku, wspierany przez usługi, przemysł wytwórczy, rolnictwo, odporną konsumpcję gospodarstw domowych oraz wzrost inwestycji w środki trwałe o 35,9 proc. Eksport rośnie o 57,2 proc. dzięki większej sprzedaży produktów mineralnych oraz metali i kamieni szlachetnych i półszlachetnych, podczas gdy wzrost ma spowolnić do 7,9 proc. w 2026 r. i 7,0 proc. w 2027 r.
Gospodarka Turkmenistanu rośnie o 6,3 proc. w pierwszych sześciu miesiącach 2026 r., przy wsparciu transportu, łączności, handlu, usług i budownictwa, a kraj ma utrzymać wzrost na poziomie 6,3 proc. zarówno w 2026 r., jak i w 2027 r. Uzbekistan przyspiesza do wzrostu o 8,5 proc. w pierwszej połowie roku dzięki silnym wynikom usług, przemysłu wytwórczego i inwestycji, a PKB ma wzrosnąć o 7,5 proc. w 2026 r. i 6 proc. w 2027 r., choć obie gospodarki pozostają narażone na słabszy popyt ze strony Chin lub Rosji, zakłócenia w dostawach paliw i wyższe koszty importu.
W naszym wcześniejszym artykule o rekordowej emisji obligacji w walutach obcych przez rządy rynków wschodzących w 2026 r. wyjaśniliśmy, w jaki sposób państwa nadal pozyskiwały środki na rynkach dolarowych i euro pomimo wyższych globalnych kosztów finansowania, silniejszego dolara amerykańskiego i presji związanej z wojną. Zauważyliśmy, że znaczna część finansowania była przeznaczona na refinansowanie zapadającego długu i wspieranie rezerw, co podkreśla, jak zmiany globalnych stóp procentowych i ryzyka związane z energią bezpośrednio wpływają na warunki finansowania gospodarek takich jak te w Azji Centralnej.