Reforma bankowości w Europie zależy od zasad uporządkowanej restrukturyzacji i likwidacji banków, twierdzi nadzór ECB
Dążenie Europy do pogłębienia jednolitego rynku bankowego zależy nie tylko od zasad ekspansji i bieżącej działalności, lecz także od tego, czy upadające banki mogą być obsługiwane w sposób spójny w całej UE. Argument ten stawia zarządzanie kryzysowe w centrum agendy konkurencyjności Komisji Europejskiej przed pakietem legislacyjnym dla sektora bankowego, planowanym na pierwszy kwartał 2027 r.
Najważniejsze
- Ramię nadzorcze ECB stwierdza, że lipcowa agenda Komisji Europejskiej łączy integrację transgraniczną i konkurencyjność ze wzmocnieniem ram zarządzania upadłościami banków.
- ECB szacuje, że obecne transgraniczne zasady dotyczące płynności blokują 230 miliardów euro wysokiej jakości aktywów płynnych w spółkach zależnych, ograniczając efektywną alokację kapitału w całej UE.
- Nadchodzący pakiet bankowy na 2027 r. jest przedstawiany jako kluczowy dla harmonizacji zasad postępowania w przypadku upadłości oraz umożliwienia dalszych postępów jednolitego rynku bankowego w Europie.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Agenda Komisji łączy integrację z narzędziami zarządzania kryzysowego
Jak podał Nadzór Bankowy Europejskiego Banku Centralnego, powołując się na ramię nadzorcze ECB, lipcowy komunikat Komisji Europejskiej dotyczący konkurencyjności sektora bankowego łączy działania wspierające skalę, efektywność i integrację transgraniczną z ponownym skupieniem na zarządzaniu kryzysowym. W wystąpieniu argumentowano, że wiarygodne mechanizmy postępowania w przypadku upadłości banków nie są kompromisem kosztem integracji, lecz warunkiem bardziej odpornej i konkurencyjnej unii bankowej.Europejskie banki opisano jako stabilne, dobrze skapitalizowane i płynne, które pełniły funkcję amortyzatorów wstrząsów podczas pandemii, szoku energetycznego i zawirowań rynkowych z marca 2023 r. Sektor nadal jednak nie wykorzystuje swojego potencjału, ponieważ rynki pozostają rozdrobnione według granic krajowych, dominuje konsolidacja krajowa, a transgraniczne kredytowanie przedsiębiorstw w strefie euro stanowi zaledwie około jednej szóstej całkowitego kredytowania.
Program Komisji obejmuje plany umożliwienia grupom transgranicznym efektywniejszej alokacji kapitału i płynności poprzez ponowne przeanalizowanie zasad obowiązujących zarówno na poziomie skonsolidowanym, jak i poszczególnych podmiotów. ECB szacuje, że ograniczenia te wiążą 230 miliardów euro wysokiej jakości aktywów płynnych w transgranicznych spółkach zależnych, ograniczając zdolność grup bankowych do przenoszenia zasobów w obrębie UE.
Komunikat wskazuje również na działania mające poprawić koordynację między wymogami mikroostrożnościowymi, makroostrożnościowymi i dotyczącymi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a także na możliwy przegląd i uproszczenie ram systemu gwarantowania depozytów. Równolegle Komisja dąży do szerszego uproszczenia warstw wymogów kapitałowych, sprawozdawczych i regulacyjnych narosłych od czasu kryzysu finansowego.
Ramy postępowania w przypadku upadłości postrzegane jako bariera dla jednolitego rynku
W wystąpieniu stwierdzono, że prawdziwy jednolity rynek bankowy musi spełniać wymogi dotyczące wejścia na rynek, działalności i wyjścia z rynku. Choć jednolita licencja, system paszportowania, Jednolity zbiór przepisów i Jednolity Mechanizm Nadzorczy w dużej mierze rozwiązały kwestie dostępu do rynku i wspólnego nadzoru, sposób postępowania w przypadku upadłości banków pozostaje tylko częściowo ujednolicony.Uprawnienia w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zostały przeniesione na poziom europejski za pośrednictwem Jednolitego Mechanizmu Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, lecz hierarchia wierzycieli nadal ma charakter krajowy. Ten podział, jak wskazano w wystąpieniu, pomaga wyjaśnić, dlaczego lokalny kapitał, lokalna płynność i wcześniejsze pozycjonowanie pozostają zakorzenione, a fragmentacja w zwykłej działalności odzwierciedla fragmentację w sposobie zarządzania upadłościami.
Kwestia ta jest szczególnie istotna dla transgranicznych zwolnień z wymogów kapitałowych i płynnościowych. Od organów krajowych oczekuje się zaakceptowania obietnicy, że zasoby grupy zostaną przeniesione w razie potrzeby, lecz obietnica ta traci wiarygodność, jeśli egzekwowanie jest niepewne lub jeśli roszczenie spółki zależnej zostałoby osłabione w procesie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub postępowaniu upadłościowym.
Jeśli wsparcie grupy zawiedzie, ciężar może ponownie spaść na krajowe systemy upadłościowe, krajowe systemy gwarantowania depozytów i krajowe organy polityczne. Wystąpienie podsumowuje, że zaufanie do sposobu, w jaki banki upadają, umożliwia większą swobodę w sposobie ich działania, oraz wskazuje, że pakiet bankowy, który ma zostać przedstawiony w pierwszym kwartale 2027 r., będzie kluczowy dla tego, czy Europa zdoła zlikwidować tę lukę.
Nasz wcześniejszy artykuł o zrewidowanych testach warunków skrajnych banków prowadzonych przez Rezerwę Federalną omawiał polityczny sprzeciw wobec zmian, które zdaniem krytyków mogłyby ułatwić dużym bankom w USA przechodzenie corocznych testów odporności. Wskazywał on na obawy, że łagodniejsze testy mogą zachęcać do wyższych dywidend i skupów akcji własnych, ponownie otwierając debatę o tym, czy zabezpieczenia wprowadzone po 2008 r. są osłabiane i co to oznacza dla stabilności finansowej.