De oliemarkt bevindt zich nog steeds in een fase van „geopolitieke crisis met tekenen van normalisatie“: de WTI-prijs schommelt rond en boven de 100 dollar, na pieken tot 119 dollar op het hoogtepunt van de paniek rond de oorlog tussen de VS en Iran en de blokkade van de Straat van Hormuz, waar ongeveer 20% van de wereldwijde oliehandel over zee plaatsvindt. Deze structurele risicopremie is in de prijs verwerkt, maar futures suggereren nu dat een aanhoudende stijging naar 150 dollar onwaarschijnlijk is, en analisten prijzen een gematigder niveau in als de doorvoerstromen door de Straat geleidelijk stabiliseren.
Dit artikel is vertaald vanuit het origineel. Lees de originele versie van onze correspondent hier.

De markt functioneert nu volgens een klassiek "risico versus de-escalatie"-patroon: elk nieuwsbericht over onderhandelingen, zelfs hints over een vredesinitiatief of verminderde druk op Hormuz, leidt tot scherpe terugvallen naar de 95-100 dollar-bandbreedte, terwijl nieuwe escalaties de prijzen weer omhoog duwen naar 105-110 dollar en hoger. In deze situatie verhandelt ruwe olie met extreme volatiliteit, aangedreven door zowel de huidige krapte in het fysieke aanbod en de verstoorde logistiek, als door verwachtingen over hoe de crisis zou kunnen escaleren of langzaam afnemen.
OPEC+ verliest ook zijn strakke controle over de markt: het besluit om de productie met 188.000 vaten per dag te verhogen lijkt meer symbolisch dan betekenisvol gezien de omvang van de geopolitieke schok, en het vertrek van de VAE uit het kartel verzwakt de coördinatiekracht ervan verder. In combinatie met de stijgende Amerikaanse export en een mogelijk extra aanbod buiten de OPEC is de markt niet langer een eenzijdige rally die uitsluitend door paniek wordt gedreven; beleggers beginnen zowel nieuwe escalatierisico's als een geleidelijke terugkeer van de stromen via Hormuz in te prijzen met een gematigde risicopremie.
De komende weken tekent zich een tweezijdige bandbreedte af van ongeveer 95–110 dollar: een stijging naar 110–120+ is mogelijk bij nieuwe escalatie en daadwerkelijke verstoringen van het aanbod, terwijl een terugkeer naar 85–95 waarschijnlijk zou volgen op de heropening van de Straat, de-escalatie en een hoger aanbod. Op de lange termijn versnelt dure olie de energietransitie en zorgt deze voor een structureel bearish voorkeur ten aanzien van de vraag naar 'zwart goud', maar voorlopig blijft de geopolitiek de belangrijkste drijvende kracht, waardoor de markt verandert van een eenzijdige paniekrally in een zeer volatiele, evenwichtige omgeving.
Zoals eerder vermeld, blijft Amerikaanse ruwe olie onderhevig aan een 'oorlogspremie', aangezien Iran en de Straat van Hormuz de markt blijven domineren, en zal de verhoogde volatiliteit op korte termijn waarschijnlijk aanhouden.
Laatste WTI nieuws
- Forex
- Crypto