Sądecki Bartnik rozwija eksport miodu do ponad 30 krajów po 118 mln zł przychodu

Traders Union
Wszystkie wiadomości
Wiadomości finansowe
Eksport miodu Sądeckiego Bartnika

Wszystkie wiadomości

Najważniejsze wydarzenia

Wybór redakcji

Akcje

Kryptowaluty

Ekonomia

Waluty

Surowce

Biznes i bogactwo

Głosy rynku

Mira Kyivska

16.08.2026

Sądecki Bartnik rozwija eksport miodu do ponad 30 krajów po 118 mln zł przychodu — Bartnik podbija świat miodu

Polski rynek miodu pozostaje rozdrobniony i zdominowany przez małe pasieki, a sukcesja po właścicielach coraz częściej staje się barierą dalszego rozwoju. Na tym tle Sądecki Bartnik wyrasta na jednego z największych krajowych graczy, łącząc własną produkcję, skup surowca i sprzedaż zagraniczną od Europy po Bliski Wschód i Azję.

Najważniejsze

Sądecki Bartnik osiągnął w 2025 r. około 118 mln zł przychodu, eksportując miód do ponad 30 krajów, głównie Europy Zachodniej, U.S. i Kanady.
Co drugi słoik miodu trafia obecnie na eksport, a firma współpracuje z ponad 2 tys. pszczelarzy i rozszerza ofertę o miody importowane pod wymagania odbiorców.
Wzrastające koszty energii, pracy i transportu oraz geopolityka podnoszą ryzyka i wydłużają dostawy, nasilając konsolidację sektora i presję na najmniejsze pasieki.

Skala działalności i droga do eksportu

Jak podaje Forbes.pl, Sądecki Bartnik osiąga w szczycie sezonu nawet 120-160 mln pszczół, a według danych z KRS w 2025 r. spółka generuje około 118 mln zł przychodu. Firma eksportuje dziś do ponad 30 państw, a jej główne kierunki sprzedaży obejmują Europę Zachodnią, U.S. i Kanadę, przy obecności także m.in. w Dubaju, Arabii Saudyjskiej, Katarze, Bahrajnie, Singapurze, Japonii i Australii.

Przedsiębiorstwo wywodzi się z rodzinnej pasieki założonej w Stróżach, gdzie początkowo działalność prowadzono w domu, a piwnica służyła za magazyn, zaś salon za prowizoryczną rozlewnię. Własną działalność gospodarczą pod marką Sądecki Bartnik rodzina rejestruje w 1991 r., a pierwszy eksport realizuje w 1994 r., początkowo do Polonii w Kanadzie i U.S.

Spółka rozwija następnie przetwórstwo i rozlew miodu w zakładzie w Stróżach, rozbudowanym w latach 2005-2007 przy współfinansowaniu ze środków unijnych. Obecnie, jak wskazuje Krzysztof Kasztelewicz, co drugi słoik miodu trafia za granicę, a firma współpracuje z ponad 2 tys. pszczelarzy z całej Polski oraz uzupełnia ofertę o wybrane miody sprowadzane z innych rynków, jeśli wymagają tego odbiorcy.

Sądecki Bartnik pozostaje aktywny także w segmencie produktów o wyższej wartości dodanej. W ofercie ma m.in. żelki zawierające około 60 proc. miodu, miody z owocami liofilizowanymi oraz rzadsze odmiany, takie jak miód mniszkowy czy kolendrowy, a dodatkowym filarem działalności jest kompleks turystyczny z muzeum pszczelarstwa odwiedzanym rocznie przez 70-80 tys. osób.

Presja kosztowa i zmiany na rynku pszczelarskim

Na szerszym rynku Polska utrzymuje silną pozycję w sektorze miodu, dysponując około 2,4 mln rodzin pszczelich, czyli około 12 proc. wszystkich rodzin w UE. Krajowa produkcja wynosi w ubiegłym roku około 27,4 tys. ton, jednak popyt krajowy pozostaje wyższy od podaży, a wskaźnik samowystarczalności, według Polskiej Izby Miodu, sięgał w 2023 r. około 67,5 proc.

Branża działa jednak pod rosnącą presją klimatyczną i kosztową. Ciepłe zimy, wiosenne przymrozki, susze i gwałtowne opady obniżają wydajność pasiek, a średnia produkcja w Polsce wynosi około 11,6 kg miodu z jednej rodziny wobec około 34,1 kg w Niemczech i około 17,5 kg we Francji.

Dodatkowym problemem staje się nadmierne zagęszczenie rodzin pszczelich. Średnia dla Polski wynosi około 6,4 rodziny na km kw., podczas gdy rekomendowany poziom to około 3, a 5 uznaje się za górną granicę, co przekłada się na silniejszą konkurencję o nektar i pyłek, niższe zbiory oraz większe ryzyko chorób i pasożytów.

Na rentowność wpływają także koszty energii, transportu i pracy oraz napięcia geopolityczne. Jak oceniają przedstawiciele branży, amerykańskie cła, wojna w Ukrainie i konflikty na Bliskim Wschodzie wydłużają dostawy i podnoszą koszty, a transport miodu do Japonii, który kilka lat temu trwał około ośmiu tygodni, dziś potrafi zająć nawet dwa razy więcej czasu.

Według Przemysława Rujny, sekretarza generalnego Polskiej Izby Miodu, kolejne lata przynoszą stopniową konsolidację i profesjonalizację rynku. Oznacza to presję na najmniejsze, hobbystyczne pasieki, ale jednocześnie sprzyja rozwojowi większych gospodarstw zawodowych i firm przetwórczych o skali zbliżonej do Sądeckiego Bartnika.

Nabór ARiMR na wsparcie inwestycji w przetwórstwo i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych był tematem naszej wcześniejszej publikacji, w której opisaliśmy zasady programu i terminy składania wniosków. Wskazywaliśmy, że pomoc może sięgać do 10 mln zł na beneficjenta, a refundacja obejmuje m.in. koszty robót budowlanych, zakupu maszyn oraz modernizacji technologicznej i środowiskowej, co ma wspierać rozbudowę mocy w sektorze rolno-spożywczym.

Ten materiał może zawierać opinie osób trzecich, żadne dane ani informacje na tej stronie nie stanowią porady inwestycyjnej zgodnie z naszym Zastrzeżeniem. Chociaż przestrzegamy surowych Zasad Redakcyjnych, ten post może zawierać odniesienia do produktów naszych partnerów.

Czy spodobał Ci się ten artykuł?