MFW kończy przegląd FSAP, aby wzmocnić monitorowanie ryzyka w sektorze finansowym
W obliczu szybszych zmian w globalnych finansach Międzynarodowy Fundusz Walutowy aktualizuje sposób oceny systemów finansowych w ramach Programu Oceny Sektora Finansowego. Zmiany mają zwiększyć elastyczność ocen i lepiej ukierunkować je na istotne ryzyka, przy jednoczesnym zachowaniu zakresu zarówno obowiązkowych, jak i dobrowolnych przeglądów krajowych.
Najważniejsze
- 3 września Rada Wykonawcza MFW zakończyła okresowy przegląd FSAP, dostosowując program do silniejszych powiązań finansowych, cyfryzacji i pojawiających się ryzyk.
- Dyrektorzy poparli oparte na ryzyku, modułowe podejście do FSAP, z silniejszą diagnostyką i rozszerzonym naciskiem na instytucje niebankowe, AI, kryptoaktywa, zagrożenia cybernetyczne i ryzyko klimatyczne.
- Reformy obejmują ściślejszą integrację z nadzorem w ramach Artykułu IV, aktualizacje metodologii identyfikacji systemowo ważnych sektorów oraz szersze wykorzystanie AI z zabezpieczeniami zapewniającymi efektywność i ochronę danych.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.
Reformy koncentrują się na pojawiających się ryzykach finansowych
Jak poinformował Międzynarodowy Fundusz Walutowy, jego Rada Wykonawcza zakończyła 3 września okresowy przegląd Programu Oceny Sektora Finansowego, oceniając, jak ramy programu powinny dostosować się do systemu finansowego kształtowanego przez silniejsze powiązania, cyfryzację i nowe źródła niestabilności.FSAP zapewnia pogłębione oceny sektorów finansowych i stanowi wkład w działalność nadzorczą Funduszu. W gospodarkach wschodzących i rozwijających się oceny są zwykle prowadzone wspólnie z Bankiem Światowym, natomiast w gospodarkach rozwiniętych realizuje je wyłącznie MFW. Od rozpoczęcia programu w 1999 r. przeprowadzono 416 ocen w 161 krajach członkowskich Funduszu, obejmujących niemal wszystkie globalne aktywa finansowe.
Najnowszy przegląd opiera się na wcześniejszych zmianach, w tym na decyzji z 2010 r., nakładającej na jurysdykcje posiadające systemowo ważne sektory finansowe obowiązek poddawania się ocenom stabilności finansowej w ramach nadzoru Funduszu. MFW podaje, że kolejne przeglądy rozszerzyły listę takich jurysdykcji, wzmocniły powiązania z nadzorem w ramach Artykułu IV, promowały bardziej elastyczne stosowanie standardów międzynarodowych oraz udoskonaliły narzędzia oceny ryzyka systemowego. Po przeglądzie z 2021 r. program rozszerzył również zakres pojawiających się ryzyk i wprowadził dwupoziomowy harmonogram obowiązkowych ocen.
Dyrektorzy Wykonawczy popierają bardziej oparte na ryzyku i modułowe podejście, z silniejszą wstępną diagnostyką określającą zakres przeglądów obejmujących analizę ryzyka, ramy polityki oraz zdolność do zarządzania kryzysowego. Popierają także większy nacisk na ryzyka dla całego systemu i ryzyka pojawiające się, w tym związane z niebankowymi instytucjami finansowymi, infrastrukturą rynków finansowych, sztuczną inteligencją, kryptoaktywami, zagrożeniami cybernetycznymi i ryzykiem klimatycznym, jednocześnie przestrzegając przed osłabieniem podstawowej analizy stabilności finansowej.
Wpływ na nadzór i zakres ocen
Dyrektorzy popierają również działania wzmacniające skuteczność programu poprzez ściślejszą integrację wniosków z nadzorem w ramach Artykułu IV i rozwojem potencjału instytucjonalnego. Opowiadają się za zaleceniami, które są wyraźniej priorytetyzowane, sekwencjonowane i wykonalne, z harmonogramami wdrożenia dostosowanymi do warunków poszczególnych krajów, oraz z zadowoleniem przyjmują szerszą publikację metod analitycznych, podręczników technicznych i materiałów za pośrednictwem bazy danych iFSAP.Większość Dyrektorów popiera zmiany metodologii stosowanej do identyfikowania jurysdykcji z systemowo ważnymi sektorami finansowymi, twierdząc, że bardziej elastyczne podejście powinno lepiej dostosować zakres ocen do ewoluujących ryzyk. Zauważają, że osąd ekspertów, w tym dotyczący systemowo ważnej infrastruktury rynków finansowych i luk w danych transgranicznych, może pomóc przezwyciężyć ograniczenia metodologiczne, ale podkreślają, że taki osąd musi opierać się na dowodach, być bezstronny i podlegać okresowemu przeglądowi Rady.
Przegląd ma również na celu zrównoważenie zasobów między obowiązkowymi a dobrowolnymi ocenami, aby MFW mógł zachować globalny zasięg programu, a jednocześnie szybciej reagować na nowe zagrożenia. Dyrektorzy zasadniczo popierają ten cel i twierdzą, że reformy pomagają utrzymać adekwatność FSAP, jednocześnie popierając szersze wykorzystanie AI w celu poprawy efektywności przy zastosowaniu zabezpieczeń dotyczących walidacji, rozliczalności, ochrony danych i poufności.
W naszym wcześniejszym artykule na temat wdrażania AI i nadzoru nad nią w instytucjach finansowych omówiliśmy, w jaki sposób technologia ta staje się coraz bardziej widocznym czynnikiem wpływającym na przyszłe wyniki i zarządzanie ryzykiem w firmach. Zauważyliśmy, że instytucje dysponujące silniejszymi strategiami AI, ramami ładu korporacyjnego i głębszą integracją operacyjną są zwykle lepiej przygotowane do zwiększania produktywności i poprawy kontroli, podczas gdy nierównomierna gotowość w całym sektorze może z czasem coraz bardziej różnicować jakość kredytową.