EBRD obniża prognozę wzrostu dla regionu SEMED, ponieważ Irak i Liban obciążają gospodarkę regionalną

Traders Union
Wszystkie wiadomości
Instytucje finansowe
EBRD obniża prognozę wzrostu dla SEMED

Wszystkie wiadomości

Najważniejsze wydarzenia

Wybór redakcji

Akcje

Kryptowaluty

Ekonomia

Waluty

Surowce

Biznes i bogactwo

Głosy rynku

Pavlo Kot

24.09.2026

EBRD obniża prognozę wzrostu dla regionu SEMED, ponieważ Irak i Liban obciążają gospodarkę regionalną — Obniżona prognoza wzrostu dla SEMED

Narastające zakłócenia w handlu, wyższe koszty energii i ponowny konflikt osłabiają perspektywy gospodarcze w całym południowym i wschodnim regionie Morza Śródziemnego. Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju oczekuje obecnie, że gospodarka regionu skurczy się o 0,7 proc. w 2026 r., po czym odbije o 7,1 proc. w 2027 r., przy czym odporność Egiptu, Jordanii, Maroka i Tunezji częściowo ogranicza skalę spadku.

Najważniejsze

EBRD obniża prognozę wzrostu gospodarczego regionu SEMED na 2026 r. z powodu przewidywanego spadku o 12,0 proc. w Iraku i o 5,0 proc. w Libanie w warunkach konfliktu i zakłóceń eksportu.
Gospodarka Egiptu ma wzrosnąć o 4,6 proc. w 2026 r. i 5,0 proc. w 2027 r., wspierana przez silne przekazy pieniężne od emigrantów, wpływy z turystyki i przegląd programu MFW, przy rekordowym poziomie rezerw międzynarodowych.
Prognozuje się, że Maroko wzrośnie o 4,8 proc. w 2026 r., a następnie spowolni do 3,9 proc. w 2027 r., ponieważ silne rolnictwo równoważy słabszy przemysł, podczas gdy Tunezja mimo wzrostu o 2,4 proc. mierzy się z presją fiskalną.

Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.

Prognoza regionalna odzwierciedla konflikt i zakłócenia eksportu

Jak podał Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju w swoim najnowszym raporcie Regional Economic Prospects, słabsza prognoza na 2026 r. wynika głównie z gwałtownego spowolnienia w Iraku po zakłóceniach eksportu ropy przez Cieśninę Ormuz oraz z oczekiwanej recesji w Libanie w związku z ponownym wybuchem działań wojennych.

Wzrost gospodarczy w regionie SEMED z wyłączeniem Iraku prognozowany jest na 3,9 proc. w 2026 r. i 4,3 proc. w 2027 r. Bank wskazuje, że napięcia regionalne nadal ciążą na gospodarkach poprzez wyższe koszty energii, zakłócone szlaki handlowe i większą niepewność, pogłębiając słabości fiskalne i zewnętrzne na kilku rynkach.

Oczekuje się, że gospodarka Iraku skurczy się o 12,0 proc. w 2026 r., a następnie wzrośnie o 14,0 proc. w 2027 r., zakładając normalizację eksportu ropy. Gospodarka Libanu ma skurczyć się o 5,0 proc. do końca 2026 r., a następnie wzrosnąć o 4,0 proc. w 2027 r., jeśli uda się osiągnąć trwałe zawieszenie broni i odbudować zniszczoną infrastrukturę.

Egipt, Maroko i inne kraje wykazują względną odporność

Prognozuje się, że gospodarka Egiptu wzrośnie o 4,6 proc. w 2026 r. i 5,0 proc. w 2027 r., wspierana przez telekomunikację, handel i rafinację ropy naftowej. Przekazy pieniężne od emigrantów i wpływy z turystyki silnie rosną w pierwszym kwartale 2026 r., a Egipt kończy siódmy przegląd programu wspieranego przez MFW w lipcu 2026 r., podczas gdy rezerwy międzynarodowe osiągają rekordowy poziom.

Oczekuje się, że wzrost gospodarczy Jordanii spowolni do 2,5 proc. w 2026 r., a następnie przyspieszy do 2,8 proc. w 2027 r., pod warunkiem złagodzenia wąskich gardeł w handlu i spadku cen energii. Rezerwy międzynarodowe pozostają na poziomie odpowiadającym ponad ośmiu miesiącom importu, co pomaga utrzymać stabilność makroekonomiczną mimo presji wynikającej z wyższych cen paliw oraz niepewności dotyczącej przepływów turystycznych i inwestycyjnych.

Prognozuje się, że Maroko odnotuje wzrost o 4,8 proc. w 2026 r., po czym spowolni do 3,9 proc. w 2027 r., przy czym wyższa produkcja rolna zrekompensuje słabość przemysłu i budownictwa. Oczekuje się, że Tunezja wzrośnie o 2,4 proc. w 2026 r. i 2,3 proc. w 2027 r., ponieważ poprawa produkcji rolnej wspiera aktywność gospodarczą, lecz wyższe ceny surowców, większy rachunek za import energii i niepewność polityki handlowej nadal wywierają presję na finanse publiczne.

Nasz wcześniejszy artykuł o nerwowości na rynkach wywołanej rosnącymi cenami ropy i utrzymującymi się napięciami geopolitycznymi wyjaśniał, jak wyższe koszty energii i ryzyko konfliktu podsycały obawy inflacyjne oraz skłaniały inwestorów do ostrożności. Zwróciliśmy również uwagę, że uważnie obserwowano działania dyplomatyczne i kluczowe sygnały makroekonomiczne — takie jak zmiany rentowności obligacji i nadchodzące dane gospodarcze — w poszukiwaniu wskazówek dotyczących wzrostu i kierunku rynków.

Ten materiał może zawierać opinie osób trzecich, żadne dane ani informacje na tej stronie nie stanowią porady inwestycyjnej zgodnie z naszym Zastrzeżeniem. Chociaż przestrzegamy surowych Zasad Redakcyjnych, ten post może zawierać odniesienia do produktów naszych partnerów.

Czy spodobał Ci się ten artykuł?