Dreiging van inbeslagname van Bitcoin: zal Cuba het scenario van Venezuela herhalen?

De Verenigde Staten nemen mogelijk een ongekende stap door de bitcoins van Venezuela in beslag te nemen en toe te voegen aan hun strategische reserve. Maar Venezuela is niet het enige land dat de aandacht van Donald Trump heeft getrokken. Cuba zou wel eens het volgende doelwit van de Amerikaanse president kunnen worden.

Cuba leeft al zo lang in een financieel isolement dat het voor verschillende generaties deel is gaan uitmaken van de dagelijkse realiteit. Bevroren rekeningen, ontoegankelijke betalingssystemen, beperkingen op valutatransacties en een aanhoudend tekort aan harde valuta hebben een diep wantrouwen gekweekt ten opzichte van elke vorm van sparen die afhankelijk is van de staat of internationale instellingen.

In deze context ontstond Bitcoin niet als een speculatief goed, maar als een praktisch hulpmiddel. Het is een manier om geld uit het buitenland te ontvangen, waarde te behouden of simpelweg een systeem te omzeilen dat al jaren niet werkt in het belang van burgers.

Naast de verspreiding van cryptocurrencies is er echter ook een belangrijke vraag gerezen, een vraag die zowel binnen als buiten Cuba steeds vaker gesteld wordt. Kan Bitcoin, gebruikt door Cubanen of zelfs mogelijk verzameld door de staat, in beslag worden genomen door de Verenigde Staten? Op dezelfde manier als bankrekeningen, goud en buitenlandse valutareserves of andere bezittingen van gesanctioneerde regimes in het verleden in beslag zijn genomen.

De ervaring van Venezuela en de discussies over zogenaamde schaduwcryptoreserves wekken de indruk dat zo'n dreiging heel reëel is. Maar Bitcoin is noch een bank noch een reservefonds, en de controlemechanismen erover werken heel anders.

Loading...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Om te begrijpen waar angst eindigt en realiteit begint, is het eerst nodig om te onderzoeken hoe cryptocurrencies eigenlijk functioneren in de Cubaanse context.

Cryptocurrencies in Cuba

De cryptorealiteit van Cuba heeft weinig gemeen met door de staat geleide experimenten in andere landen. Hoewel de Centrale Bank van Cuba in 2021 het gebruik van virtuele activa officieel erkende en een licentiesysteem invoerde voor aanbieders van cryptodiensten, zijn Bitcoin en stablecoins geen onderdeel geworden van een volwaardige financiële infrastructuur. Formele legalisatie maakte van cryptocurrencies geen onderdeel van de publieke economische strategie. In plaats daarvan creëerde het een raamwerk voor controle dat in de praktijk nauwelijks de echte markt dekt.

Het feitelijke gebruik van cryptocurrencies in Cuba blijft grotendeels informeel en gedecentraliseerd, gebonden aan de behoeften van individuele mensen in plaats van instellingen. De belangrijkste drijfveer voor het gebruik zijn overboekingen vanuit de Cubaanse diaspora. Vanwege sancties en beperkingen functioneren de traditionele kanalen voor geldovermakingen onbetrouwbaar of zijn ze helemaal niet beschikbaar. Onder deze omstandigheden maken digitale activa het mogelijk om waarde direct over te maken, zonder tussenkomst van banken en betalingssystemen.

Deze transacties vinden meestal plaats via persoonlijke contacten, boodschappers en lokale afspraken, vaak zonder tussenkomst van erkende diensten en zonder zichtbare openbare infrastructuur. Als gevolg hiervan mist het Cubaanse crypto-ecosysteem grotendeels grote gecentraliseerde platforms die een duidelijk doelwit zouden kunnen worden voor druk van buitenaf. Deze fragmentatie en halfschaduwachtige aard bemoeilijken tegelijkertijd het leven van gebruikers en verminderen de mogelijkheden voor grootschalige interventie van buitenaf.

Waarom het Venezolaanse scenario geen directe bedreiging vormt voor Cuba

Het voorbeeld van Venezuela wordt meestal aangehaald als bewijs dat de Verenigde Staten in staat is om crypto-activa te confisqueren van elk gesanctioneerd regime. Toch is het zelfs in dit geval belangrijk om bevestigde gegevens te onderscheiden van veronderstellingen. Openbare blockchaingegevens, die een transparant maar onvolledig grootboek bieden, geven aan dat portemonnees gekoppeld aan de Venezolaanse staat ongeveer 240 bitcoins bevatten. Dit bedrag wordt geschat op 22 miljoen dollar, een cijfer dat in schril contrast staat met de wijdverspreide beweringen over zogenaamde schaduwreserves die zouden oplopen tot 60 miljard dollar.

Experts suggereren verschillende mogelijke verklaringen voor deze discrepantie. Sommige activa kunnen opgeslagen zijn in zwaar versleutelde wallets, verspreid zijn over verschillende custodial services, of bewaard worden in privé-grootboeken met toestemming die ontoegankelijk zijn voor publieke analyse. Tegelijkertijd kan niet worden uitgesloten dat het bedrag van 60 miljard dollar een aanzienlijke overdrijving is die activa van verschillende staats-, quasi-staats- en particuliere entiteiten combineert zonder duidelijk bewijs van hun verband met officiële reserves.

Loading...

De tweet is verwijderd door de auteur.

Maar we hebben alles opgeslagen 🙂.

Om deze reden kan de Venezolaanse zaak niet mechanisch worden toegepast op de Cubaanse context. Confiscaties die plaatsvonden in Venezuela werden geassocieerd met gecentraliseerde structuren, grote hoeveelheden geld en het gebruik van diensten die onder de jurisdictie van de Verenigde Staten of haar bondgenoten vielen. Deze factoren creëerden specifieke kwetsbaarheden waardoor externe controle mogelijk werd. De cryptorealiteit in Cuba is anders gestructureerd, waardoor een directe herhaling van dit scenario onwaarschijnlijk is.

De echte drukmiddelen van de VS

Tegelijkertijd zou het een vergissing zijn om aan te nemen dat de Verenigde Staten helemaal geen invloed hebben. Haar invloed manifesteert zich niet door de directe inbeslagname van Bitcoin, maar door beperkingen op de omgeving waarin Bitcoin wordt gebruikt. Sancties bemoeilijken de toegang tot beurzen, vergroten de juridische risico's voor tussenpersonen en maken alle financiële transacties die verbonden zijn met Cuba giftig voor internationale diensten. Voor gewone gebruikers betekent dit geen onmiddellijke inbeslagname, maar eerder voortdurende druk die zowel de kosten als het risico van het gebruik van cryptocurrencies verhoogt. Bitcoin blijft toegankelijk, maar elke transactie vindt plaats in een staat van juridische onzekerheid.

Tussen mythe en werkelijkheid

Populaire opvattingen over inbeslagname van Bitcoin baseren zich vaak op analogieën met fiatgeld en staatsreserves. Maar deze analogie gaat mank. De Verenigde Staten beschikken niet over een technisch instrument waarmee ze bitcoins in beslag kunnen nemen op dezelfde manier waarop ze rekeningen bevriezen of activa in beslag nemen die door het banksysteem bewegen. Zonder toegang tot privésleutels blijft Bitcoin buiten de directe controle van elke staat, ongeacht zijn militaire of politieke macht.

Dit betekent echter niet dat de invloed van de VS nihil is. Sancties, juridische druk en de angst voor criminalisering vormen een omgeving waarin het gebruik van Bitcoin complexer, duurder en riskanter wordt.

In de Cubaanse realiteit is Bitcoin geen onderdeel van de staatsstrategie of het reservebeleid. Het bestaat op het niveau van privébeslissingen en persoonlijke noodzaak als een fragiel mechanisme van financiële autonomie. Het is juist deze kwetsbaarheid, in plaats van scenario's van directe inbeslagname, die de echte toekomst van Bitcoin op het eiland bepaalt.