Gaz ziemny ponownie testuje poziom 3,00 USD, a ograniczona podaż LNG wspiera odbicie
Gaz ziemny powrócił do poziomu 3,00 USD/MMBtu 14 września i zyskuje ponad 2%, odrabiając straty po niedawnym spadku w kierunku 2,85 USD. Na wykresie dziennym wygląda to już mniej jak przypadkowe odbicie w ciągu dnia, a bardziej jak próba uformowania stabilniejszej bazy po sierpniowym dołku w okolicach 2,65–2,70 USD.
Ten artykuł został przetłumaczony z oryginału. Przeczytaj oryginalną wersję przygotowaną przez naszego korespondenta tutaj.

Zapasy w USA pozostają na komfortowym poziomie mimo napiętej sytuacji regionalnej
Najnowszy raport EIA wykazał wzrost zapasów o 40 Bcf w tygodniu zakończonym 4 września, do 3,254 Tcf, podczas gdy ogólny poziom zapasów pozostaje wysoki. Regionalnie sytuacja wygląda jednak mniej komfortowo: zapasy w regionie South Central spadły do 1,044 Tcf, a zapasy w kawernach solnych zmniejszyły się do 227 Bcf, utrzymując bardziej napięty bilans szczególnie w obiektach magazynowych, które mają duże znaczenie dla eksportu LNG i szybkiego pokrywania szczytowego popytu.
Średnioterminowe perspektywy dla USA nadal ograniczają potencjał wzrostu. W sierpniu EIA prognozowała, że średnia cena w hubie Henry Hub wyniesie w III kwartale około 2,87 USD/MMBtu, w warunkach wysokiej produkcji, słabszego zapotrzebowania terminali LNG na gaz z powodu prac konserwacyjnych oraz oczekiwań, że zapasy wejdą w sezon grzewczy na komfortowych poziomach.
Różnica cen na rynkach międzynarodowych podtrzymuje popyt eksportowy
To właśnie rynek zewnętrzny wygląda obecnie znacznie silniej niż Henry Hub. Z powodu ograniczeń przepływu LNG przez Cieśninę Ormuz ceny w Europie i Azji utrzymują się na poziomach odpowiadających około 25 USD/MMBtu, a niektóre transakcje zawierane są nawet wyżej. Europa wchodzi w jesień ze stosunkowo niskimi zapasami, dlatego konkurencja o LNG pozostaje silna.
W przypadku gazu z USA nie zapewnia to natychmiastowego impulsu cenowego, ponieważ terminale eksportowe już działają blisko pełnych mocy, ale wspiera bardzo szeroki spread międzynarodowy, a tym samym tworzy stabilny popyt na każdą dodatkową dostępną jednostkę gazu z USA. Dopóki problemy wokół Cieśniny Ormuz będą się utrzymywać, czynnik ten pozostanie główną fundamentalną barierą przed kolejnym głębokim spadkiem notowań Henry Hub.
3,05 USD staje się kluczowym poziomem wybicia
Na wykresie dziennym gaz ziemny testuje obecnie ważną strefę 3,00–3,05 USD. Konsolidacja powyżej niej wyraźnie poprawiłaby układ techniczny i otworzyła drogę w kierunku 3,10–3,15 USD, a następnie 3,20 USD. Jednocześnie cena nadal znajduje się poniżej długoterminowej średniej kroczącej w okolicach 3,15–3,20 USD, dlatego jest jeszcze zbyt wcześnie, aby mówić o pełnym średnioterminowym odwróceniu trendu.
Po stronie spadkowej najbliższe wsparcie znajduje się w strefie 2,90–2,88 USD, natomiast ważniejsza pozostaje strefa 2,82–2,80 USD. Dopóki się utrzymuje, bazowy scenariusz pozostaje neutralny do pozytywnego: wysokie zapasy w USA ograniczają potencjał wzrostu, ale, jak zauważyłem w artykule Gaz ziemny pozostaje pod presją, ponieważ zapasy przeważają nad ryzykiem związanym z LNG, deficyt LNG poza USA oraz napięcia na Bliskim Wschodzie wyraźnie wzmacniają popyt podczas spadków.